Τι είχες Αλέξη, τι είχα πάντα. Ξανά μανά τα ίδια: διορισμοί ημετέρων, αυξήσεις μισθών και συντάξεων, προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων, παροχές παντού.
Η αντιπολίτευση πέρασε δύσκολες στιγμές στη Βουλή. Οχι επειδή ο μποναμάς και η ψηφοφορία αφορούσαν τους συνταξιούχους.
Αν ο Πρωθυπουργός έκανε τη φασαρία με τους μποναμάδες για να δικαιολογείται στη Μέρκελ ότι έγινε παρεξήγηση και να μην πάει σε εκλογές, τότε η κυβέρνηση πολιτεύεται διά της υποβοηθούμενης ευθανασίας.
Τούτο τον καιρό διεξάγεται ένας υπόγειος πόλεμος στη ζώνη του τζόγου.
Μόλις δύο εβδομάδες μετά την πρόβλεψή μου και η πρώτη από τις δύο μείζονες απειλές για την Ευρώπη και την Ελλάδα δρομολογήθηκε.
Η ιδέα της πολιτικής διαπραγμάτευσης με τους πιστωτές μπήκε στη συζήτηση από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τον Ιούλιο του 2011,
«Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί στη μείωση της παραοικονομίας και στη διεύρυνση της φορολογητέας ύλης, την ίδια ώρα που θα μειώνονται οι φόροι για να ενισχυθούν οι ιδιωτικές επενδύσεις».
Ποιος μπορεί να αρνηθεί την καταβολή του έκτακτου βοηθήματος στους χαμηλοσυνταξιούχους.
Η ιστορία είναι διδακτική και ταυτόχρονα καταστροφική για το κράτος δικαίου της χώρας μας.
Εντονες αναταράξεις στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών και Ενωμένης Ευρώπης αναμένεται να εκδηλωθούν κατά τη διάρκεια της νέας χρονιάς
Η ΠΡΩΤΗ και βασική - κάθε άλλο παρά ευχάριστη - διαπίστωση από τους πίνακες αξιολόγησης του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου αθλητών,
Διαβάστε: Στρατηγικές απομόνωσης vs σύγκλισης Ζοφερός ορίζοντας, πολιτική ανεπάρκεια Επαρση και αναισθησία Παίζοντας με τη φωτιά Υμνος στο τίποτα Εθνική συναίνεση και σοσιαλδημοκρατική στρατηγική ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Οσο η Ακρα Δεξιά παρέμενε στο περιθώριο της πολιτικής σκηνής τα κόμματα δεν πολυσκέφτονταν πώς να την αντιμετωπίσουν.
Καμία αξιολόγηση της εφαρμογής των μνημονίων δεν υπήρξε που να μην είναι χρονοβόρα και δραματική. Υστερα από επτά χρόνια επιτήρησης, το μοτίβο έχει παγιωθεί.
Ο κ. πρωθυπουργός καγχάζει όποτε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης θέτει αίτημα εκλογών. Οχι τόσο άδικα.
Τα γεγονότα. Μία δίκη, δύο προθέσεις και δύο γεγονότα υπήρξαν η αφορμή για να ξαναθυμηθώ.
Τι είναι η παρακμή; Η παρακμή είναι η αδυναμία μιας κοινωνίας και ενός λαού να διακρίνουν το ασήμαντο από το σημαντικό. Το πρώτο από το δεύτερο, το μικρό από το μεγάλο.
Το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 2015 ο σχηματισμός μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας ήταν ένας τρόπος για να αποτρέψει κανείς τη διακυβέρνηση Τσίπρα - Βαρουφάκη
Χωρίς οδηγία μόνο να βλέπει απέναντι να παίρνουν φωτιά οι τζαμαρίες στον Βύρωνα, τον προμαχώνα
Πόσες φορές, αλήθεια, διερωτώμεθα αν αυτή η λέξη, η α ή η β, υπάρχει. Και κυρίως αν αυτή που χρησιμοποιούμε αντιστοιχεί με την ακρίβεια που θα θέλαμε σε αυτό που επιδιώκουμε να εκφράσουμε.