Νέες Εποχές

Αν ο Σταβρόγκιν πιστεύει, δεν πιστεύει πως πιστεύει. Αν δεν πιστεύει, δεν πιστεύει πως δεν πιστεύει.  ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟΙ Φιοντόρ Ντοστογέφσκι Ο Αλμπέρ Καμί στο δοκίμιό του «Ο μύθος του Σίσυφου» αρχίζει έτσι: «Δεν υπάρχει παρά ένα μονάχα φιλοσοφικό πρόβλημα πραγματικά σοβαρό: το πρόβλημα της αυτοκτονίας. Τη στιγμή που αποφασίζεις πως η ζωή αξίζει ή δεν αξίζει […]

Το κύριο πρόβλημα της χώρας είναι η επάνοδος σε ρυθμούς ανάπτυξης που θα βελτιώσουν το επίπεδο ζωής. Η λύση του δεν εξαρτάται όμως μόνο από την αντιμετώπιση των προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας. Βασική προϋπόθεση είναι επίσης η δραστική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης και η ενσωμάτωσή της στην εποχή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης – αυτός είναι ο κύριος […]

Ελάχιστες μέρες πριν από τις ευρωεκλογές η Ευρώπη εμφανίζεται χωρίς καθαρούς στρατηγικούς στόχους και όραμα. Η άτυπη διάσκεψη κορυφής των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ) στο Σιμπίου της Ρουμανίας (9/5) είχε προαναγγελθεί ως «η ιστορική κρίσιμη στιγμή» για την Ευρώπη με αποφάσεις στρατηγικού χαρακτήρα για το μέλλον της και ιδιαίτερα για τον επόμενο πενταετή θεσμικό […]

Αξίζει να ασχολείται κανείς με την πολιτική; Ερώτημα βαθύτατα αντιδημοκρατικό στο μέτρο που οποιαδήποτε αρνητική απάντηση πλήττει κατακέφαλα την προϋπόθεση της συμβίωσής μας σε ένα πλαίσιο ειρήνης, πολιτισμού και αξιοπρέπειας ατομικής και συλλογικής. Ο κίνδυνος όμως παραμένει υπαρκτός όταν αυτοί που βρίσκονται στην εξουσία – δηλαδή στην αδειοδοτημένη θέση να διευθύνουν τα κοινά – δείχνουν κατώτεροι της […]

Τέτοιες ημέρες πριν από εννέα χρόνια (Μάιος 2010) η Ελλάδα, χρεοκοπημένη ουσιαστικά, αποκομμένη από τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές, δέχθηκε σαν φιλί ζωής τον δανεισμό της από τους ευρωπαίους εταίρους της. Ετσι απέφυγαν και εκείνοι τον συστημικό κίνδυνο που θα μπορούσε, ενδεχομένως, ν’ απειλήσει σε κάποιον βαθμό το ευρώ και τις δικές τους οικονομίες, αν άφηναν […]

«Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι, αντάμα / προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα» έλεγε στο περίφημο Οι μοιραίοι ο Βάρναλης, το 1922. Κοντά έναν αιώνα μετά, μόλις το θάμα συνέβη, οι «πρώτη φορά Αριστερά» υπερασπιστές των απόκληρων αποδείχθηκαν δόλιοι, χυδαίοι κι άπληστοι, αντάμα. Δόλιοι στο πώς να πάρουν την εξουσία, χυδαίοι ασκώντας την, άπληστοι να την κρατήσουν όσο […]

Ομαδική πόλωση είναι το φαινόμενο κατά το οποίο η συζήτηση οδηγεί τα άτομα σε πιο ακραίες στάσεις από αυτές που είχαν πριν εισέλθουν στη συζήτηση. Αν κανείς έχει μια φιλοευρωπαϊκή στάση πριν από την τελική ευθεία των ευρωεκλογών, είναι πιθανόν με τις συνεχείς συζητήσεις της προεκλογικής περιόδου να αποκτήσει περισσότερο φιλοευρωπαϊκή στάση ενώ το ακριβώς […]

Ηεξωτερική πολιτική της Τουρκίας επηρεάζεται όλο και περισσότερο από την εσωτερική κατάσταση. Δεν θα ήταν υπερβολή να υποστηρίζαμε ότι η πρώτη συχνά υποτάσσεται στη δεύτερη. Ετσι και τώρα, εν όψει μιας κρίσιμης εκλογικής αναμέτρησης στην Κωνσταντινούπολη και με την οικονομία να εμφανίζει σοβαρές αρρυθμίες, ο Ερντογάν πρέπει να βρει ένα success story στο εξωτερικό, είτε […]

Σωπαίνει η Ιστορία γλείφει τις πληγές της Ιωάννα Αγγελή, «Κραυγή Πατρίδας» Στο ερώτημα – εν όψει και των ευρωεκλογών – «περισσότερη Ευρώπη ή καλύτερη Ελλάδα;» δεν μπορεί να δοθεί μια απολίτικη, διστακτική ή και διχαστική απάντηση. Ούτε η αυταρχική Ευρώπη-φρούριο συνιστά παράδειγμα προς μίμηση ούτε το γυμνό από θεσμούς εθνικό κράτος αποτελεί μοντέλο δημοκρατικής διακυβέρνησης. Ούτε η […]

Τα κότερα, τα πούρα, οι ακριβές μάρκες ρολογιών και μανικετόκουμπων, οι πισίνες. Ολα αυτά υποβάλλουν μια ορισμένη ιδέα του πλούτου, εικόνες ευζωίας και «χλιδής», έτσι όπως τη φαντάζονται οι πολλοί και τη βιώνουν οι λίγοι. Σε παλαιότερες εποχές μπορεί να ήταν το γρασίδι στον κήπο κάποιου palazzo ή ένα ανοιχτόχρωμο πουλόβερ που τονίζει το παράταιρο […]

ΟΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας χωρίς προτάσεις για την Παιδεία. Ο πρώτος υπουργός Παιδείας Αρ. Μπαλτάς είχε πει ότι θα ξεκινούσαν, όντας στην κυβέρνηση, όχι να μελετήσουν, αλλά να σκεφτούν τι πρέπει να μελετήσουν. Το 2016, για να βρουν υποτίθεται προτάσεις, ο δεύτερος υπουργός Ν. Φίλης προκήρυξε έναν Εθνικό Διάλογο για την Παιδεία που […]

Στις 26 Μαΐου γίνεται ο πρώτος γύρος των αυτοδιοικητικών εκλογών, οι υποψήφιοι παρουσιάζουν τις προγραμματικές δεσμεύσεις τους και όσοι έχουν ήδη θητεία σε αιρετή θέση περιφέρειας ή δήμου παρουσιάζουν και τον απολογισμό τους. Τους περισσότερους υποψηφίους τούς υποστηρίζουν κοινοβουλευτικά κόμματα με τα οποία έχουν ιδεολογικο-πολιτική συγγένεια και τα οποία προσδοκούν όχι μόνο να πιστωθούν την […]

Γειτονεύαμε οι φιλόλογοι με τους φιλοσόφους στα λημέρια της Φιλοσοφικής του Αριστοτελείου, αλλά ο μόνος από τη φιλόσοφο γειτονιά με τον οποίο βρέθηκα συχνά πυκνά να διαβουλεύομαι πάνω στους γρίφους της ύπαρξης ήταν ο Γεράσιμος. Απλετα διαλεκτικός, σεσοφισμένα ειρωνικός και γελαστός, ποτέ συγκρουσιακός, ο Γεράσιμος Βώκος είχε το χάρισμα μιας  στοχαστικής, ευφραντικής «φλυαρίας» που δίδασκε […]

Ο Γεράσιμος Βώκος είναι ο συγγραφέας του βιβλίου «Η γραφομηχανή. Εισαγωγή στις σκέψεις του Πασκάλ», ενώ δημοσίευσε έναν μεγάλο αριθμό κειμένων και άρθρων σχετικά με τον Μακιαβέλι, τον Σπινόζα, τον Μαρξ, τον Αλτουσέρ και τον Φουκό, αλλά και τον Μελβίλ και τον Μπέκετ. Οι φιλόσοφοι πάνω στους οποίους σκέφτηκε και εργάστηκε, οι αγαπημένοι του στοχαστές, […]

«…Καμιά άλλη εποχή, κανένας άλλος πολιτισμός, δεν είδε τον άνθρωπο σαν άτομο ξεμοναχιασμένο μέσα στο κενό, σαν ο άλλος άνθρωπος να είναι απλώς έξω από μένα και ν’ αποτελεί όριο της ύπαρξής μου. Ενώ είναι η πρώτη και αδιάκοπη προϋπόθεση της ύπαρξής μου…». Ρ. Γκαροντί «Ο ανθρώπινος λόγος» Τα τελευταία τρομακτικά γεγονότα στη Σρι Λάνκα […]

Υπερεκτίμησες το δόλιο λόγο τις αποχρώσες ενδείξεις δίχως την απόδειξη Μαριάννα Βλάχου-Καραμβάλη, «Η προφητεία έσφυζε σιωπής» Κατ’ αρχήν να συμφωνήσουμε ότι δεν υπάρχει θετικός λαϊκισμός, όσο κι αν ορισμένοι πολιτικοί θεωρούν κομματικό πλεονέκτημα όταν μπορούν να τον χρησιμοποιήσουν σαν μέσο για να μονοπωλήσουν τα επιτεύγματα [;] της διακυβέρνησής τους. Η έπαρση του απόλυτα σωστού, του […]

Δεν είναι η πρώτη φορά κατά την οποία θρηνούμε (όσοι δηλαδή μπορούμε ακόμη και θρηνούμε) θύματα εγκληματικών, άκρως φασιστικών ενεργειών όπως είναι οι, τάχατες, λεβέντικοι πυροβολισμοί σε γάμους και βαφτίσια ή τη βραδιά της Ανάστασης. Αποκαλώ αυτές τις πράξεις «άκρως φασιστικές» επειδή αφορμώνται από την αρρωστημένη εγωπάθεια ανθρώπων και «φορέων», οι οποίοι, μολονότι άξεστοι, απολίτιστοι […]

Ο ψηλός με τα γένια φαινότανε ξεθεωμένος. «Συγγνώμη», ρώτησε, «μπορώ να καθίσω; Εχω πεθάνει από την ορθοστασία». Σωριάστηκε σε μια καρέκλα. «Μια ζωή ορθός», συνέχισε, «μια αιωνιότητα ορθός. Δεν αντέχω άλλο!». «Τώρα βέβαια, θα μου πείτε, ήσουν πάντοτε εντελώς όρθιος, ίσος, ευθύς, ευθυτενής; Δυστυχώς όχι. Οι περιστάσεις βλέπετε… Κάνεις και συμβιβασμούς για να επιζήσεις. Συνήθως […]

Στον απόηχο της αναστάσιμης ευφροσύνης που προκαλεί η πασχαλινή υπόσχεση για επανεμψύχωση των τεθνεώτων και για συντριβή του θανάτου, αυτού του πολυμίσητου επιβουλέα της ανθρώπινης φύσης, αξίζει, νομίζουμε, να αναδείξουμε εν συντομία ορισμένα από εκείνα τα αόρατα νήματα που διασυνδέουν, στο άνυσμα του ατελεύτητου χρόνου, τη χριστιανική μας παράδοση με θεμελιώδεις αντιλήψεις των αρχαίων Ελλήνων […]

Η κότα (αρχ. κόττα) ανήκει στο ζωικό είδος των πτηνών (το όνομα των οποίων ετυμολογείται από τη ρίζα του ίπταμαι), αν και, παρότι διαθέτει φτερά, εξαιτίας του όγκου της δεν μπορεί να πετάξει. Η επιστημονική ονομασία της είναι gallus domesticus (στα αρχαία ελληνικά όρνις ενοίκιος, δηλαδή κότα σπιτίσια ‒ διότι όρνις σήμαινε αδιακρίτως το πτηνόν, […]