Κύριο Άρθρο

Σε αυτή την περιοχή τα πράγματα δεν είναι ποτέ απλά, ούτε προφανή. Μας αρέσει ή δεν μας αρέσει, η Μεσόγειος αλλάζει.

Είναι αλήθεια πως ο Αλέξης Τσίπρας απευθύνεται σε έναν πολιτικό χώρο που περισσότερο θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο

Στην Ευρώπη αν κανένα κόμμα δεν έχει αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία μετά τις εκλογές, τότε συμπράττει με άλλα κόμματα ώστε να κυβερνηθεί η χώρα.

Σε τελευταία ανάλυση η πολιτική δεν είναι μόνο μια καθημερινή διευθέτηση προβλημάτων. Δεν είναι απλώς ποια γραφεία των ΕΛΤΑ θα ανοίξουν ή ποια θα κλείσουν. Ούτε πώς θα πληρωθούν οι αγρότες. Είναι και ένα συνολικό σχέδιο για τη χώρα. Μια πρόταση. Μια επαγγελία. Εστω, ένα παραμύθι.

Αν θέλεις να γίνεις διεθνής ενεργειακός κόμβος, αν διεκδικείς έναν διακριτό ρόλο στον νέο γεωπολιτικό χάρτη, δεν μπορείς να υποδέχεσαι το μέλλον με Καλάσνικοφ και φαμίλιες στην Κρήτη. Κυρίως δεν γίνεται να ανέχεσαι «ένα παρελθόν που δεν λέει να περάσει».

Δεν θα µας ρωτήσει η Τουρκία και καµία Τουρκία στον πλανήτη τι χώρα θέλουµε να είναι. Ούτε εµείς άλλωστε ρωτούµε κανέναν φίλο, εχθρό ή γείτονα τι του αρέσει να γίνουµε

Το ζητούμενο πλέον είναι να συνεχίσουμε το βάδισμα και χωρίς τον βάρδο μας. Αλλά με τις μελωδίες και τους στίχους του να τριγυρίζουν στα αφτιά μας.

Ακόμη και αν επιβεβαιωθεί ότι η ΝΔ κινείται (όπως δείχνει έως τώρα...) μακριά από εκλογικές επιδόσεις αυτοδυναμίας, το μόνο βέβαιο είναι πως μετά τις επόμενες εκλογές η χώρα θα πρέπει να κυβερνηθεί.

Προς το παρόν πάντως ας κρατήσουμε μικρό καλάθι. Δεν θα είναι η πρώτη φορά στην περιοχή που μια συμφωνία μένει στη μέση της διαδρομής

Ακόμα κι αν τελικά συμφωνήσουν οι δύο πλευρές η ειρήνη δεν θα είναι βιώσιμη αν δεν υπάρξουν δύο κράτη.

Καλώς ή κακώς, το μόνο αντίδοτο στη διαφθορά είναι η δικαιοσύνη. Ούτε η «κοινωνική επαγρύπνηση» ούτε οι «λαϊκές κινητοποιήσεις» ούτε η «πολιτική φιγούρα»

Είναι αστεία η συνεχής ενασχόλησή της με τις τουρκικές διεκδικήσεις ή κομπορρημοσύνες κάθε είδους. Χαράσσει την πολιτική της και σε όποιον δεν αρέσει, κρίμα.

Οποιες κι αν είναι οι σκέψεις και οι επιδιώξεις της τουρκικής πλευράς, το ζητούμενο είναι ο σχεδιασμός της Αθήνας

Πού θα οδηγηθεί μια στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ; Ποιος θα την ελέγξει αν καταστεί ανεξέλεγκτη;

Κοινοβουλευτική ήττα της κυβέρνησης Σάντσεθ έφερε το νομοσχέδιο που προέβλεπε την μείωση των εβδομαδιαίων ωρών εργασίας κατά μισή ώρα τη μέρα. Το νομοσχέδιο δεν έφτασε καν προς ψήφιση στην Βουλή αφού το καταλανικό Junts συντάχθηκε με το Λαϊκό Κόμμα και το ακροδεξιό Vox

Ο χρόνος και η φθορά του χρόνου είναι βαρύ φορτίο στην πολιτική. Ιδίως αν διανθίζονται και με αμφιλεγόμενες υποθέσεις διαχείρισης των δημοσίων πραγμάτων.

H Γαλλία αποσταθεροποιείται τη χειρότερη στιγμή...Το καμπανάκι είναι ασφαλώς ανησυχητικό. Και αντηχεί πολύ πέρα από τα γαλλικά σύνορα.

Σε έναν πόλεμο δεν χρειάζεται να τους ξέρεις όλους για να καταλάβεις τι συμβαίνει. Αρκεί να αναγνωρίζεις τον πιο επικίνδυνο

Δεν μπορεί να υπάρξει διευθέτηση χωρίς τους Παλαιστίνιους, ούτε λύση χωρίς την Ουκρανία. Και για να τελειώσει πραγματικά ο πόλεμος, θα πρέπει να το καταλάβουν όλοι.

Ειδήσεις συνεπώς υπάρχουν και τον Αύγουστο. Απλώς σπανίζουν οι πολιτικοί. Οπως σπανίζουν και οι δημοσιογράφοι, αφού τέτοια εποχή οι περισσότεροι βρίσκονται σε διακοπές.