ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ

Όπως θα έχετε καταλάβει, στη στήλη αρέσουν οι παραπομπές στη λογοτεχνία, την ποίηση, σε λόγια μεγάλων ανδρών κλπ, γι’ αυτό και αμέσως πρόσεξα ένα άρθρο του πρώην γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού. Λόγω των παραπομπών του, δηλαδή, για να μην παρεξηγηθώ, ως προς το ποιους θεωρώ μεγάλους άνδρες.

Στο άρθρο, ο «δανεισμός» από την ποίηση δεν πήγε και πολύ καλά, μια και ο συγγραφέας πήρε έναν στίχο του Διονύση Σαββόπουλου από τον «Μπάλλο», τον ονόμασε «απόστροφο» για εντελώς ανεξήγητους λόγους και τον απέδωσε στον Νίκο Εγγονόπουλο, από τον οποίο τον εμπνεύστηκε ο Σαββόπουλος. Αλλά εκεί που υπήρξε τραγέλαφος ήταν ο δανεισμός από τη λογοτεχνία και το δοκίμιο.

Ο Γρηγόρης Δημητριάδης, σε ένα άρθρο υπεράσπισης του Άδωνι Γεωργιάδη, αποφάσισε να γράψει, «Ο Τζορτζ Όργουελ είχε συνοψίσει σε μια φράση την αξία της ελευθερίας έκφρασης: ”Αν η ελευθερία σημαίνει κάτι, σημαίνει το δικαίωμα να λες στους ανθρώπους αυτό που δεν θέλουν να ακούσουν”». Η επιλογή του συγκεκριμένου αποφθέγματος από το συγκεκριμένο πρόσωπο προσφέρει ένα σπάνιο ρεσιτάλ πολιτικής ειρωνείας, αναδεικνύοντας τρία εξαιρετικά ενδιαφέροντα ζητήματα.

***

Πρώτα από όλα, αναδεικνύει πανηγυρικά πλέον τη νέα «συμμαχία». Η κίνηση αυτή επιβεβαιώνει και «επισημοποιεί» την εμφανή πολιτική συμπόρευση του πρώην ισχυρού άνδρα του Μαξίμου με τον Άδωνι Γεωργιάδη. Και εξηγεί ίσως και γιατί και οι δυο τους εμφανίζονται με τέτοια αυτοπεποίθηση και αναπτύσσουν εντελώς αυτόνομο από την ηγεσία πολιτικό λόγο.

Το δεύτερο ενδιαφέρον ζήτημα είναι οι παρακολουθήσεις, που είναι στην επικαιρότητα – πάλι. Είναι, αν μη τι άλλο, τραγελαφικό να επικαλείται τον Όργουελ —τον απόλυτο ανατόμο του ολοκληρωτισμού και επινοητή της μορφής του «Μεγάλου Αδελφού»— ο «Μεγάλος Ανιψιός», ο άνθρωπος που συνδέθηκε με το μεγαλύτερο σκάνδαλο παρακολουθήσεων της μεταπολίτευσης, το οποίο και οδήγησε στην παραίτησή του. Θυμίζω ότι ο ίδιος υπερηφανεύτηκε ότι ανέλαβε την πολιτική ευθύνη, όταν πανηγύριζε γιατί νόμισε – πρόωρα όπως αποδείχθηκε – πως η Δικαιοσύνη μίλησε οριστικά για την ποινική πλευρά της υπόθεσης, οπότε ας μην μπει στον κόπο να στείλει εξώδικο, να μην τον αναμιγνύουμε με τις παρακολουθήσεις.

***

Για την ειρωνεία του πράγματος, να προσθέσουμε ότι η βρετανική MI5 παρακολουθούσε τον Όργουελ επί μια δεκαετία, επειδή τον θεωρούσε «ύποπτο» ως σοσιαλιστή. Αυτόν λοιπόν, το θύμα παρακολούθησης, τον μεγάλο αντίπαλο του ολοκληρωτικού κράτους και της ασφυκτικής παρακολούθησης και χειραγώγησης των πολιτών, διάλεξε να «τσιτάρει» ο Δημητριάδης. Όμως, όπως συμβαίνει συχνά, ένα «τσιτάτο» οδηγεί σε συνειρμούς σαν αυτούς που διαβάζετε τώρα και προκαλεί τους πιο φιλομαθείς και φιλοπερίεργους στην αναζήτηση ολόκληρου του κειμένου.

Η ατάκα που διάλεξε ο Δημητριάδης προέρχεται από το αδημοσίευτο προσχέδιο του προλόγου του για τη «Φάρμα των Ζώων», με τίτλο «Η Ελευθερία του Τύπου». Εκεί, ο Όργουελ καταπιάνεται με την ύπουλη φύση της λογοκρισίας στις δυτικές κοινωνίες, εξηγώντας ότι η μεγαλύτερη απειλή δεν είναι η επίσημη κρατική απαγόρευση. Αν είχε διαβάσει προσεκτικά το δοκίμιο, θα έβρισκε άλλες, πολύ πιο ταιριαστές στην περίπτωσή του φράσεις. Μεταξύ άλλων, αυτή: «Οι μη δημοφιλείς ιδέες μπορούν να αποσιωπηθούν και τα άβολα γεγονότα να κρατηθούν στο σκοτάδι, χωρίς να υπάρχει ανάγκη για καμία επίσημη απαγόρευση».

***

Όπως, για παράδειγμα, επιτυγχάνεται με μια αγωγή και την απειλή αστρονομικής αποζημίωσης, ώστε να δημιουργηθεί μια «συγκεκαλυμμένη λογοκρισία» και να διασφαλίσει ότι τα άβολα γεγονότα παραμένουν μακριά από τη δημοσιότητα, χωρίς να χρειαστεί ποτέ να παρέμβει η κυβέρνηση. Και αυτό είναι το πιο οξύμωρο στο άρθρο του πρώην πανίσχυρου γενικού γραμματέα. Ότι την ελευθερία να λες «αυτό που δε θέλουν να ακούσουν», την υπερασπίζεται κάποιος που ασκεί συστηματικά εξοντωτικές αγωγές και αποστέλλει συνεχώς εξώδικες απειλητικές «προσκλήσεις» σε δημοσιογράφους, ακριβώς επειδή έγραψαν και γράφουν όσα ο ίδιος δε θέλει να ακούγονται.

***

Η …”Μιλφόιλ”

Ο Κυριάκος Βελόπουλος, με το γνωστό του ύφος, βγαλμένο από την τηλεοπτική «ζώνη του λυκόφωτος», αποφάσισε σήμερα να επιδείξει το «χιούμορ» του, βαφτίζοντας τη σύμβουλο του Ντόναλντ Τραμπ, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, ως… «Μίλφοϊλ». Φαίνεται όμως πως η δική του ανεκτικότητα στη σάτιρα εξαντλείται γρήγορα.

Λίγο αργότερα, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στο Προεδρείο της Βουλής, πνέοντας τα μένεα, γιατί κάποιος βουλευτής τόλμησε να τον αποκαλέσει «καράφλα». Τα «γαλλικά» και τα υποκοριστικά προς τρίτους, όπως φαίνεται, είναι πολιτική θέση, αλλά το σχόλιο για την κόμη είναι… θεσμικό ατόπημα.

***

Στρατηγική Πολάκη

Μπορεί στις επιτροπές, ο ΣΥΡΙΖΑ να έδειχνε μια διάθεση να δει με καλό μάτι την επιστολική ψήφο, όμως στην πολιτική, η «γραμμή» συχνά αλλάζει δρομολόγιο.

Μετά από μια θυελλώδη Κοινοβουλευτική Ομάδα και δύο συνεδριάσεις προεδρείων, η έντονη διαφωνία του Παύλου Πολάκη φαίνεται πως βρήκε ευήκοα ώτα. Το αποτέλεσμα; Μια «μεσοβέζικη» λύση με τη δήλωση του «παρών», η οποία επί της ουσίας επικυρώνει την επικράτηση της πολάκειας στρατηγικής έναντι της αρχικής θετικής διάθεσης της Κουμουνδούρου.

***

Το σπριντ των “γαλάζιων” βουλευτών

Είναι γνωστό πως η παρουσία των βουλευτών στα έδρανα της Νέας Δημοκρατίας (και όχι μόνο) αποτελεί συχνά είδος προς εξαφάνιση. Όταν όμως πρόκειται για τη δευτερολογία του Πρωθυπουργού, ο φόβος του κενού –και της τηλεοπτικής εικόνας– κάνει θαύματα.

Το στιγμιότυπο χθες, ήταν αν μη τι άλλο αστείο: ο φρουρός άνοιξε την πόρτα και ορδές «γαλάζιων» βουλευτών άρχισαν να τρέχουν σαν παλαβοί προς την Ολομέλεια, για να προλάβουν να καθίσουν, προτού πάρει τον λόγο ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Το λες και κοινοβουλευτικό… στίβο ταχύτητας.

***

H συναίνεση πήγε… Βουλή

Έντονο συναινετικό χαρακτήρα είχε η χθεσινή παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή, με τον Πρωθυπουργό, όπως αναμενόταν, να κάνει χρήση της κατά γενική ομολογία εξαιρετικά ταραγμένης γεωπολιτικής συγκυρίας, αφενός για να αναδείξει την ανάγκη – έστω γι’ αυτήν την περίοδο – να παραμεριστούν «τα μικρά και τα κομματικά, μπροστά στα μεγάλα και τα εθνικά», αφετέρου όμως – και όχι τόσο υπόρρητα – ν’ αναδείξει εαυτόν και Νέα Δημοκρατία ως δυνάμεις που μπορούν να εγγυηθούν τη σταθερότητα στην πράξη.

«Στα αχαρτογράφητα νερά αυτών των νέων διεθνών ανακατατάξεων, η εσωτερική σταθερότητα της χώρας γίνεται ακόμα περισσότερο προϋπόθεση ασφάλειας αλλά και προόδου», είπε ο πρωθυπουργός. Κι επειδή το έχουμε επισημάνει εδώ και καιρό, ναι μεν η σταθερότητα είναι απαραίτητη, αλλά έχει αποκτήσει για την κυβέρνηση χαρακτήρα πολιτικού αφηγήματος. Είναι, άλλωστε, ένα επιχείρημα, στο οποίο πράγματι η κυβέρνηση κερδίζει. Διότι στους υπόλοιπους τομείς, ειδικά στο εσωτερικό, τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά…

***

Με σημαία την Κύπρο και οι καινοφανείς όροι Μητσοτάκη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, βεβαίως, δε θα μπορούσε, παρά να αναφερθεί και στην Κύπρο, επινοώντας – είναι η αλήθεια – κάποιους αρκετά… καινοφανείς όρους. «Βραχίονα του Ελληνισμού» χαρακτήρισε, λοιπόν, απ’ το βήμα της Βουλής, τη μεγαλόνησο ο πρωθυπουργός, χωρίς όμως εμείς να καταλάβουμε τι ακριβώς εννοεί ως «βραχίονα». Έχουμε ακούσει π.χ., για στρατιωτικούς βραχίονες, αλλά για βραχίονα του Ελληνισμού πρώτη φορά! Και συνέχισε ο Μητσοτάκης, λέγοντας ότι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν τεθεί «στην υπηρεσία του οικουμενικού Ελληνισμού».

Εγώ, απλώς, να σας θυμίσω ότι, έως πρότινος, Αθήνα και Λευκωσία είχαν στραφεί εντόνως η μία έναντι της άλλης, με αφορμή τα πίσω μπρος της Κυπριακής Δημοκρατίας για το περιβόητο «καλώδιο». Και φυσικά, αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά, επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη και προεδρίας Χριστοδουλίδη, που συνέβη κάτι τέτοιο. Όσο δε για το παρελθόν, στις δεκαετίες του 60-70, ας μην τα πιάσουμε καλύτερα. Θα μου πείτε ότι η συγκυρία είναι παραπάνω από κρίσιμη, άρα όλα τα υπόλοιπα πάνε στην άκρη. Θα συμφωνήσω, αλλά θα προσθέσω ότι το αν υπάρχει διάθεση πραγματικής συμπόρευσης αποδεικνύεται εν καιρώ ειρήνης και όχι όταν οι ουρανοί γεμίζουν με πυραύλους.

***

Η σύναξη του Γεραπετρίτη

Πολύ καλό κλίμα, μαθαίνω, επικράτησε στη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής, με τη συζήτηση πίσω από τις κλειστές πόρτες του Υπουργείου Εξωτερικών να είναι εποικοδομητική. Ούτε φωνές, ούτε κορώνες, ούτε τίποτα τέτοιο. Να επισημάνω απλώς ότι στο νεοκλασικό δεν προσήλθαν, όπως συνηθίζουν, ΚΚΕ και Ελληνική Λύση, ενώ η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου δήλωσε απλώς παρούσα και αποχώρησε, διότι έπρεπε να παραστεί στη Βουλή.

Μετά την εισήγηση του Γιώργου Γεραπετρίτη, ακολούθησε διάλογος περί των ορίων της νομιμότητας του χτυπήματος Ισραήλ και ΗΠΑ στο Ιράν, αλλά και για τη λεπτή ισορροπία που καλείται να τηρήσει η Αθήνα μεταξύ του Διεθνούς Δικαίου και της ανάγκης ελέγχου του πυρηνικού και βαλλιστικού προγράμματος του Ιράν. Μεγάλος προβληματισμός επικράτησε στην αίθουσα για το ποιος έχει αυτή τη στιγμή το γενικό πρόσταγμα στην Τεχεράνη, ποιος δηλαδή διοικεί και διατάσσει τα χτυπήματα, αλλά και για το κατά πόσο (λίγο) είναι πιθανό να αποσαρθρωθεί πλήρως το ιρανικό καθεστώς. Σε αυτό που συμφώνησαν πάντως όλοι είναι ότι οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν την ισχύ να διατηρήσουν συνεκτικό το κράτος.

***

Ψέματα και αλήθειες

Κάτι που μας έκανε εντύπωση, αλλά πέρασε στα ψιλά, λόγω του πολεμικού ορυμαγδού, ήταν ένα από τα σημεία της παρέμβασης Γεραπετρίτη στο πρόσφατο, έκτακτο, Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων, δηλαδή η ανάγκη «ελέγχου διακίνησης ψευδών πληροφοριών». Η αλήθεια είναι ότι διακριτή πτυχή κάθε ένοπλης σύγκρουσης είναι ο αποκαλούμενος «πόλεμος της προπαγάνδας». Προφανώς, οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν ότι η ελεγχόμενη ενημέρωση από πλευράς Ιράν, στοχεύει στη διάβρωση ειδικά των κοινωνιών, εντός των οποίων υπάρχουν διακριτές φωνές σκεπτικισμού έναντι της αμερικανο-ισραηλινής επέμβασης στο Ιράν.

Όχι τόσο περιέργως, πολλή συζήτηση περί προπαγάνδας υπάρχει στην Κύπρο, με τις κυβερνητικές αρχές να καλούν τους πολίτες να μην υιοθετούν άκριτα ο,τιδήποτε κυκλοφορεί στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Όπως έγινε χθες το πρωί, όταν και με αφορμή τις πληροφορίες για ενδεχόμενο ύποπτο αντικείμενο πλησίον του εναέριου χώρου του Λιβάνου, επικράτησε στη δημόσια σφαίρα ένα όχι και τόσο μικρό μπάχαλο, για το τι ακριβώς συμβαίνει.

Η εν λόγω πληροφορία βέβαια, διακινήθηκε εν πρώτοις από τον εκπρόσωπο της Κυπριακής Δημοκρατίας, με τον ίδιο να σπεύδει αργότερα να μαζέψει… τον πανικό, χωρίς όμως μεγάλη επιτυχία. Αυτοί πάντως που έδειξαν την απαραίτητη ετοιμότητα και ψυχραιμία ήταν οι έλληνες πιλότοι των F-16, που έσπευσαν στους αιθέρες να ελέγξουν την κατάσταση. Πάντως, ο εναέριος χώρος της Κύπρου ουδέποτε έκλεισε, όπως αρχικά κυκλοφόρησε στα διάφορα δίκτυα.

***

Η ομπρέλα της Γαλλίας

Η άσκηση Ηνίοχος της Πολεμικής Αεροπορίας (2​ με 23​ Μαρτίου) έχει αναδειχθεί σε μια από τις πιο σημαντικές διακλαδικές, πολυεθνικές ασκήσεις παγκοσμίως. Φέτο​ς ωστόσο, οι εξελίξεις στο Ιράν οδηγούν στη μετεξέλιξη του Ηνίοχου σε μια άσκηση με σαφώς πιο περιορισμένο αποτύπωμα. Τα ιπτάμενα τάνκερ της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ είναι κρίσιμα για τις εναέριες επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν και ήταν δεδομένο πως δε θα ήταν διαθέσιμα για την άσκηση, εξαιτίας της κατάστασης στη Μέση Ανατολή. ​Απών θα είναι, φυσικά, και το Ισραήλ.

Αυτό, επ΄ ουδενί δε μειώνει την αξία της άσκησης, καθώς η Πολεμική Αεροπορία θα μπορέσει να εστιάσει περισσότερο σε σενάρια που απασχολούν εσωτερικά την ίδια και τη συνεργασία μεταξύ των Όπλων (Πολεμική Αεροπορία, Πολεμικό Ναυτικό και Στρατός Ξηράς).

Την ίδια στιγμή, η Γαλλία θα συμμετάσχει, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες και αυτό έχει την σημασία του, τόσο λόγω της επίσκεψης Μακρόν, όσο και για την ανανέωση της διμερούς αμυντικής συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών​ (πιθανόν να συνδυαστούν τέλη Απριλίου), αλλά και της πιθανής – μεσοπρόθεσμα – ένταξης της χώρας μας στην πυρηνική ”ομπρέλα” της Γαλλίας. ​

Τέλος, η σημασία των εναέριων μέσων ανεφοδιασμού, που θα λάμβαναν μέρος και στην άσκηση και που η Ελλάδα εξακολουθεί να ζητά επίμονα από τις ΗΠΑ, δείχνουν πόσο σημαντικά είναι τα Μέσα Υψηλής Αξίας, στα οποία εξάλλου αναφέρθηκε και στη συνέντευξη του στο Βήμα της περασμένης Κυριακής ο πρώην αντιπτέραρχος και θεωρητικός αεροπορικής ισχύος των ΗΠΑ, Ντέιβιντ Ντεπτούλα.

***

Στη θαλπωρή του Αρσακείου ο Μητσοτάκης

Ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης έστελνε επιστολές στον Νικήτα Κακλαμάνη, ζητώντας «προ ημερησίας» στη Βουλή για το Κράτος Δικαίου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προτίμησε τη θαλπωρή του Αρσακείου και την επαναλειτουργία του ΣτΕ, για να δώσει τις δικές του απαντήσεις. Με φόντο την αναμονή για την καθαρογραφή της απόφασης για τις υποκλοπές, μια υπόθεση που μπορεί να ατόνησε, λόγω των καταιγιστικών εξελίξεων στη Μέση Ανατολή, αλλά παραμένει ενεργή, ο Πρωθυπουργός επέλεξε να μεταφέρει το σκηνικό της αναμέτρησης στο πρόσφατα ανακαινισμένο κτίριο του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου.

Περιέγραψε τη Δικαιοσύνη, όχι μόνο ως πυλώνα της δημοκρατίας, αλλά και ως «καθρέφτη» της εθνικής οικονομίας, προειδοποιώντας πως η επόμενη περίοδος θα αποτελέσει πεδίο αναμέτρησης της δικαστικής ευθυκρισίας με τις «ψευδείς εντυπώσεις» που διακινούνται στη δημόσια σφαίρα. Κάλεσε μάλιστα τους δικαστές να διαψεύσουν τους «πολυποίκιλους αντιπάλους» τους, όπως είπε.

Το παρών στην εκδήλωση έδωσαν πολλοί, από τον Άκη Σκέρτσο και τον Γιώργο Φλωρίδη μέχρι τον Πρόεδρο της Βουλής, όμως τα βλέμματα τράβηξαν ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Γιάννης Στουρνάρας, οι οποίοι κατέφθασαν μαζί και είχαν ένα κάθε άλλο παρά ολιγόλεπτο τετ-α-τετ.

***

Το πρόβλημα με τα ογκολογικά φάρμακα

Μπορεί αυτές τις μέρες τα φώτα να είναι στραμμένα στις πολεμικές εξελίξεις, αλλά τα προβλήματα δεν παίρνουν αναβολή. Ένα από αυτά, όπως έχει γράψει το “Β” κατ’ επανάληψη, είναι και η απόσυρση ογκολογικών φαρμάκων από την ελληνική αγορά (τρία μέχρι στιγμής, εκ των οποίων το ένα πολύ διαδεδομένο). Το πρόβλημα είναι γνωστό στην κυβέρνηση χρόνια τώρα. Το πολύ υψηλό clawback, οι επιστροφές δηλαδή των εταιρeιών στο κράτος, όταν ξεπερνιέται ο κουμπαράς της φαρμακευτικής δαπάνης, οδηγεί τις εταιρeίες στο να αποσύρουν σοβαρά φάρμακα από την ελληνική αγορά.

Ο υπουργός Υγείας, σε επίσημες δηλώσεις του, πότε κατηγορεί τον Τραμπ και τους Aμερικάνους και πότε τους γιατρούς που συνταγογραφούν ανεξέλεγκτα φάρμακα. Οι γιατροί του απαντούν να ενεργοποιήσει τις επιτροπές στα νοσοκομεία και ότι γράφουν απολύτως ορθολογικά, και όλα αυτά νt παρακολουθούν οι ασθενείς αποσβολωμένοι.

***

Το ραντεβού με Κίμπερλι για τα φάρμακα

Παράγοντας της αγοράς μου επισήμανε ότι θα ακολουθήσουν και άλλες αποσύρσεις σοβαρών φαρμάκων, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι οι έλληνες ασθενείς, σε αντίθεση με τους Ευρωπαίους, δε θα έχουν πρόσβαση σε καινοτόμα φάρμακα. Μπορεί λοιπόν ο ΙΦΕΤ να καλύψει για κάποιο διάστημα το κενό, αλλά το πρόβλημα θα παραμείνει. Σας θυμίζω ότι είχε προγραμματιστεί ένα ραντεβού της αμερικανίδας πρέσβειρας Κίμπερλι Γκίλφοϊλ με τον Άδωνι Γεωργιάδη και τον Κυριάκο Πιερρακάκη για αυτό που η ίδια αποκάλεσε σε κλειστή σύσκεψη «πειρατεία» κατά των εταιρειών, αλλά αναβλήθηκε.

Ένα τεράστιο πρόβλημα που θα πρέπει να λυθεί κι ας λέει ο υπουργός Υγείας ότι δε θα λείψει κανένα φάρμακο από κανέναν. Κι αυτό γιατί γνωρίζει ότι οι ογκολογικές θεραπείες δεν είναι ανταλλάξιμες, δηλαδή τα φάρμακα δεν είναι ασπιρίνες, να διαλέξεις όποια θέλεις από το ράφι.

***

Εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής σε συνεργασία με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη Μηχανικών (ΔΗΣΥΜ) του ΤΕΕ με θέμα “Διαχείριση πλημμυρικού κινδύνου στην Αττική – Διάλογος και μέτρα για έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό”, Τρίτη 3 Μαρτίου 2026. (ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ/EUROKINISSI)

Η ικανοποίηση Ανδρουλάκη

Έμαθα πως η εκδήλωση που έκανε το ΠαΣοΚ για την αντιπλημμυρική θωράκιση της Αττικής ικανοποίησε, λόγω μεγάλης προσέλευσης κόσμου, την ηγεσία του κόμματος, αλλά και τον επικεφαλής της παράταξης των μηχανικών στο ΤΕΕ Νίκο Μήλη, που ήταν συνδιοργανωτής. Συνεργάτης μου που ήταν εκεί, βρήκε την εκδήλωση ενδιαφέρουσα, παρατήρησε όμως πως στο τέλος της διαδικασίας, έγινε και μία μικρή κινητοποίηση από τον τομεάρχη εθελοντισμού Πάνο Γκανιάτσο για την Παρασκευή.

Βλέπετε, στη Χαριλάου Τρικούπη ετοιμάζουν εθελοντική αιμοδοσία στη μνήμη της Αριστέας Καζάκου, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή και το αίμα που θα συγκεντρωθεί, θα μεταφερθεί στο νοσοκομείο Παίδων η «Αγία Σοφία».