• Αναζήτηση
  • Μαρίζα Ρίζου: Μεγάλη γιορτή

    Εξωστρεφής, ακοµπλεξάριστη και επικοινωνιακή, η - πολλά υποσχόµενη - τραγουδίστρια Μαρίζα Ρίζου διάλεξε έναν τίτλο («Μεγάλη γιορτή») για το καινούργιο άλµπουµ της που ταιριάζει πολύ στο, δηµόσιο τουλάχιστον, προφίλ της.

    Εξωστρεφής, ακοµπλεξάριστη και επικοινωνιακή, η – πολλά υποσχόµενη – τραγουδίστρια Μαρίζα Ρίζου διάλεξε έναν τίτλο («Μεγάλη γιορτή») για το καινούργιο άλµπουµ της που ταιριάζει πολύ στο, δηµόσιο τουλάχιστον, προφίλ της. Στα περισσότερα τραγούδια έχει βάλει µάλιστα το ταλαντούχο χεράκι της και ως συνθέτρια, µε µόνες εξαιρέσεις το «Ζητάτε να σας πω» (έχει ηχογραφήσει τη δική της εκδοχή στο διαχρονικό τραγούδι του Αττίκ) και το «Είναι µικρή η ζωή», τη µουσική του οποίου έχει γράψει ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος. «Με το «Είναι µικρή η ζωή» προλογίστηκε στην ουσία αυτός ο δίσκος» δηλώνει σήµερα η νεαρή καλλιτέχνις. «Ηµουν πολύ ανοιχτή στο να έχω και κοµµάτια άλλων ανθρώπων, όµως, παρόλο που µου έστειλαν κάποιοι συνάδελφοι πολύ ωραία τραγούδια, δεν µπόρεσα να βρω σε αυτά κάτι από τον εαυτό µου. Δεν έχει σχέση µε την αξία τους, έχει να κάνει µε το πόσο έντιµη νιώθω όταν τραγουδάω κάτι. Ετσι αποφάσισα να ηχογραφήσω το «Ζητάτε να σας πω», ένα τραγούδι που αγαπάω πολύ και εξισορροπεί τον δίσκο, γιατί έχει πέσει πολλή χαρά. Είναι λίγο αστείο, όµως, όταν πρόκειται για κάτι που θα πω η ίδια, δεν µπορώ να γράψω λυπητερό τραγούδι. Φανταστείτε πως στα χειρότερά µου, σε µια φάση που ήµουν κάτω στα πατώµατα, έγραψα το «Πάµε µια βόλτα», όποιος το ακούσει θα καταλάβει ότι µιλάµε για βαριά ψυχασθένεια».  
    Η αλήθεια είναι πως όσον αφορά τις συνθέσεις και τις ερµηνείες, στο άλµπουµ της κυριαρχούν η θεατρικότητα και µια διάθεση θετική. Οι στίχοι της, ωστόσο, φανερώνουν τάσεις ενδοσκόπησης. Το «Οχι, δεν θα µπορέσω», για παράδειγµα, ένα ρυθµικό τραγούδι µε προδιαγραφές ραδιοφωνικής επιτυχίας, µιλάει για σκοτάδια και όρια, κάνει αναφορές στην ορολογία της εκλαϊκευµένης ψυχανάλυσης δηλαδή. «Περνούσα µια φάση που δεν µπορούσα να δω καθαρά τους ανθρώπους που παρασιτούσαν εις βάρος µου» εξηγεί. «Αυτούς που έχουµε όλοι στο περιβάλλον µας, που µονίµως τους φταίνε οι άλλοι, που δεν φταίνε για τίποτα οι ίδιοι, αυτοί που όταν βρίσκεσαι µαζί τους σου ρουφάνε όλη την ενέργεια. Βολεµένοι µέσα στις σκοτεινές πτυχές τους, συνεχώς θυµατοποιούνται, ενώ είναι οι ίδιοι θύτες. Αυτό το τραγούδι είναι κάτι σαν εξορκισµός».
    Αναρωτιέµαι πόσο την ενδιαφέρει πια η γνώµη των άλλων: «Μόνο αν µου πουν ότι δεν είµαι αληθινή θα µε ενοχλήσει πολύ. Κατά τα άλλα, είµαι αυτό που είµαι, κάποιοι µε βρίσκουν ενδιαφέρουσα, ελκυστική, και θα µε επέλεγαν για την ψυχαγωγία τους, ενώ σε κάποιους άλλους µπορεί να σπάω τα νεύρα».
    Από το Σάββατο 19 Νοεµβρίου, και για τέσσερα µόνο σαββατόβραδα, η Μαρίζα Ρίζου θα καταλάβει µε την µπάντα της τη σκηνή του Passport Κεραµεικός – Upstairs. Οι συναυλίες της αυτές θα έχουν, φυσικά, το ίδιο όνοµα µε τον δίσκο της: «Στην ουσία θα είναι live ευχάριστα και uptempo, αλλά και µε στιγµές άλλες, απρόσµενα σκοτεινές. Μου αρέσουν αυτές οι αντιθέσεις, έχουν κι αυτές τον ρόλο τους και κάπου σε πηγαίνουν».

    * Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2016

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    BHMAgazino