Ο Μπετόβεν μένει από πάνω…

Βιέννη, 1824. Ο καινούργιος ενοικιαστής του επάνω ορόφου, στο σπίτι όπου μένει ο 10χρονος Κριστόφ με τη μητέρα και τη μικρή του αδελφή, είναι εξαιρετικά ενοχλητικός. Εχει απρόβλεπτη συμπεριφορά και δεκάδες παραξενιές. Επιπλέον, παρότι είναι σίγουρα κουφός, γράφει μουσική. Παντού (όταν χρειάζεται, ακόμη και στον τοίχο!). Κι ο μικρός, απαυδισμένος πια με όλα αυτά που κάνει ο εκκεντρικός κύριος Μπετόβεν, εξομολογείται τα πάντα στις επιστολές που ανταλλάσσει με τον συνετό και γλυκό θείο του. Αλλά τι παράξενο! Κάπως έτσι γεννιέται μια τρυφερή σχέση ζωής και μια ουσιαστική γνωριμία με την προσωπικότητα και το έργο του μεγάλου γερμανού κλασικού.

Η επιστολογραφία του Κριστόφ με τον θείο του είναι ο αφηγηματικός καμβάς του έργου «Beethoven lives upstairs» («Ο Μπετόβεν μένει από πάνω») που, βασισμένη στην πολυβραβευμένη καναδικής παραγωγής τηλεταινία του Ντέιβιντ Ντιβάιν, παρουσιάζεται την Κυριακή 28 Φεβρουαρίου στις 11.30 και στις 15.00 στην αίθουσα «Χρήστος Λαμπράκης» του Μεγάρου Μουσικής με τον Γιάννη Μπέζο στον ρόλο του θείου και τον Δημήτρη Μακαλιά στον ρόλο του Κριστόφ. Το μουσικό μέρος της ευφάνταστης, δραματοποιημένης, χιουμοριστικής αλλά και συγκινητικής μύησης των μικρών ακροατών στον συναρπαστικό κόσμο του Μπετόβεν αναλαμβάνουν οι σολίστ Παναγιώτης Τζιώτης (βιολί) και Τίτος Γουβέλης (πιάνο) καθώς, βέβαια, και η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών υπό τη μουσική διεύθυνση του Νίκου Τσούχλου.

Kαρπός συμπαραγωγής της ΚΟΑ και του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, η ημισκηνοθετημένη μουσική παράσταση, που υλοποιείται με την υποστήριξη της Γερμανικής Πρεσβείας στην Αθήνα, είναι ουσιαστικά μια ευαίσθητη και ευφυής απόπειρα γνωριμίας των παιδιών με το έργο του Μπετόβεν. Εξ ου και η παρεμβολή στην αφήγηση αποσπασμάτων από μερικά από τα σπουδαιότερα έργα του: την Ενάτη Συμφωνία του καθώς και την Εβδόμη, την Πέμπτη, την Πρώτη, την Τέταρτη, τη «Μεγάλη Σονάτα» για πιάνο, την «Ποιμενική», τη Ρομάντσα για βιολί και ορχήστρα σε σολ μείζονα, τη «Σονάτα της άνοιξης» κ.ά.

Η παράσταση βασίζεται στην τηλεταινία που γύρισε στην Πράγα το 1992 ο Ντιβάιν με πρωταγωνιστές τους Neil Munro (Μπετόβεν), Illya Woloshyn (Κριστόφ), Albert Schultz (θείος), Fiona Reid (μητέρα του Κριστόφ), για να προβληθεί έκτοτε σε 110 χώρες, να χρησιμοποιηθεί ως βασικό υλικό μουσικοπαιδαγωγικής αγωγής σε δεκάδες τάξεις μουσικής ή ωδεία σε Καναδά και ΗΠΑ και να αποσπάσει μεταξύ άλλων το Primetime Emmy Award (Εξαιρετικού Προγράμματος για Παιδιά) το 1993. Το σενάριο αντιστοίχως βασιζόταν στο ομώνυμο βιβλίο της Καναδής Μπάρμπαρα Νίκολ («Beethoven lives upstairs»), το οποίο είχε κυκλοφορήσει σε εικονογράφηση του Σκοτ Κάμερον και συνοδευόταν από CD με επιλεγμένα αποσπάσματα από το έργο του Μπετόβεν. Αν και πρόκειται για μυθοπλασία, η ιστορία της Νίκολ ανακαλεί και πραγματικά περιστατικά από τη ζωή του Μπετόβεν, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τις συνθήκες υπό τις οποίες έγινε η μεγαλειώδης πρεμιέρα (Δευτέρα 7 Μαΐου του 1824) της Ενάτης στο κατάμεστο Κέρντνερτορ Τεάτερ της Βιέννης υπό τη μουσική διεύθυνση του αρχιμουσικού Μίχαελ Ούμλαουφ, αλλά και με παρόντα επί σκηνής τον (κωφό) Μπετόβεν. Ο τελευταίος, έχοντας γυρισμένη την πλάτη στο ακροατήριο, δεν αντιλήφθηκε στο τέλος τις επευφημίες και τα χειροκροτήματα, και χρειάστηκε η διακριτική επέμβαση της κοντράλτο Καρολίν Ούνγκερ που τον βοήθησε να στραφεί προς το κοινό.

Η ιστορία, γραμμένη με παιδαγωγική γνώση αλλά χωρίς καμία επιθυμία στείρου διδακτισμού, αφηγείται με χιούμορ, ευαισθησία και απέραντη τρυφερότητα τη σχέση που αναπτύσσει σταδιακά ο μικρός Βιεννέζος Κριστόφ με τον εκκεντρικό μουσουργό την περίοδο που αυτός συνθέτει τα τελευταία μέρη της Ενάτης. Ενδιαφέρουσα είναι και η επιλογή της αφήγησης, διά του επιστολογραφικού «διαλόγου» του μικρού με τον θείο του, ο οποίος αποδεικνύεται ένας ικανότατος παιδαγωγός που γνωρίζει πώς να μυήσει τον μικρό ανιψιό του στον κόσμο της Συμφωνικής Μουσικής και του σπουδαίου γερμανού μουσουργού, θίγοντας ταυτόχρονα με ευαισθησία και προσοχή κι άλλα θέματα, όπως αυτό των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες.