Η μη πολιτική των ΗΠΑ στη Συρία

Η τολμηρή είσοδος της Ρωσίας στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας θα μπορούσε να τελειώσει άσχημα για την ηγεσία της. Αλλά στη Μέση Ανατολή, όλοι μπορούν να χάσουν σήμερα

Η μη πολιτική των ΗΠΑ στη Συρία | tovima.gr
ΤΟ ΒΗΜΑ – THE PROJECT SYNDICATE


Η τολμηρή είσοδος της Ρωσίας στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας θα μπορούσε να τελειώσει άσχημα για την ηγεσία της. Αλλά στη Μέση Ανατολή, όλοι μπορούν να χάσουν σήμερα. Ακριβώς όπως η Ρωσία μπορεί να χάσει επειδή εισήλθε, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να χάσουν γιατί παρέμειναν εκτός – ή, πιο συγκεκριμένα, γιατί απέτυχαν να σχεδιάσουν, πόσο μάλλον να ακολουθήσουν, μια συνεκτική, στοχοθετημένη πολιτική σε αυτή τη χώρα.

Καλώς ή κακώς, η ρωσική πολιτική στη Συρία αντικατοπτρίζει όχι μόνο έναν στόχο, αλλά και μια πραγματική στρατηγική για την επίτευξη αυτού του στόχου – μια στρατηγική που ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν προώθησε πρόσφατα συναντώντας τον Πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ Ασάντ στη Μόσχα. Τώρα που η Ρωσία εξέπληξε δυσάρεστα τουλάχιστον μερικούς από τους εχθρούς του Άσαντ, το Κρεμλίνο κατέληξε ότι έχει έρθει η στιγμή να εξετάσει τις επικείμενες πολιτικές ρυθμίσεις – ή, ακριβέστερα ίσως, έχει έρθει η ώρα να πει στον Άσαντ τι θα συμβεί στη συνέχεια.

Δυστυχώς, η πολιτική του προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα δεν έχει την ίδια συνοχή. Για να είμαστε ξεκάθαροι, μεγάλο μέρος της αρνητικής κριτικής που υποστηρίζει ότι οι επιλογές της κυβέρνησης του στην εξωτερική πολιτική – η απόφαση, για παράδειγμα, να μην εμπλακούν οι ΗΠΑ στη Συρία – δείχνουν αδυναμία ή αναποφασιστικότητα είναι ανακριβές. Αυτές οι κατηγορίες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα τόσο πολύ όσο η τάση να χρησιμοποιείται ο Ομπάμα ως αποδιοπομπαίος τράγος για τα προβλήματα του πλανήτη.

Οι επικριτές θα πρέπει να θυμούνται ότι, πριν από λιγότερο από μια δεκαετία, η διεθνής κοινότητα ζητούσε απεγνωσμένα από τις ΗΠΑ να δίνουν περισσότερη προσοχή αποφασίζοντας πότε να δράσουν με τόλμη και πότε να μην δράσουν. Και αυτό ακριβώς έκανε ο Ομπάμα στη Συρία: αξιολόγησε τις εναλλακτικές λύσεις και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα συμφέροντα των ΗΠΑ δεν εξυπηρετούνται από μια χερσαία επιχείρηση στη Συρία, όσο εξυπηρετούνται, ας πούμε, από τις υπό την ηγεσία των ΗΠΑ αεροπορικές επιδρομές κατά του Ισλαμικού Κράτους

Οι δυσκολίες της κυβέρνησης Ομπάμα στη Συρία εμφανίστηκαν νωρίς, με την υπόθεση ότι ο Άσαντ θα εκδιωκόταν λίγες εβδομάδες μετά από την έναρξη της σύρραξης. Ήταν ένας κακός υπολογισμός συγκρίσιμος με εκείνον του Τζορτζ Μπους, ο οποίος εισέβαλε στο Ιράκ υποθέτοντας λανθασμένα όχι μόνο ότι ο Σαντάμ Χουσέιν είχε στην κατοχή του όπλα μαζικής καταστροφής αλλά και ότι το Ιράκ δίχως τον Σαντάμ θα μετατρεπόταν γρήγορα σε μια σταθερή δημοκρατία.
Μόλις κατέστη σαφές ότι ο Άσαντ δεν θα έπεφτε δίχως να παλέψει, η κυβέρνηση Ομπάμα περιόρισε τις προσπάθειές της για να εξασφαλίσει την αποχώρησή του στη δημόσια διαπόμπευση – μια τακτική τα αποτελέσματα της οποίας είναι αμφιλεγόμενα όταν πρόκειται για δικτάτορες. Και η ανόητη, σε επίπεδο τακτικής, απαγόρευση συμμετοχής του Άσαντ στις υπό την ηγεσία των ΗΠΑ αεροπορικές επιδρομές κατά του Ισλαμικού Κράτους αποτελεί συνθηματολογία – όχι χάραξη πολιτικής
Για αρχή, ο Ομπάμα θα μπορούσε να δεσμευτεί ότι θα συνεργαστεί με όλες τις χώρες – συμμάχους και μη – που έχουν συμφέρον στην επίλυση της κρίσης της Συρίας. Όποιες και αν είναι οι διαφορές τους, το κοινό ενδιαφέρον των χωρών αυτών για την επίτευξη της ειρήνης και της σταθερότητας στη Συρία θα παράσχει έναν κοινό τόπο για τη διαμόρφωση μιας συνεκτικής πολιτικής.
Επιπλέον, ενώ η θέση των ΗΠΑ όσον αφορά την ανάγκη απομάκρυνσης του Άσαντ από την εξουσία είναι ηθικά σωστή, οι ΗΠΑ θα πρέπει σε επίπεδο επίσημης πολιτικής να αφήσουν τον συριακό λαό να αποφασίσει. Αντί να προσπαθούν να επιβάλουν μια νέα συριακή ηγεσία, θα πρέπει να φιλοξενήσουν μια διεθνή συνάντηση με επιλεγμένους εκπροσώπους για να τους βοηθήσουν να συντάξουν ένα νέο Σύνταγμα και να προβούν σε πολιτικές ρυθμίσεις.
Ο Ομπάμα θα πρέπει επίσης να υποσχεθεί ότι θα συνεχίσει να συνεργάζεται με όσους επιθυμούν να ταπεινώσουν και να καταστρέψουν το Ισλαμικό Κράτος. Στο κάτω κάτω, όσο οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους αποσταθεροποιούν συνολικά τη Μέση Ανατολή, η Συρία δεν θα είναι ποτέ ασφαλής.
Η Ρωσία επέλεξε να επέμβει στρατιωτικά στον συριακό εμφύλιο ενώ ο Όμπαμα αποφάσισε ότι οι ΗΠΑ δεν θα αναμετρηθούν με το Κρεμλίνο αναπτύσσοντας τα δικά τους στρατεύματα. Αλλά οι ΗΠΑ δεν χρειάζονται χερσαίες δυνάμεις για να κάνουν τη διαφορά στη Συρία. Αυτό που χρειάζονται είμαι μια συνεκτική πολιτική που να προωθεί συγκεκριμένους και μελετημένους στόχους.

*Ο Κρίστοφερ Χιλ είναι πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ υπεύθυνος για την ανατολική Ασία
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk