Το επταήμερο του Διόδωρου

Σκέφθηκα «αυτό είναι χειρότερο και από την 11η Σεπτεμβρίου», όταν διάβασα την είδηση για το μακελειό στο «Charlie Hebdo».

Το επταήμερο του Διόδωρου | tovima.gr
Χωρίς ιερό και όσιο

Στο τελευταίο τους φύλλο οι δολοφονημένοι κορόιδευαν τον συγγραφέα Ουελμπέκ που με το τελευταίο του βιβλίο προβλέπει εξισλαμισμο της Γαλλίας το 2022. Αυτό ήταν το «Charlie Hebdo»: όχι στους ισλαμιστές, όχι στην ισλαμοφοβία

Σκέφθηκα «αυτό είναι χειρότερο και από την 11η Σεπτεμβρίου», όταν διάβασα την είδηση για το μακελειό στο «Charlie Hebdo». Οχι επειδή οι ζωές 12 δημοσιογράφων και σκιτσογράφων είναι σημαντικότερες από τις ζωές 3.000 ανθρώπων, ούτε επειδή το Παρίσι είναι σημαντικότερο από τη Νέα Υόρκη. Αλλά γιατί η επίθεση της Αλ Κάιντα στη Νέα Υόρκη και στο Πεντάγωνο ήταν στρατιωτική επιχείρηση για να φέρει πλήγμα στον εχθρό και να προπαγανδίσει, να δείξει πως ο εχθρός δεν είναι άτρωτος.

Η επίθεση ενάντια στο «Charlie Hebdo» είναι επίθεση ενάντια στο δικαίωμα να είσαι άνθρωπος – ενάντια στο δικαίωμα να γελάς, να σαρκάζεις, να ειρωνεύεσαι αυτά που δεν σου αρέσουν και ειδικότερα την εξουσία. Επίθεση στο δικαίωμα να υπάρχουν Απόκριες που διασαλεύουν την καθεστηκυία τάξη, που ανατρέπουν ιεραρχίες, διακωμωδούν ιεράρχες, πολιτικούς, βασιλιάδες, πλούσιους. Ο φανατικοί δεν ανέχονται το γέλιο.

Journal bête et méchant
προειδοποιούσε το «Charlie Hebdo» στον υπότιτλο την εποχή που το θυμάμαι εγώ, «Εφημερίδα ανόητη και κακή» θα λέγαμε ή «Εφημερίδα γεμάτη βλακεία και μοχθηρία» – όπως σάρκαζαν τους άλλους, μπορούσαν να σαρκάζουν και τον εαυτό τους οι σκιτσογράφοι και οι γραφιάδες του «Charlie».
Περιοδικό που δεν είχε ιερό και όσιο, θα έλεγα εγώ, ασεβές· που είχε τίτλο τις ημέρες που πέθαινε ο Φράνκο «Franco va mieux. Il est allé au cimetière à pied» (Ο Φράνκο πάει καλύτερα, πήγε με τα πόδια στο νεκροταφείο). Και όταν πέθανε ο Ντε Γκωλ, «Bal tragique à Colombey, 1 mort» (Τραγικός χορός στο Κολομπέ, ένας νεκρός). Κολομπέ ήταν το χωριό όπου ζούσε και πέθανε ο στρατάρχης, το «τραγικός χορός» παρέπεμπε στον τίτλο που χρησιμοποιούσαν όλες οι εφημερίδες εκείνες τις ημέρες για να αναφερθούν στον τραγικό θάνατο κάπου 150 ανθρώπων σε καφετέρια της Γαλλίας, λίγες ημέρες πριν. Ασέβεια, πλήρης ασέβεια.
*«Αλαλα τα χείλη των ασεβών, των μη προσκυνούντων την εικόνα σου την σεπτήν» ψέλνουν και στις ορθόδοξες εκκλησίες, σε κάποιον ύμνο για την Παναγία – οι σκιτσογράφοι και οι γραφιάδες του «Charlie» είναι άλαλοι πια, για πάντα, δεν θα ξαναπιάσουν στο χέρι τους τις γραφίδες που με τη βοήθειά τους μιλούσαν και γελούσαν – και εμείς μαζί τους.
Είμαστε Σαρλί;
«Είμαστε όλοι «Σαρλί»» πράγματι; Εύκολο να το λες, δύσκολο να το κάνεις. Πόσοι από αυτούς που το δηλώνουν μπορούν να ανεχθούν την καταλυτική χιουμοριστική ασέβεια στα πιστεύω τους; Δεκάδες δίκες και καταδίκες είχε το «Σαρλί» στην 55χρονη, από το 1969, ιστορία του. Μετά από μηνύσεις που είχαν καταθέσει κατά καιρούς θρησκευτικές οργανώσεις (χριστιανικές, εβραϊκές, μουσουλμανικές) στο μαχητικά άθεο περιοδικό – που δεν έκανε προσηλυτισμό στην αθεΐα, απλώς ναρκοθετούσε τη θρησκευτική πίστη με το χιούμορ του.
Και δεν έκανε επιθέσεις μόνο σε αυτήν: είχε μόνιμα στόχο του τον εθνικισμό, την πολιτικάντικη πολιτική, τους πολέμους, τις δικτατορίες, τους πλούσιους, τους ισχυρούς – κάπου πρέπει να υπάρχουν στο αρχείο μου σκίτσα του Reiser και του Wolinski ενάντια στη δικτατορία. Κολονέλους με μορφή ουρακοτάγκου, πηλήκια και παράσημα, βασανιστές που κρατούσαν σε τανάλιες τα γεννητικά όργανα των αντιστασιακών. Σκληρή κριτική πάντα από την πλευρά της ελευθερίας και της λογικής ενάντια στη βλακεία και στην κακότητα – bêtes et méchants ήσαν οι αντίπαλοί τους. Οι ίδιοι ήσαν αμετανόητα αριστεροί, αντιρατσιστές, αντιφασίστες, αντικληρικαλιστές, αντίπαλοι του φανατισμού, της υποκρισίας και της ευσέβειας.
Για όποιον δεν σέβεται λοιπόν, θάνατος, απήγγειλαν την καταδίκη οι αδελφοί Κουασί ρίχνοντας ριπές με τα καλάσνικόφ τους. Μετά από εντολή κάποιας ισλαμιστικής οργάνωσης; Με δική τους πρωτοβουλία; Μπορεί και να μη μάθουμε ποτέ, αλλά τι σημασία έχει; Από τη στιγμή που κάποιος ιμάμης καταδίκασε σε θάνατο τον διευθυντή του «Σαρλί» Charb, όποιος τζιχαντιστής εκτελούσε την απόφαση θα ευλογούνταν από τον Προφήτη.
Αλλά η ελπίδα της ανταμοιβής μετά θάνατον έσπρωξε σε αυτό το φρικτό κακούργημα τους αδελφούς Κουασί; Θυμάμαι τώρα τους αδελφούς Τσαρνάεφ που είχαν βάλει τη βόμβα και σκότωσαν τόσους ανθρώπους στον Μαραθώνιο της Βοστώνης, την άνοιξη του 2013. Τσετσένοι εκείνοι, harki οι Γάλλοι – «αρκί» ονομάζουν στη Γαλλία τους Αλγερίνους που εγκατέλειψαν την πατρίδα τους το 1962 γιατί κατά τη διάρκεια του πολέμου για την απελευθέρωση της Αλγερίας είχαν συνταχθεί με τους Γάλλους. Και φυσικά θα αντιμετώπιζαν σκληρή τιμωρία αν είχαν μείνει εκεί.
Το τελευταίο τους καλαμπούρι
Ηταν λοιπόν ελπίδα ανταμοιβής ή μίσος, βαρβαρότητα, σκοτάδι στην ψυχή και στον νου που έσπρωξε τα δύο αδέλφια να δολοφονήσουν 12 ανθρώπους που δεν ήσαν εχθροί τους, δεν ήσαν ένοπλοι, δεν ήσαν όργανα των δυτικών κυβερνήσεων – απλώς, δεν είχαν όσιο και ιερό, ήσαν ασεβείς, βλάσφημοι. Σαν να δολοφονούσαν τους Monty Python φανατικοί χριστιανοί επειδή σατίριζαν τον Χριστό – ακόμη και τη σταύρωση, που τον έβαζαν να τραγουδά always look on the bright side of life.
Ευτυχώς, δεν έχουμε φθάσει εκεί – για την ακρίβεια, τα έχουμε ξεπεράσει. Εχουμε μαλακώσει τη βαρβαρότητα και το μίσος στη Δύση – το πολύ-πολύ τα δικαστήρια να μοιράσουν κάποιες ποινές φυλάκισης στους ασεβείς, όπως έγινε εδώ πέρυσι με τον πατέρα Παστίτσιο, κατά κόσμον Φίλιππο Λοΐζο, που καταδικάστηκε σε 10 μήνες φυλάκιση για «καθύβριση θρησκεύματος» – δικαιούνται να δηλώνουν «είμαι «Σαρλί»» οι δικαστές;
Μπορεί και αυτοί που αποπειράθηκαν πριν από λίγο καιρό να κάψουν τα γραφεία της «Athens Voice» να δηλώνουν «Είμαι «Σαρλί»» – δικαιούνται;
Ισως ο Wolinski και οι φίλοι να γελούσαν πολύ αν έβλεπαν ποιοι ταυτίζονται μαζί τους τώρα. Θα το θεωρούν το ωραιότερο καλαμπούρι της ζωής τους – αλλά θα ήξεραν ταυτόχρονα πως τα πράγματα δεν θα είναι πια ίδια στη Γαλλία και την Ευρώπη. Και θα πάνε προς το χειρότερο: στο όνομα της ανεκτικότητας και της δημοκρατίας που έβαλαν στόχο οι φανατικοί, η ανεκτικότητα απέναντι στους άλλους, πρωτίστως στους μουσουλμάνους, θα είναι μικρότερη.
Αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά «Σαρλί», πρέπει να αποκτήσουμε κάποια δόση από την ελευθεροφροσύνη τους, την αγάπη τους για τους ανθρώπους, τη δημοκρατία και την ελευθερία. Και να μην αφήσουμε τις ελληνικές και ευρωπαϊκές μαύρες ψυχές να μας οδηγήσουν στους δρόμους του μίσους που βάδισαν οι δολοφόνοι.

γραμματοκιβώτιο
diodorus@tovima.gr

Μετά την πρώτη δημοσκόπηση και το 2,6%, πόσοι άλλοι μπορεί να είναι ΚΙ(ΚΟ)ΔΗΣΟ και δεν το ξέρουν;
Σάββας Σωκρατίδης, @hol.gr
***
Gereksit-Tsagrexit κ.ο.κ. Περίοδος χειμερινών ιδεολογικών εκπτώσεων· γι’ αυτό και τα μεγάλα κόμματα ψωνίζουν τώρα από το πανέρι. Αντε με τέτοιες μεταγραφές να δεις μπάλα.
ΣΤΑΥΡΟΣ, ΠΡΑΣΙΝΑ ΠΟΥΛΙΑ ΚΑΛΑΜΩΝ
***
Μια φορά, στις όχθες μιας μικρής λιμνούλας πλατσούριζε ένα μικρό ροζ βατραχάκι που το έλεγαν ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό ζήλευε την κορμοστασιά μιας μεγάλης γαλάζιας αγελάδας που βοσκούσε αμέριμνη στο λιβάδι και την έλεγαν «Νέα Δημοκρατία». Κάποτε, το βατραχάκι αποφάσισε να γίνει και αυτό μεγάλο όσο η αγελάδα και άρχισε να ρουφά αέρα. Τότε ξαφνικά, εμφανίζεται η καλή νεράιδα του λιβαδιού και του λέει: «Καλό μου βατραχάκι, για να μη σκάσεις στο τέλος, μπορώ να σε μεταμορφώσω σε αγελάδα και να τρως όσο χορτάρι θες. Τι λες;». Είμαστε στη φάση που το βατραχάκι το σκέφτεται…
Ηλίας Κ., @gmail.com
***
Διάβασα την περασμένη Κυριακή το γραμματοκιβώτιο. Αυτό το «…και σε 5-6 εβδομάδες σώνονται όλες οι τροφές» και ιδίως το «ουαί, ουαί (δις)» το χάρηκα ιδιαίτερα. Ο επιστολογράφος σας «Σταύρος, Τιμόνι Καλαματιανό» είπε ό,τι θα έλεγε ένας πολιτικός σε ολόκληρο βιβλίο.
Αριστείδης Λιάπης, @gmail.com
***
Εν οίδα: είδα τον Αλέξη, με ειδή αγγέλου, να ιδιοποιείται το εν είδει περιστεράς πνεύμα της Ορθοδοξίας. Κύριε Τσίπρα, η Πιτσούνα έχει λίπος, αλλά μέτραγε και τη χοληστερίνη που αυτό παράγει.
Γ. Κ. @otenet.gr
***
Γιωργοβαγγελαίοι και Βαγγελογιώργηδες: τα παιδιά της Τρικούπη τα μπαγάσικα. Κάνε παιδιά να δεις καλό, σου λέει…
ΑΒΑΔΑΙΟΣ, ΕΡΜΟΣ ΓΟΝΙΟΣ
***
Πεντοζάλης: Ο Φώτης σέρνει το χορό / κι ο Πάνος περιμένει.
SO.SCOMΑΤΙΑΝΑΓΙΝΕΙ, @gmail.com
***
Ο Χαϊκάλης φεύγει, ο Χάρρυ Κλυνν έρχεται…
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΕΧΙΑΣ

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk