Το επταήμερο του Διόδωρου

Αν εξαιρεθούν οι δύο-τρεις ώρες μετά το ξύπνημα, είμαι αθεράπευτα αισιόδοξος. Εκείνες τις στιγμές ζω την πρωινή μου κατάθλιψη

Το επταήμερο του Διόδωρου | tovima.gr
Ο κανόνας του μη αναμενόμενου

Να χιόνιζε τουλάχιστον, να βλέπαμε άσπρη μέρα

Αν εξαιρεθούν οι δύο-τρεις ώρες μετά το ξύπνημα, είμαι αθεράπευτα αισιόδοξος. Εκείνες τις στιγμές ζω την πρωινή μου κατάθλιψη, χρειάζομαι ένα-δύο λίτρα καφέ γαλλικό για να την ξεπεράσω. Μετά είμαι περδίκι: οι άνθρωποι είναι καλοί, καταλαβαίνουν το δίκιο και το σωστό, βλέπουν τι είναι λογικό – επομένως οι δυνάμεις του καλού και της λογικής θα κερδίσουν.

Αλλά συνήθως δεν συμβαίνει αυτό – ο κόσμος κινείται συνεχώς σε τροχιές μη αναμενόμενες, έξω από κάθε λογική, πέραν του καλού και του κακού. Δεν έχει ηθική η Ιστορία, ούτε λογική, για τούτο και απέτυχαν όλα τα θεωρητικά συστήματα που ήθελαν να την κάνουν επιστήμη, ο μαρξισμός πρώτος-πρώτος και οι «νομοτέλειες» που είχαν διαγνώσει διάφοροι που θεωρούσαν πως οδηγούσαν την «ατμομηχανή της Ιστορίας», σύμφωνα με παλιές τυπικές φράσεις που πολλοί τις θυμούνται ακόμη και τις αναμασούν.
Τι να κάνουμε, ημερολόγιό μου; Κουλτούρες, θρησκείες, χώρες, άνθρωποι έχουν διαφορετικές απόψεις για το καλό, το σωστό, το ωραίο. Και επειδή λίγοι τα πάνε καλά με τα μαθηματικά, οι απόψεις για το τι είναι λογικό είναι εξίσου αλλοπρόσαλλες με τις απόψεις για τα υπόλοιπα. Ολα αυτά κινούνται σε ασύμβατες τροχιές και επομένως το μη αναμενόμενο είναι ο κανόνας – το μεγάλο ερώτημα τελικά δεν είναι γιατί τα πράγματα είναι τόσο απρόβλεπτα αλλά πώς είναι δυνατόν να υπάρχει ανθρωπότητα, όταν όλα είναι τόσο μη ελεγχόμενα και αναπάντεχα.
Το μόνο κανονικό σε αυτόν τον τρελό πλανήτη που ζούμε είναι ο χρόνος: ο ήλιος και το φεγγάρι φαίνονται και χάνονται την ώρα που τους υποδεικνύουν οι αστρονόμοι, ισημερίες και ηλιοστάσια δεν διαψεύδουν τις προσδοκίες μας, τα χρόνια που συσσωρεύονται στην καμπούρα μας επιβεβαιώνουν τους φόβους μας. Δεν είχαν άδικο οι παλαιοί που λάτρευαν τον ήλιο για θεό, είναι το ορατό σημάδι του χρόνου ο ήλιος.
Μπερντέδες, ζούγκλες, βόθροι


Το 2015 λοιπόν έρχεται στην ώρα του, όπως την προσδιορίζουν οι αστρονομικές εφημερίδες – αλλά όχι με τον τρόπο που περιγράφουν οι πολιτικές εφημερίδες. Οι εφημερίδες είναι ανήσυχες για όλα: για το αν θα ανέβει η τιμή του πετρελαίου ή αν θα πέσει. Για το αν θα τελειώσουν οι σφαγές στη Συρία ή αν θα συνεχισθούν. Γιατί κανείς δεν είναι σίγουρος αν τελικά είναι καλό για την οικονομία να μειωθούν και άλλο οι τιμές του πετρελαίου, ούτε είναι κανείς σίγουρος για το ποια δύναμη θα είναι αυτή που θα τερματίσει τις σφαγές – μπορεί απλώς να κάνει εξαγωγή τους σε άλλες χώρες.
Το ίδιο συμβαίνει και με τα δικά μας: οι περισσότερες εφημερίδες είναι σίγουρες πως θα είναι καταστροφικό να γίνουν εκλογές και καταστροφικότερο να τις κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά αν δεν συμφωνήσουν με αυτή την εκτίμηση και 180 βουλευτές, εκλογές θα γίνουν. Θα τις κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Οι περισσότεροι λένε «ναι». Θα γίνει η καταστροφή; Οι περισσότεροι πάλι λένε «ναι» αλλά κατά βάθος ελπίζουν, αθεράπευτα αισιόδοξοι και αυτοί, ότι θα τη γλιτώσουμε. Αλλιώς δεν εξηγείται η βουβαμάρα που υπάρχει.
  • Εντάξει, έκανε θόρυβο το δίδυμο Καμμένος – Χαϊκάλης. Σαν τον θόρυβο που κάνουν Καραγκιόζης – Χατζηαβάτης στον μπερντέ. Ο θόρυβος έσβησε γρήγορα, το κακό είναι πως ο μπερντές εξακολουθεί να υπάρχει, εδώ και χρόνια υπάρχει. Τον αποκαλούμε ευφημιστικά «πολιτική σκηνή» ενώ πρόκειται για μπερντέ του Καραγκιόζη.
Καμιά φορά γίνεται χειρότερα και από μπερντέ – σε «ζούγκλα» και «βόθρο» αναφέρθηκε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Μακρύς ο βίος του πρώην πρωθυπουργού, κοντή η μνήμη του: το 1989 με τα «πάμπερς», τη «Δήμητρα», την «Κατερίνα» δεν ήταν συνυπεύθυνος με τον Ανδρέα Παπανδρέου για τον βόθρο και τη ζούγκλα της εποχής; Δεν έκανε τα πάντα για να γίνει πρωθυπουργός, όπως ο αντίπαλός του για να παραμείνει; Μπορεί και να μην είναι ο καταλληλότερος για να δώσει μαθήματα, γιατί μάλλον δεν έχει διδαχθεί τίποτα ο ίδιος.
Οι ωδίνες του τοκετού


  • Ακόμη βραχύτερη μνήμη έχει ο Αλέξης Τσίπρας. Ξαφνικά το όργανο της Μέρκελ και των διεθνών τοκογλύφων της περιόδου 2010-2012, Γιώργος Προβόπουλος, έγινε «σοφός πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος», κατάλληλος για να του δίνει συμβουλές. Ούτε τσίπα, ούτε ντροπή.
Καλοί τραπεζίτες για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι οι «νεκροί τραπεζίτες», αυτοί που δεν είναι πια. Κυρίως οι γενναιόδωροι, αυτοί που έχουν ξεχάσει το υβρεολόγιο που έχουν ακούσει. Το πρόβλημα είναι πως θα έχει να συζητήσει με κακούς, ζωντανούς τραπεζίτες, αν γίνει πρωθυπουργός μέσα στο 2015.
  • Αν δεν υπάρξουν 180 βουλευτές που να ξεπεράσουν τις προσωπικές τους εμπλοκές, αυτές που δημιουργεί η συνεχής συναναστροφή με άλλους πολιτικούς, το πιθανότερο είναι να γίνει, ημερολόγιό μου. Ο μόνος μη συριζαίος που θα ευχαριστηθεί θα είναι ο Κώστας Καραμανλής ο Μικρός – είναι βέβαιο ότι λίγα χρόνια μετά θα πάψει να θεωρείται ο χειρότερος πρωθυπουργός από το 1974 και μετά, ο χειρότερος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης.
Εντάξει, τον τίτλο του χειρότερου πρωθυπουργού της Μεταπολίτευσης δεν θα τον χάσει, μια που η μεταπολιτευτική περίοδος θα κλείσει οριστικά με αυτές τις εκλογές. Το ζήτημα είναι πως στη νέα εποχή που ξεκίνησε το 1974 πρωθυπουργός ήταν άνθρωπος με τα προσόντα του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Που έλαβε 54% σε εκείνες τις εκλογές.
Θα θέσει λοιπόν τις βάσεις για τη νέα περίοδο πρωθυπουργός του 25%-30% με τα μη προσόντα του Αλέξη Τσίπρα; Που θεωρεί «σοβαρούς» τους Καραγκιόζη – Χατζηαβάτη, όπως το 1989 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης θεωρούσε σοβαρούς τους σεκιουριτάδες που ισχυρίζονταν ότι μετέφεραν σε τσάντες από παιδικές πάνες «πάμπερ» τα πεντοχίλιαρα στον Ανδρέα Παπανδρέου και με αυτή την κατηγορία τον έστειλε στο Ειδικό Δικαστήριο;
  • Μα είναι καταλληλότεροι ο Αντώνης Σαμαράς και η ακροδεξιά παρέα του που έχουν κάνει πειρατεία στη Νέα Δημοκρατία για να βάλουν τα θεμέλια για τη νέα περίοδο; Αν εκλεγεί Πρόεδρος ή η ΝΔ κερδίσει τις εκλογές, θα συνεχίσουμε να υποφέρουμε τις ωδίνες της γέννησης του καινούργιου, ημερολόγιό μου. Το 1974 αυτό που αποκαταστάθηκε ήταν η δημοκρατία, η χώρα συνέχισε λίγο-πολύ να ζει στη δεκαετία του 1960 πολιτικά. Η πραγματική τομή με τη μετεμφυλιακή πολιτική σκηνή ήταν το 1981, εφτά χρόνια μετά την πτώση της δικτατορίας.
Στεγνωμένοι απολύτως
Το να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα θα ήταν σαν να είχε αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας το ΠαΣοΚ το 1974. Τότε που ο Ανδρέας Παπανδρέου υποστήριζε πως η κυβέρνηση Καραμανλή δεν ήταν παρά «αλλαγή νατοϊκής φρουράς» και είχε πρότυπό του τις δικτατορίες του Τρίτου Κόσμου – χρειάστηκαν εφτά χρόνια στο ΠαΣοΚ και στον Ανδρέα Παπανδρέου για να παραδεχθεί την ευρωπαϊκή πραγματικότητα.
Και είχε περάσει μερικές δεκαετίες της ζωής του, όπως και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, όπως και ο Κώστας Σημίτης, στην Ευρώπη και στην Αμερική. Το μόνο που ξέρουν από έξω κόσμο στην Κουμουνδούρου είναι οι επαναστατικές εκδρομές για συλλαλητήρια τύπου «Γένοβα 2000» και επισκέψεις σε τριτοκοσμικούς όπως ο Τσάβες – που μάθαμε πρόσφατα ότι χρηματοδοτούσαν διάφορα ευρωπαϊκά ριζοσπαστικά κινήματα, όπως την ηγεσία του «Ποδέμος» στην Ισπανία.
  • Εντάξει, τα γράφω πρωί της Τρίτης όλα αυτά, περιμένοντας τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας στη Βουλή. Μπορεί να φταίει και η πρωινή μου κατάθλιψη, αν και έχω προ πολλού καταναλώσει τα αναγκαία για την ψυχολογική μου επιβίωση δύο λίτρα καφέ.
Δεν θα μείνω να κάνω Χριστούγεννα στην Αθήνα, ημερολόγιό μου, δεν αντέχω όλη αυτή τη σιωπηλή κατήφεια. Αν και πρέπει να τη συνηθίσω: στην καλύτερη περίπτωση, τα επόμενα τέσσερα-πέντε χρόνια θα είναι δύσκολα οικονομικά, όπως ήσαν και τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια. Θα αργήσει να πάρει μπρος η οικονομία, δεν έχει αφήσει ευρώ το κράτος, τα έχει μαζέψει όλα.
Στη χειρότερη περίπτωση, αν δεν εκλεγεί Πρόεδρος Δημοκρατίας και πάμε σε εκλογές, τα επόμενα τέσσερα-πέντε χρόνια θα είναι ακόμη δυσκολότερα. Μπορεί να γλιτώσουμε τη χρεοκοπία αλλά την οικονομική οπισθοδρόμηση από τις ηλίθιες συριζαϊκές πολιτικές που προβλέπουν ακόμη περισσότερα χρήματα στο κράτος για να τα διαχειριστεί, υποτίθεται, παραγωγικά, αυτή δεν θα τη γλιτώσουμε.
Αλλά έτσι που είμαστε πια στο χείλος του γκρεμού για μία ακόμη φορά – και μάλιστα κουρασμένοι, στεγνωμένοι ψυχολογικά και οικονομικά πια ενώ το 2012 υπήρχαν ακόμη χρήμα και σθένος – το μη αναμενόμενο χειρότερο μπορεί να γίνει οποιαδήποτε στιγμή, για οποιονδήποτε λόγο.
  • Τα έμαθα τα σημερινά νέα: 168-131, λίγες ελπίδες υπάρχουν πως η λογική θα επικρατήσει. Ωρα να φεύγω για τα Λεχαινά – θα πάω αύριο πρωί-πρωί να πω τα κάλαντα στην Ιζαμπώ. Καταπολεμά και το τραγούδι την πρωινή κατάθλιψη, αλλά εγώ είμαι φάλτσος και το αποφεύγω.

diodorus@tovima.gr

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk