Ο φόβος φέρνει ανατροπές για Πρόεδρο και κάλπες

Ως πριν από λίγες ημέρες ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς ήταν κυριολεκτικά εγκλωβισμένος σε μια αδιέξοδη διαπραγμάτευση χωρίς τέλος με την τρόικα.

Ως πριν από λίγες ημέρες ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς ήταν κυριολεκτικά εγκλωβισμένος σε μια αδιέξοδη διαπραγμάτευση χωρίς τέλος με την τρόικα.
Τα γεγονότα εξελίσσονταν ερήμην του, κατά τρόπο απολύτως αρνητικό.
Η τρόικα και ιδιαιτέρως οι εκπρόσωποι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου αποτιμούσαν πολύ υψηλά τον πολιτικό κίνδυνο και απαιτούσαν τις ευρύτερες δυνατές εξασφαλίσεις και εγγυήσεις.
Ο υπουργός Οικονομικών κ. Γκίκας Χαρδούβελης επιχείρησε γενναίο βήμα συμβιβασμού, αποδεχόμενος σειρά περιοριστικών μέτρων, όπως η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων, η κατάργηση του συνδικαλιστικού νόμου του 1982, η αυτονομία του υπουργείου Οικονομικών, όπως και πολλά άλλα, λιγότερο σημαντικά, αλλά ο Πόουλ Τόμσεν επέμεινε να τα πάρει όλα, ακόμη και τη μείωση των συντάξεων απαιτούσε.
Ο ψυχρός Δανός προέβαλε κατά τρόπο ισχυρό τον πολιτικό κίνδυνο και έναντι αυτού διεκδικούσε αύξηση του αποθεματικού, χωρίς να αναγνωρίζει τη βελτίωση της οικονομίας, ούτε τα έσοδα του ΕΝΦΙΑ θεωρούσε δεδομένα, παρ’ ότι οι φορολογούμενοι απεδείχθησαν συνεπέστεροι των προγνώσεών του.
Θα έλεγε κανείς ότι ο Πόουλ Τόμσεν ήθελε να διασφαλίσει πάση θυσία την παράταση επιτήρησης της ελληνικής οικονομίας από το IMF, ήθελε κατά τα φαινόμενα την Ελλάδα παράδειγμα προσαρμογής για τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, που οσονούπω θα βρεθούν σε δίνη κρίσης χρέους.
Ο κ. Σαμαράς προφανώς δεν μπορούσε να αποδεχθεί τις απαιτήσεις του IMF. Ηξερε ότι τα μέτρα του Τόμσεν δεν περνούσαν από τη Βουλή, αλλά ακόμη και αν ψηφίζονταν δεν θα μπορούσε να ελπίζει σε εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Μένοντας στη διαπραγμάτευση δεν είχε καμία τύχη. Θα οδηγούνταν ως πρόβατο στη σφαγή.
Αντί λοιπόν να οδηγείται από τη φορά των γεγονότων που άλλοι διαμόρφωναν, θέλησε να δημιουργήσει τα δικά του γεγονότα.
Διέκοψε τη διαπραγμάτευση αναδεικνύοντας τις παράλογες απαιτήσεις της τρόικας και έφερε μπροστά τις διαδικασίες εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας.
Ουσιαστικά ανέλαβε το ρίσκο επίλυσης του πολιτικού προβλήματος της χώρας, το οποίο αναδεικνυόταν μείζον και αποτελούσε τον βασικό μοχλό πίεσης στην ελληνική οικονομία και στη χώρα ολόκληρη.
Η υπεραντίδραση των αγορών απέδειξε του λόγου το αληθές. Το Χρηματιστήριο Αθηνών κατέρρευσε και τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων ανυψώθηκαν υπέρμετρα, ξυπνώντας μνήμες του 2012 και επαναφέροντας στις σελίδες του διεθνούς Τύπου, ιδιαιτέρως του αγγλοσαξονικού, την παλαιότερη απειλή εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη.
Το πρόβλημα στην παρούσα φάση χωρίς αμφιβολία είναι πολιτικό και αυτό τίθεται επί τάπητος. Ή στις 29 Δεκεμβρίου θα εκλεγεί Πρόεδρος και θα εκλείψει ο παρών κίνδυνος ή δεν θα εκλεγεί και το πρόβλημα θα λυθεί απευθείας από τον λαό στις εκλογές που θα διεξαχθούν το αργότερο στις αρχές Φεβρουαρίου.
Οπως συνηθίζει να λέει τούτες τις μέρες ο κ. Σαμαράς «τώρα τίθενται όλοι προ των ευθυνών τους».
Και όντως όλοι πλέον είναι σε εγρήγορση.
Η τρόικα ξέρει πως αν εκλεγεί νέος Πρόεδρος θα πρέπει να αποδεχθεί τον εκμηδενισμό του πολιτικού κινδύνου, να αποσύρει τις παράλογες απαιτήσεις της και να κλείσει τη διαπραγμάτευση αποδεχόμενη πολύ μικρότερο δημοσιονομικό κενό από αυτό που ως τώρα προβάλλει.
Κατά μια εκδοχή αν εκλεγεί νέος Πρόεδρος η απαίτηση της τρόικας για νέα μέτρα θα υποχωρήσει από 1,8 δισ. ευρώ στα 900 εκατ. ευρώ, η αξιολόγηση θα κλείσει ευκολότερα, η πιστωτική γραμμή θα εγκριθεί μονομιάς και όλο αυτό το σύννεφο αμφισβήτησης θα εξαφανισθεί ως διά μαγείας.
Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι η εκλογή νέου Προέδρου θα απαλλάξει τη χώρα από μέτρα περίπου 1 δισ. ευρώ, για να μην αναφερθούμε στο κόστος της παρατεταμένης αβεβαιότητας που διά των αγορών αναδεικνύεται και αυτή την ώρα δεν μπορεί να αποτιμηθεί επαρκώς.
Είναι ωστόσο ακριβές ότι η υποτίμηση των ελληνικών αξιών πιέζει τους πάντες, κόμματα και πρόσωπα. Ουδείς βουλευτής και κανένα κόμμα δεν μπορεί να μείνει αδιάφορο στην υποτίμηση μετοχών και ομολόγων και στη διαμόρφωση αρνητικού κλίματος για την οικονομία και τη δυνατότητά της να αντεπεξέλθει στην επαπειλούμενη νέα κρίση εμπιστοσύνης.
Δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι αν τελικώς δεν εκλεγεί νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας η αμφισβήτηση θα θεριέψει στις αρχές του Ιανουαρίου και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να αναπτυχθούν ανεπιθύμητες συμπεριφορές στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.
Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν προεξοφλείται η εκλογική επικράτηση του κ. Τσίπρα και τα στελέχη του κάνουν καθημερινά ό,τι περνάει από το χέρι τους προκειμένου να επιβεβαιώσουν τις ανησυχίες των αγορών και των ξένων.
Οπως και να έχει πάντως, το πολιτικό παιγνίδι έχει ανάψει για τα καλά, επί της χώρας ασκούνται πάμπολλες δυνάμεις και η ζωή έχει αποδείξει όλα τα τελευταία χρόνια ότι οι εξελίξεις μόνο ευθύγραμμες δεν ήταν.
Ούτε τώρα θα είναι. Η πολιτική μας ζωή κρύβει εκπλήξεις και η σταθερότητα της χώρας εξασφαλίζεται πλέον από σύνθετα και ευφάνταστα σχήματα που μέχρι πρόσφατα οι περισσότεροι είτε δεν έβλεπαν είτε δεν ήθελαν να δουν.

Η πίεση στον ΣΥΡΙΖΑ

Η αλήθεια είναι ότι οι τελευταίες εξελίξεις αιφνιδίασαν την Κουμουνδούρου. Ο κ. Αλ. Τσίπρας πίστευε ότι οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα θα έφθαναν σε αποτέλεσμα, η κυβέρνηση θα έφερνε ένα δύσκολο νομοσχέδιο στη Βουλή και θα διαμορφώνονταν συνθήκες μη εκλογής νέου Προέδρου. Και έτσι θα πηγαίναμε στις εθνικές εκλογές με το πεδίο καθαρό και εκείνον βέβαιο νικητή.

Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει ριζικά. Συμφωνία με την τρόικα δεν υπάρχει, τα μέτρα είναι όλα απλωμένα στο τραπέζι και εκείνος θα πρέπει να εξηγήσει πώς θα κάνει τη διαπραγμάτευση με την τρόικα, αν θα αποδεχθεί το Μνημόνιο και την παράτασή του και κυρίως καλείται να βεβαιώσει το πλήθος των πολιτών ότι δεν θα οδηγηθεί η χώρα σε μείζονα κρίση.
Ετσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντιμετωπίσει το προσεχές διάστημα εντονότατη πίεση κατ’ αρχήν να αλλάξει στάση στο ζήτημα της εκλογής νέου Προέδρου και ακολούθως, αν αυτή δεν επιτευχθεί, να προσφέρει εχέγγυα για την ομαλή πορεία της χώρας τόσο στην προεκλογική περίοδο όσο και μετά από αυτήν.
Το περιβάλλον του κ. Τσίπρα αποκρούει για την ώρα τα παραπάνω, τα αντιμετωπίζει ως κινδυνολογικά προϊόντα της κυβερνητικής προπαγάνδας, αλλά κατά βάθος οι ανησυχίες υπάρχουν και οι αναζητήσεις περισσεύουν.
Και δικαίως, καθώς πολλοί αντιλαμβάνονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να χάσει τον βηματισμό του προς την εξουσία. Και εκεί που ήταν σίγουρος για την επερχόμενη μεγάλη νίκη, να βρεθεί στη δύσκολη θέση να απολογείται για το επερχόμενο χάος.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk