Μία και μόνη μεταρρύθμιση αρκεί…

Η ελληνική κρίση πάει από… κρίση σε κρίση. Εκεί που φαίνεται να παίρνει μια ανάσα όλο κάτι γίνεται και επιστρέφουμε στο «βοήθα Παναγιά». Τελειωμό δεν έχει το κακό που μας βρήκε εδώ και πέντε χρόνια.

Μία και μόνη μεταρρύθμιση αρκεί… | tovima.gr
Η ελληνική κρίση πάει από… κρίση σε κρίση. Εκεί που φαίνεται να παίρνει μια ανάσα όλο κάτι γίνεται και επιστρέφουμε στο «βοήθα Παναγιά». Τελειωμό δεν έχει το κακό που μας βρήκε εδώ και πέντε χρόνια.
Τι φταίει άραγε; Τι είναι αυτό που παρά τα τόσα μέτρα, τις τόσες και τόσες θυσίες των πολιτών, εμποδίζει την Ελλάδα να βγει οριστικά και αμετάκλητα από τη βαθιά οικονομική κρίση;
Για τους ξένους που παρακολουθούν στενά τα ελληνικά πράγματα η απάντηση είναι απλή και καθαρή: «Στη χώρα σας ουδέποτε τηρήθηκε η βασική αρχή που θέλει τους κανόνες κοινούς, ενιαίους για όλους». Και σπεύδουν να διευκρινίσουν ότι «η Ελλάδα διοικείται δι’ εξαιρέσεων».
Και όντως, όσοι είχαν κατά καιρούς διαπραγματευτική ισχύ επιτύγχαναν προνόμια, εξαιρέσεις, φοροαπαλλαγές, διευκολύνσεις, εξυπηρετήσεις.
Στα μεταπολεμικά χρόνια με αυτές τις αρχές κυβερνήθηκε η χώρα, έτσι δομήθηκε το κομματικό σύστημα, με αυτόν τον τρόπο πολιτεύθηκαν οι κυβερνήτες, ευνοώντας τους «δικούς» τους, τους φίλους και τους οπαδούς τους.
Με τον καιρό αντίστοιχες αντιλήψεις επικράτησαν στην κοινωνία. Εθίστηκαν και οι πολίτες, ο καθένας έμαθε να κάνει τις δουλειές του με τον πολιτευτή, με τον βουλευτή και τον υπουργό του, με το κόμμα του, με τον ενδιάμεσο, με εκείνον που διαμεσολαβούσε ανάμεσα στην εξουσία και στους ψηφοφόρους.
Ο διορισμός, η ρύθμιση στην Εφορία, η επαγγελματική άδεια, η οικοδομική, εκείνη του ταξί ή του φορτηγού, οι μετεγγραφές φοιτητών, οι μεταθέσεις στρατιωτών, όλα αποτέλεσαν αντικείμενο συναλλαγής με το κόμμα και την εξουσία και βεβαίως εστία παραβίασης των κοινών κανόνων.
Το ΠαΣοΚ ενσωμάτωσε περισσότερους στο παιγνίδι της διαμεσολάβησης, διεύρυνε τον κύκλο των προσώπων που μπορούσαν να απολαύσουν και η Νέα Δημοκρατία στη συνέχεια ακολούθησε – το πιθανότερο είναι ότι και οι νέες δυνάμεις της Αριστεράς θα υποκύψουν στον πειρασμό της εξυπηρέτησης των «συντρόφων».
Ωστόσο, το κυβερνάν δι’ εξαιρέσεων γέμισε τη χώρα στρεβλώσεις, κακοδιοίκηση, αναποτελεσματικότητα και ελλείμματα κάθε μορφής, προπάντων εμπιστοσύνης.
Η διαφορά της Ελλάδας σε σχέση με τις περισσότερες προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες έγκειται ακριβώς στην αρχή ότι οι κανόνες δεν είναι κοινοί για όλους. Οτι κάποιοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους και ότι οι κατά καιρούς ηγέτες ένιωσαν ηγεμόνες που όριζαν την τύχη των πολλών ανθρώπων και τον πλούτο των δικών τους, των φίλων, των εμπίστων, εκείνων που αναγνώριζαν ως υποστηρικτές, χρηματοδότες και συνοδοιπόρους.
Τα τελευταία χρόνια, στον καιρό της μεγάλης κρίσης, αν κατέρρευσε κάτι ήταν ακριβώς αυτό το καθεστώς της διακυβέρνησης δι’ εξαιρέσεων.
Ουδείς πλέον μπορεί να υποστηρίξει τέτοια σχήματα διακυβέρνησης. Και όποιος πλανηθεί και επιμείνει στο παλαιό μοντέλο θα χαθεί σε μια νύχτα.
Σε τούτους τους καιρούς, που η αξιοσύνη μετράει και κερδίζει χωρίς ενδιάμεσους και διαμεσολαβητές, θα επιτύχουν μόνο όσοι καταλάβουν την αξία της επιβολής ενιαίων κανόνων και κοινών υποχρεώσεων για όλους.
Αυτή η μεταρρύθμιση αρκεί για να αλλάξει την Ελλάδα.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk