Τα καλύτερα άλμπουμ της κλασικής μουσικής για το 2011

The Decca Sound: Μια… «χορταστική» κασετίνα 50 CDs που αποτελεί «φόρο τιμής» στον ιδιαίτερο ήχο της Decca: 55 ολόκληρα χρόνια ηχογραφήσεων στην ύψιστη δυνατή ποιότητα ήχου μπορεί κανείς να απολαύσει στην εν λόγω συλλογή. Το καθένα από τα συμπεριλαμβανόμενα CD «συμμετέχει» με το πρωτότυπο εξώφυλλό του, ενώ η έκδοση περιέχει επίσης και φυλλάδιο 200 σελίδων με πολλές χρήσιμες πληροφορίες για την πορεία και τα επιτεύγματα της εταιρείας. Ο θρυλικός τενόρος Λουτσιάνο Παβαρότι, οι μαέστροι Χέρμπερτ φον Κάραγιαν και Γκέοργκ Σόλτι, η σοπράνο Ρενάτα Τεμπάλντι, η μεσόφωνος Τσετσίλια Μπάρτολι είναι μερικοί μόνο από τους καλλιτέχνες που περιλαμβάνονται στη συλλογή από κοινού με 60 αρχειακές φωτογραφίες, αρκετές από τις οποίες βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας!

Maurizio Pollini, 20^th Century, Deutsche Grammophon: Μια συλλογή από έξι CDs όπου οι λάτρεις του «βασιλιά των οργάνων», του πιάνου, μπορούν να απολαύσουν τον βετεράνο Μαουρίτσιο Πολίνι σε ηχογραφήσεις συνθετών του 20^ου αιώνα. Στραβίνσκι, Προκόφιεφ, Βέμπερν, Μπουλέζ, Λουίτζι Νόνο, Σένμπεργκ, Μπάρτοκ και Ντεμπισί είναι οι συνθέτες που περιλαμβάνονται στη συλλογή. Τεχνική αρτιότητα, ακρίβεια ήχου, μουσικότητα, ευαισθησία και καθαρότητα συγκαταλέγονται στα βασικά «ατού» της ηχογράφησης η οποία κυκλοφορεί επ΄ευκαιρία των επικείμενων 70^ων γενεθλίων του καλλιτέχνη ο οποίος, πέρα από την αφοσίωσή του στη μουσική, είναι γνωστός και για τη «στράτευσή» του στα αριστερά ιδεώδη.

The Callas Effect, ΕΜΙ: Ακόμη και αν δεν περιέχει κάποιο καινούργιο στοιχείο, κάθε κυκλοφορία σχετική με την Κάλλας έχει ενδιαφέρον, και όχι μόνο για εμάς τους Ελληνες. Δύο CDs με τις χαρακτηριστικότερες ηχογραφήσεις της ντίβας που σφράγισε ανεξίτηλα τον κόσμο της όπερας τον 20^ο αιώνα, ένα ντοκιμαντέρ – όπου μεταξύ πολλών άλλων εμφανίζεται και η ίδια – και μια πολυσέλιδη έκδοση η οποία αναφέρεται στη διαδρομή της Κάλλας από την τάξη της Ελβίρα ντε Ιντάλγκο στην κορυφή του παγκόσμιου στερεώματος αποτελούν την εν λόγω έκδοση. Οι φανατικοί θα δουν την ντίβα με ανανεωμένοι ματιά, οι «αμύητοι» θα βρουν μια γοητευτική εισαγωγή στον μαγικό κόσμο της Οπερας.

Angela Gheorghiu, Homage to Maria Callas, ΕΜΙ: Γνωστή για το χάρισμα αλλά και για το εκρηκτικό της ταμπεραμέντο, με το νέο άλμπουμ της η σούπερ σταρ ρουμάνα σοπράνο τιμά τη Μαρία Κάλλας. Η ηχογράφηση, θα μπορούσε να θεωρηθεί «συμπληρωματική» της παραπάνω κυκλοφορίας, ωστόσο μάλλον δεν είναι αν λάβει κανείς υπόψη του την ισχυρή – ερμηνευτική και όχι μόνο – προσωπικότητα της Γκεοργκίου. Αριες από γνωστές όπερες του ιταλικού και γαλλικού ρεπερτορίου τις οποίες αγάπησε ιδιαίτερα τόσο η ελληνίδα ντίβα όσο και η ίδια η ρουμάνα σοπράνο περιλαμβάνονται σε αυτόν τον δίσκο που έχει σημειώσει ήδη μεγάλη επιτυχία, σε πείσμα όσων τον θεωρούν οφθαλμοφανή εμπορική κίνηση.

Arda Mandikian, Rare Historical Recordings, Friends of Music Society Edition: Μια πραγματικά σημαντική κυκλοφορία από τον Σύλλογο «Οι Φίλοι της Μουσικής». Τέσσερα CDs με σπάνιες ηχογραφήσεις από το αρχείο της αείμνηστης μεσοφώνου Αρντας Μαντικιάν, η οποία έφυγε από τη ζωή πριν από δύο χρόνια. Μαθήτρια κι αυτή, όπως και η Κάλλας, της Ελβίρας ντε Ιντάλγκο, έκανε μια σημαντική καριέρα στο εξωτερικό, συνεργαζόμενη με συνθέτες όπως ο Μπέντζαμιν Μπρίτεν. Αριες των Τσέστι, Καβάλι, Πέρσελ, Γκλουκ, Ραμό, αλλά και αρχαίους ελληνικούς ύμνους καθώς και έργα Μίκη Θεοδωράκη και Μανόλη Καλομοίρη είναι μερικά, μόνο, από τα άκρως ενδιαφέροντα που περιλαμβάνει η έκδοση.

Η 20ετία του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών: Τα 20 χρόνια λειτουργίας του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, ήταν αναμφίβολα μία από τις σημαντικότερες επετείους του 2011. Το όραμα του Χρήστου Δ. Λαμπράκη έγινε πραγματικότητα, εντάσσοντας την Ελλάδα στον διεθνή πολιτιστικό χάρτη. Τα ονόματα και τα γεγονότα που σφράγισαν την 20ετία αυτή είναι πάμπολλα: μεγάλες παραγωγές όπερας, δημοφιλείς κύκλοι και σειρές, παγκόσμιες «πρώτες», παραγγελίες σε Ελληνες συνθέτες κ.λπ.

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της 20ετίας, η συναυλία του διεθνούς φήμης βιολονίστα Λεωνίδα Καβάκου με τον βιολοντσελίστα Γκοτιέ Καπισόν και τον νεαρό ρώσο πιανίστα Ντένις Κοζούκιν τον περασμένο Μάρτιο, συγκαταλέγεται αναμφίβολα στις σημαντικότερες εκδηλώσεις κλασικής μουσικής του 2011.

«Ευγένιος Ονιέγκιν», Οπερα Μπαλσόι: Η «αιρετική» παραγωγή του θεάτρου Μπαλσόι του 2006 σε σκηνοθεσία του «τρομερού παιδιού» της ρωσικής σκηνής Ντμίτρι Τσερνιάκοφ παρουσιάστηκε και στην Αθήνα τον περασμένο Ιούλιο, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Αθηνών. Η παράσταση προκάλεσε «σεισμό» στη Μόσχα όταν πρωτοπαρουσιάστηκε, αφού θεωρήθηκε από ορισμένους ότι προσβάλλει «τα ιερά και τα όσια της ρωσικής παράδοσης» αλλά έκτοτε, γνώρισε μεγάλη επιτυχία στο εξωτερικό, όπου κι αν παρουσιάστηκε. Οι Αθηναίοι, επίσης, την καταχειροκρότησαν. Της άξιζε και με το παραπάνω…

The Met Live in HD: Προηγήθηκαν τα Γιάννενα και η Πρέβεζα, αλλά το 2011 το πολυβραβευμένο πρόγραμμα των ζωντανών αναμεταδόσεων της περίφημης Μητροπολιτικής Οπερας της Νέας Υόρκης σε επιλεγμένους πολιτιστικούς χώρους ανά τον κόσμο κάλυψε ευρύτερα την Ελλάδα, χάρη στην υποστήριξη του Ομίλου ΑΝΤΕΝΝΑ. Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και άλλοι έξι χώροι, οι οποίοι διαθέτουν τις απαιτούμενες τεχνικές δυνατότητες σε ολόκληρη την χώρα, φιλοξενούν ήδη τις μεταδόσεις από τον περασμένο Οκτώβριο, προσφέροντας την ευκαιρία και στο ελληνικό κοινό να παρακολουθήσει μερικές από τις σημαντικότερες λυρικές παραγωγές της εφετινής σεζόν σε παγκόσμια κλίμακα.

Ρικάρντο Μούτι: Το 2011 ήταν αναμφίβολα η χρονιά του σούπερ σταρ ιταλού αρχιμουσικού. Μπορεί να μπήκε άσχημα, λόγω του γνωστού ατυχήματός του στη διάρκεια της πρόβας με τη Συμφωνική του Σικάγου, όπου κατέχει τη θέση του μουσικού διευθυντή, αλλά εξελίχθηκε ιδανικά: εν αρχή ην τα δύο βραβεία Grammy για την πρώτη του, κιόλας, ηχογράφηση με τη Συμφωνική του Σικάγου με το «Ρέκβιεμ» του Βέρντι, έργο που αποτελεί σήμα – κατατεθέν του Μούτι.

Ακολούθησε ο θρίαμβος του «Ναμπούκο» στη Ρώμη, με τη γνωστή έκκληση υπέρ της διάσωσης της ιταλικής κουλτούρας η οποία είχε τεράστιο αντίκτυπο διεθνώς, το βραβείο «Μπίργκιτ Νίλσον» και αυτό του Πρίγκηπα της Αστουρίας στην Ισπανία αλλά και η θέση του ισόβιου επίτιμου διευθυντή της Οπερας της Ρώμης στην σκηνή της οποίας γνώρισε, μόλις, μία ακόμη μεγάλη επιτυχία με τον «Μάκβεθ» του Βέρντι σε σκηνοθεσία Πέτερ Στάιν.

Η επανέναρξη του Μπαλσόι: Τα λαμπερά εγκαίνια του θεάτρου Μπαλσόι τον περασμένο Οκτώβριο, ύστερα από την μεγαλύτερη ανακαίνιση στην ιστορία του, ήταν αναμφίβολα ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά γεγονότα διεθνώς τη χρονιά που φεύγει. Πέρα από το γεγονός ότι η ανακαίνιση του Μπαλσόι ήταν μακράν η ακριβότερη σε σχέση με τις αντίστοιχες εργασίες που έγιναν τα τελευταία χρόνια σε άλλα μεγάλα λυρικά θέατρα (Κόβεντ Γκάρντεν, Σκάλα του Μιλάνου, Εθνική Οπερα της Αγγλίας κ. α), έλαβε και διαστάσεις σκανδάλου με καθυστερήσεις επί καθυστερήσεων, καταγγελίες για κακοδιαχείριση δημόσιου χρήματος, παραιτήσεις παραγόντων κ.λπ.