ΓΚΕΤΕΜΠΟΡΓΚ


Ενα είναι βέβαιο με το χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε ο Περικλής Ιακωβάκης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Γκέτεμποργκ. Οτι αυτή η επιτυχία δεν ήρθε από τον ουρανό, αλλά την περιμέναμε όλοι. Εξάλλου εδώ είχε έρθει με την κορυφαία επίδοση της Ευρώπης στα χαμηλά εμπόδια με 47.82. Το BBC μετέδωσε ότι ο έλληνας εμποδιστής πήρε ένα αναμενόμενο χρυσό μετάλλιο. H Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Στίβου είχε προεξοφλήσει τον θρίαμβό του προτού ακόμη αρχίσουν οι αγώνες. Και ο ίδιος με δηλώσεις του είχε παραδεχθεί ότι στη σουηδική πόλη, στην πόλη με τη μεγάλη ελληνική κοινότητα όπου μεγάλωσε η Ελενα Παπαρίζου, είχε έρθει μόνο για να νικήσει. «Αυτός είναι και ο λόγος που δεν τρελάθηκα από τη χαρά μου μετά τον τερματισμό. Το ευχαριστήθηκα, δεν λέω, αλλά είχε ωριμάσει μέσα μου η ιδέα της νίκης. Το παράξενο θα ήταν να έχανα» ανέφερε μιλώντας προς «Το Βήμα» ο έλληνας πρωταθλητής, προσπαθώντας να εξηγήσει γιατί δεν το… έκαψε παίρνοντας έναν τόσο σημαντικό τίτλο. Ο χρόνος του πάντως (48.46) μπορούσε να είναι και καλύτερος, αλλά δεν έκανε τη σωστότερη κατανομή των δυνάμεων, αφού ως τα 300 μ. πήγαινε σε ρυθμό ευρωπαϊκού ρεκόρ, το οποίο κατέχει ο Γάλλος Στεφάν Ντιαγκανά με 47.37, εδώ και 11 χρόνια.



H αλήθεια είναι ότι ο Περικλής Ιακωβάκης δεν είναι εκδηλωτικός τύπος. Οι ενέργειές του χαρακτηρίζονται από τη λογική και οι δηλώσεις του κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος, αν και πολλές φορές φαίνονται αιρετικές. Το 2003 στο Παρίσι, όταν ανέβηκε στο βάθρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, τόνισε τη σημασία που δίνει αυτός στη συμμετοχή του σε μεγάλους αγώνες, την ώρα που είχε δημιουργηθεί θέμα με την απουσία του Κώστα Κεντέρη. «Δεν μπορώ να προπονούμαι δώδεκα μήνες τον χρόνο και να συμμετέχω μόνο σε μία ή δύο διοργανώσεις» είχε πει. Πέρυσι βλέποντας άδειο το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας στη διάρκεια του Πανελληνίου Πρωταθλήματος ύψωσε φωνή διαμαρτυρίας. «Δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχουν ούτε χίλιοι άνθρωποι στις εξέδρες έναν χρόνο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Δεν μπορεί να μας βλέπουν όλους ως ύποπτους».


* Δεν είχε επιλεγεί ως ταλέντο


Ο Περικλής είναι γιος απόστρατου αξιωματικού της Αεροπορίας και γεννήθηκε πριν από 27 έτη στην Πάτρα. Αθλητισμό άρχισε στα Λεχαινά, όταν ο πατέρας του υπηρετούσε στην Ανδραβίδα. Εκεί γνώρισε τη γυμνάστρια κυρία Μαίρη Σωτηρακοπούλου με την οποία συνεργάζονται αρμονικά περισσότερα από 15 χρόνια, πράγμα που αποτελεί φαινόμενο για την ελληνική πραγματικότητα. H προπονήτριά του βρίσκεται εδώ στο Γκέτεμποργκ και περιέγραψε στο «Βήμα» τη γνωριμία της με τον Ιακωβάκη. «Είχα στο σχολείο μαθητή και αθλητή τον μεγαλύτερο αδελφό του, τον Θωμά, ο οποίος κάποια ημέρα μού έφερε και τον Περικλή. Το ωραίο είναι ότι δεν τον είχαν επιλέξει ως ταλέντο στη διαδικασία που είχε γίνει στο δημοτικό σχολείο. Είδα όμως ότι μπορεί να γίνει μεγάλος αθλητής. Για τέσσερα χρόνια έκανε πολλά αγωνίσματα, από μήκος έως 300άρια. Οταν γύρω στο 1998, όταν είχε τρέξει τα 400 μ. σε 46.35, αποφάσισα να ασχοληθεί με τα εμπόδια. Και αυτό γιατί στα 400 μ. απλά, οι ξένοι ήταν πολύ μακριά. Εξάλλου διέθετε ελαστικότητα και είχε ευλυγισία και στα δύο πόδια, στοιχεία απαραίτητα για το αγώνισμα. Συνεργαστήκαμε αρκετά καλά και έτσι χρόνο με τον χρόνο πήγαινε καλύτερα».


Οταν ο αθλητής εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, η κυρία Σωτηρακοπούλου έκανε τη διαδρομή αυτή συχνά, σαν να πήγαινε Παγκράτι – Κυψέλη. Τα τελευταία χρόνια πάντως γυμνάζεται μαζί του ο μικρότερος αδελφός του, ο Σωτήρης ­ δεύτερος εφέτος στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ­, κάτι που αποτελεί μεγάλη βοήθεια.


* O γρήγορος ρυθμός στον τελικό


H συνομιλία μας με τον νέο πρωταθλητή Ευρώπης έγινε στο ξενοδοχείο της ομάδας την Παρασκευή το πρωί. Μόλις είχε πιει καφέ με τον σύμβουλο του ΣΕΓΑΣ κ. Κώστα Παναγόπουλο, συζητώντας θέματα μάρκετινγκ και επικοινωνίας. H πρώτη ερώτηση ήταν φυσικά για τον γρήγορο ρυθμό της κούρσας του τελικού.


«Είχαμε αποφασίσει να πάμε γρήγορα από την αρχή, αλλά η αλήθεια είναι ότι πήγα λίγο περισσότερο γρήγορα από το κανονικό. Το πέρασμά μου στο όγδοο εμπόδιο ήταν για τελικό χρόνο κοντά στα 47.30 – 47.40. Βέβαια δεν κινδύνεψα ούτε στιγμή. Είχα εξάλλου πάρει μια διαφορά ασφαλείας από όλους. Κι εγώ από την ώρα που μπήκα πρώτος στην ευθεία δεν έχανα με τίποτα. Γι’ αυτό και δεν ένιωσα την ανάγκη να κοιτάξω πίσω μου για να δω τι συμβαίνει. Δεν έχω χάσει εφέτος στην ευθεία».


­ Δεν έχεις χάσει από κανέναν; Γιατί υπάρχει ο Αμερικανός Τζάκσον…


«Εννοώ Ευρωπαίο, γιατί ο Τζάκσον δεν έτρεχε στο Ευρωπαϊκό, αλλά θέλω πολύ να συναντηθώ και πάλι μαζί του. Και ελπίζω να γίνει αυτό την ερχόμενη Παρασκευή στη Ζυρίχη. Εκεί θα έχω την πολυτέλεια να τρέξω κάπως ελεύθερα, γιατί είναι αλλιώς να πηγαίνεις για το χρυσό μετάλλιο του Ευρωπαϊκού κι αλλιώς να τρέχεις σε ένα μεγάλο μίτινγκ».


­ Μετά τη νίκη σου έβγαλες κάποια πίκρα για τη συμπεριφορά ορισμένων ανθρώπων. Πού έστελνες το μήνυμα;


«Αυτοί που με βοήθησαν και αυτοί που δεν με βοήθησαν το γνωρίζουν. Δεν θέλω να πω περισσότερα. Ας είναι καλά οι άνθρωποι».


* «Δεν έκανα σημαία τον τραυματισμό μου»


­ Τα τελευταία δύο χρόνια δεν πήγαν τα πράγματα καλά για σένα. Το γεγονός αυτό δεν σε έκανε να αναθεωρήσεις κάποιες σκέψεις για την καριέρα σου;


«Τραυματίστηκα λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας αλλά δεν ήθελα να κάνω σημαία τον τραυματισμό μου. Γιατί οι τραυματισμοί στον αθλητισμό είναι μέσα στο πρόγραμμα. Πρέπει να σας το πω καθαρά: Από τον αθλητισμό είμαι κερδισμένος, είτε μου δίνει σφαλιάρες, είτε του δίνω εγώ. Είτε είμαι κάτω από το άλογο, είτε είμαι επάνω σε αυτό. Οι αξίες του αθλητισμού είναι τεράστιες και είναι καλό για τους νέους να περάσουν έστω κι ένα φεγγάρι από τον αθλητισμό. Πρέπει να δοθεί η δυνατότητα σε όλα τα παιδιά να μπορούν να ασχοληθούν με τα σπορ. Να τα πάρει κάποιος από το χεράκι και να τα πάει σε όποιο άθλημα θέλουν, σε όποιο αγώνισμα τους αρέσει».


­ Ο στίβος πέρασε μια δύσκολη χρονιά πέρυσι. Το Γκέτεμποργκ τι μηνύματα στέλνει;


«Θα έλεγα ότι το μήνυμα είναι “είμαστε κι εμείς εδώ”. Ο στίβος δεν πρόκειται να πεθάνει. Τα δύο ασημένια μετάλλια των κοριτσιών στο άλμα τριπλούν και στα 400 μ. εμπόδια μπορούσαν κάλλιστα να είναι χρυσά. Αλλά δεν πρέπει να κάνουμε ανόμοιες συγκρίσεις μεταξύ αθλημάτων και αθλητών. Σέβομαι όλα τα αθλήματα και όλους τους αθλητές, ο καθένας όμως έχει τη δική του ξεχωριστή προσωπικότητα».


Το Πεκίνο και οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι ακόμη μακριά για τον Ιακωβάκη. «Θέλω να είμαι υγιής» λέει και ξαναλέει. «Δεν σκέφτομαι από τώρα τέτοια πράγματα. Εγώ βλέπω μπροστά μου τη Ζυρίχη, στην οποία θα τρέξω την Παρασκευή, και βλέπω τον άλλον μήνα και το Παγκόσμιο Κύπελλο που θα γίνει στην Αθήνα. Το στάδιό μας είναι μεγάλο και μπορεί με 30.000 κόσμο να φαίνεται άδειο. Πρέπει λοιπόν οι φίλαθλοι να έρθουν στους αγώνες».


Το σημερινό πρόγραμμα


13.10: Μαραθώνιος A (ΤΕΛΙΚΟΣ), 14.45: Επί κοντώ A (ΤΕΛΙΚΟΣ), 15.35: Ακοντισμός Γ (ΤΕΛΙΚΟΣ) 15.50: 4X100 μ. Γ (ΤΕΛΙΚΟΣ) 16.10: 800μ. A (ΤΕΛΙΚΟΣ), 16.15: Μήκος Γ (ΤΕΛΙΚΟΣ), 16.35: 4Χ100μ. A (ΤΕΛΙΚΟΣ), 16.55: 1.500μ. Γ (ΤΕΛΙΚΟΣ), 17.15: 4Χ400μ. Γ (ΤΕΛΙΚΟΣ), 17.40: 5.000μ. A (ΤΕΛΙΚΟΣ), 18.10: 4Χ400μ. A (ΤΕΛΙΚΟΣ).