«Η σύγχρονη κοινωνία εκθέτει – περισσότερο από ποτέ – τα παιδιά σε μια πληθώρα ερεθισμάτων χωρίς παράλληλα να εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις που θα τα προστατεύσουν από τα ερεθίσματα εκείνα τα οποία δεν έχουν την ωριμότητα να διαχειριστούν. Το είδος και η ποιότητα των θεαμάτων και της ψυχαγωγίας σήμερα λαμβάνουν ουσιαστικά υπόψη τους την παιδική ψυχολογία, χωρίς όμως πάντα να λειτουργούν υπέρ της.
Θα ήταν άδικο να αγνοήσουμε τις θετικές επιρροές από την ποικιλία των θεαμάτων που τίθενται στη διάθεση των παιδιών. Σε μια εποχή όπου οι περισσότεροι νέοι άνθρωποι εκτίθενται σε ένα ευρύ πεδίο πληροφοριών η βιομηχανία θεάματος και ψυχαγωγίας έχει παίξει σημαντικό ρόλο, προσφέροντας πρόσβαση στη γνώση και στην ψυχαγωγία με πολλαπλά μέσα και ποικίλους τρόπους, καλλιεργώντας τη φαντασία, την οξυδέρκεια, τα ενδιαφέροντα και τις ικανότητές τους.
Παραδοσιακοί τρόποι ψυχαγωγίας, όπως το παιχνίδι δραστηριοτήτων ή το διάβασμα, και θεάματος, όπως το θέατρο, έχουν περιοριστεί για να χωρέσουν νέοι: η τηλεόραση, ο κινηματογράφος, η μουσική, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Ωστόσο οι ειδικοί, αλλά και όσοι ασχολούνται με παιδιά σπεύδουν να αμφισβητήσουν το στοιχείο της ποιότητας σε όλα τα παραπάνω. Επιπλέον, δεν είναι δυνατόν να παραγνωρίσουμε το φαινόμενο της ολοένα αυξανόμενης εξάρτησης των παιδιών από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τα οποία έχουν υποκαταστήσει όχι μόνο παραδοσιακούς τρόπους μάθησης, αλλά και παραδοσιακούς τρόπους ψυχαγωγίας, καταδικάζοντάς τα σε αδράνεια και σε κοινωνική απομόνωση. Αναμφισβήτητα, η πρόσβαση στο Διαδίκτυο θέτει στη διάθεση των νέων ανθρώπων ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών και γνώσεων που χαρακτηρίζει τη ραγδαία τεχνολογική και επιστημονική ανάπτυξη των τελευταίων χρόνων. Παράλληλα, όμως, η άλογη χρήση του Διαδικτύου ενέχει τον κίνδυνο ανάπτυξης εξαρτητικών συμπεριφορών που υπονομεύουν την υγιή ψυχική και πνευματική τους ανάπτυξη.
Τι απαντούμε, λοιπόν, στο ερώτημα των γονέων για τη σωστή διαχείριση της έκθεσης των παιδιών στα θεάματα; Επιγραμματικά, θα λέγαμε άσκηση της προσωπικής τους κρίσης, καθοδήγηση και όρια. Οι γονείς γνωρίζουν καλύτερα από όλους το δικό τους παιδί και είναι απαραίτητο να του μεταδώσουν θετικές αξίες, να το καθοδηγήσουν σε υγιή ενδιαφέροντα και τρόπους εκτόνωσης της ενέργειάς του, να θέσουν τα όρια εκείνα μέσα στα οποία θα δοκιμάσει με ασφάλεια τις δυνατότητές του και θα εξελιχθεί».
