• Αναζήτηση
  • * Από το πρώτο του Παπανδρέου στο έκτο του Σημίτη: Τα παρασκήνια, οι αναμετρήσεις των δελφίνων, οι συγκρούσεις φιλοδοξιών και οι αθέμιτες μέθοδοι

    Τα 6 Συνέδρια του ΠαΣοΚ Οι νικητές και οι ηττημένοι

    * Από το πρώτο του Παπανδρέου στο έκτο του Σημίτη: Τα παρασκήνια, οι αναμετρήσεις των δελφίνων, οι συγκρούσεις φιλοδοξιών και οι αθέμιτες μέθοδοι Τα 6 Συνέδρια του ΠαΣοΚ Οι νικητές και οι ηττημένοι Η διά βοής εκλογή του προέδρου, η αλλαγή φρουράς και οι λογαριασμοί που θα μείνουν ανοιχτοί Γ. ΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Η ιστορία των συνεδρίων του ΠαΣοΚ είναι η ιστορία του προέδρου του Α. Παπανδρέου, του διαδόχου του

    Η ιστορία των συνεδρίων του ΠαΣοΚ είναι η ιστορία του προέδρου του Α. Παπανδρέου, του διαδόχου του κ. Κ. Σημίτη και μιας ευάριθμης ομάδας στελεχών του, προεξάρχοντος του κ. Α. Τσοχατζόπουλου. Γύρω από αυτούς κινήθηκαν ως τώρα τα πέντε συνέδρια και γύρω από αυτούς θα κινηθεί και το έκτο. Το μόνο κρίσιμο συνέδριο ήταν το τέταρτο, τον Ιούνιο του 1996, όταν το ΠαΣοΚ έδωσε επιτυχώς εξετάσεις για «αλλαγή φρουράς» εκλέγοντας πρόεδρο για πρώτη φορά με κανονική ψηφοφορία, αφού ως τότε ο ιδρυτής του εκλεγόταν χωρίς αντίπαλο και διά βοής. Χωρίς αντίπαλο εξελέγη το 1999 ­ αλλά με ψηφοφορία ­ ο κ. Σημίτης και το ίδιο αναμένεται να συμβεί και στις 14 Οκτωβρίου. Πίσω από κάθε συνέδριο όμως υπάρχει ένα εκτεταμένο παρασκήνιο, αναμετρήσεις δελφίνων και συγκρούσεις φιλοδοξιών, που δεν εξελίσσονταν πάντα με θεμιτές μεθόδους, όπως σε κάθε συνέδριο υπήρχαν πρωταγωνιστές και θύματα. Ως το 1994 το συνέδριο είναι «παράσταση για έναν ρόλο», με τον Α. Παπανδρέου μόνο του επί σκηνής. Μετά το 1986 το ΠαΣοΚ μετεβλήθη σε «δύο κόμματα σε ένα», με τον κ. Σημίτη να επικρατεί του κ. Τσοχατζόπουλου, αλλά με τους λογαριασμούς τους να μένουν πάντοτε ανοιχτοί, χωρίς να προβλέπεται ότι θα ξεκαθαρίσουν οριστικά στο επικείμενο έκτο συνέδριο. * «Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται»


    Το πρώτο συνέδριο του ΠαΣοΚ οργανώθηκε τον Μάιο του 1984, σχεδόν 10 χρόνια μετά την ίδρυσή του και επτά χρόνια μετά τη συνδιάσκεψη του 1977 που θεωρήθηκε ένα είδος συνεδρίου. Ο Α. Παπανδρέου είχε αναγγείλει συνέδριο αμέσως μετά την εκλογική νίκη του 1981 αλλά με συνεχείς αναβολές το μετέθεσε ως τις παραμονές των ευρωεκλογών του 1984 για ευνόητους λόγους. Το συνέδριο του 1984 αποτελεί κατ’ ουσίαν τυπική διαδικασία με πανηγυρικό χαρακτήρα και σχεδόν αποκλειστικό σύνθημα «Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται». Είναι το συνέδριο του «τρίτου δρόμου» με τον Γιάσερ Αραφάτ, τη χήρα του Αλιέντε και εκπροσώπους του Κάστρο και του Ορτέγκα στην έναρξη των εργασιών του.


    Ο Α. Παπανδρέου μίλησε για τρεις ώρες και χειροκροτήθηκε 130 φορές από τους 2.500 συνέδρους που φωνάζουν αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα. Ουδείς διανοείται να τον επικρίνει.


    Προτείνει μια λίστα 95 προσώπων και εκλέγονται οι 90, με πρώτο τον κ. Π. Αυγερινό, δεύτερο τον κ. Κ. Σημίτη και τρίτο τον κ. Κ. Λαλιώτη. Εκπληξη θα αποτελέσει η εκτίναξη του κ. Δ. Σωτηρλή, ο οποίος είχε κατηγορηθεί ­ αδίκως, όπως απεδείχθη αργότερα ­ για ένα σκάνδαλο της εποχής, στη 10η θέση! Εκπληξη ήταν και η εκλογή του κ. Θ. Πάγκαλου και του κ. Σ. Βαλυράκη στην ΚΕ, παρ’ ότι δεν τους είχε προτείνει ο Α. Παπανδρέου.


    Αργότερα θα γίνει γνωστό ότι πολλά μέλη της ΚΕ εξελέγησαν στην πραγματικότητα από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Μέλη της Εφορευτικής Επιτροπής τροφοδοτούσαν τις κάλπες μετά το κλείσιμό τους. Ακόμη και μετά την ολοκλήρωση των αποτελεσμάτων, όταν διαπίστωσαν ότι ο μακαρίτης Α. Στρατής, γα τον οποίο υπήρχε εντολή να εκλεγεί, έμενε εκτός, στέλεχος της Επιτροπής Κινητοποιήσεων πήγε πάνω από μια κάλπη και άδειασε το γεμάτο με ψηφοδέλτια μπουφάν του! Τέτοιες διαδικασίες εφαρμόζονταν συχνά και στις εκλογές στην ΚΕ για την ανάδειξη ΕΓ. Δεν απέτυχαν ποτέ να εκλεγούν ο Ι. Αλευράς και ο κ. Ι. Χαραλαμπόπουλος, παρ’ ότι δεν είχαν οπαδούς στην ΚΕ. Η ΚΕ που ανεδείχθη το 1984 έζησε για έξι συναπτά έτη. Στην πρώτη συνεδρίασή της μετά το συνέδριο ο Α. Παπανδρέου πρότεινε για το νέο ΕΓ τους Π. Αυγερινό, Ι. Χαραλαμπόπουλο, Κ. Σημίτη, Δ. Ρόκκο, Ι. Αλευρά, Κ. Λαλιώτη, Π. Μόραλη, Α. Τσοχατζόπουλο, Γ. Γεννηματά, Βάσω Παπανδρέου και ως αναπληρωματικά μέλη τους Στ. Τζουμάκα, Εμμ. Δασκαλάκη και Κ. Σκανδαλίδη.


    Αυτή η σύνθεση θα αλλάξει ως το δεύτερο συνέδριο. Το 1990 στη σύνοδο της Αναβύσσου στο ΕΓ θα εκλεγούν οι κκ. Κ Λαλιώτης, Π. Αυγερινός, Κ. Σημίτης, Α. Τσοχατζόπουλος, Π. Οικονόμου, Θ. Πάγκαλος, Γ. Γεννηματάς, Ι. Σουλαδάκης, Ι. Νικολάου και Κ. Σκανδαλίδης.


    * «Δεν θα γίνουμε πατροκτόνοι»


    Το δεύτερο συνέδριο συνήλθε τον Σεπτέμβριο του 1990 και αφού έχει μεσολαβήσει το «βρώμικο ’89» και το ΠαΣοΚ έχει χάσει τρεις συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις. Υστερα από 600 ομιλητές, συνεχείς ψηφοφορίες και μάχες στο παρασκήνιο για την ΚΕ προέκυψε ένα και μόνο πολιτικό συμπέρασμα: ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν εγκαταλείπει το κόμμα και την πολιτική! Ηδη πριν από το συνέδριο έχει καταστήσει στα στελέχη του σαφές ότι δεν προτίθεται να αποχωρήσει «πριν δικαιωθεί». Εκλέγεται πάλι διά βοής και την ώρα που δέχεται τα συγχαρητήρια των μελών του απερχόμενου Εκτελεστικού Γραφείου, μετά την επανεκλογή του, θα πει: «Αυτό που μένει τώρα είναι να ξαναγίνω πρωθυπουργός, έστω για έναν χρόνο». Στο συνέδριο η κριτική από τη «βάση» θα πάρει υψηλούς τόνους αλλά κανένας δεν αγγίζει άμεσα τον Α. Παπανδρέου. «Δεν θα γίνουμε πατροκτόνοι» διακηρύσσει ο κ. Κ. Λαλιώτης. Η Δήμητρα Λιάνη θα κάνει την πρώτη επίσημη εμφάνισή της ως στέλεχος του ΠαΣοΚ καταθέτοντας ένα κείμενο με το οποίο προτείνει «Πώς θα επανέλθουμε στην εξουσία». Οι δελφίνοι θα περιοριστούν σε έναν ιδιότυπο εμφύλιο που αποσκοπεί στον περιορισμό της επιρροής του κ. Γερ. Αρσένη, ο οποίος επιχειρούσε την επιστροφή του ως διαδόχου. Εκεί συγκρούστηκε για πρώτη φορά με τον κ. Κ. Σημίτη. «Αρνήθηκα να γίνω καρβουνιάρης και κατέβηκα από το τρένο» είπε ο κ. Σημίτης. «Οι χαμαιλέοντες κατέβασαν εμένα από το τρένο» απάντησε ο κ. Αρσένης. Ο Α. Παπανδρέου δέχεται να προκρίνουν οι κομματικές οργανώσεις τις υποψηφιότητες των βουλευτών, τις ποσοστώσεις των γυναικών και τη θέσπιση θέσης Γραμματέα. Δεν δέχεται όμως την πρόταση του Γ. Γεννηματά να εκλέγεται κατευθείαν από το συνέδριο το ΕΓ καθώς γνωρίζει την επιρροή του στα μεσαία στελέχη που αποτελούν κατά βάση το σώμα του συνεδρίου. Οπως δεν δέχεται και την πρόταση του κ. Σημίτη να εκλέγει τον Γραμματέα το ΕΓ φοβούμενος «συνασπισμό δελφίνων». Εκεί έδειξε ότι προόριζε τον κ. Α. Τσοχατζόπουλο για τη θέση του Γραμματέα, χωρίς να φαντάζεται εκείνη τη στιγμή την περιπέτεια του «Πεντελικού» που θα ακολουθήσει.


    Εκείνο το συνέδριο όμως έμελλε να μείνει στην ιστορία ως «το συνέδριο της νοθείας». Οταν ανακοινώνεται η νέα ΚΕ, ο κ. Στ. Τζουμάκας καταγγέλλει ότι έγιναν λαθροχειρίες στην καταμέτρηση των ψηφοδελτίων. Ο Α. Παπανδρέου αναθέτει στους κκ. Εμμ. Δασκαλάκη και Γ. Πασχαλίδη να συντάξουν μια έκθεση. Οταν του παρέδωσαν το κείμενο θα σχολιάσει: «Μα είναι δυνατόν να έγιναν τέτοια πράγματα;». Η νοθεία έγινε τη στιγμή που καταμετρούσαν τους σταυρούς στα ψηφοδέλτια. Οποιος ήθελε προσέθετε και αφαιρούσε σταυρούς σε κάθε ψηφοδέλτιο κατά βούληση. Οταν έγινε γνωστό ότι «μαγειρεύουν τα αποτελέσματα», αντί να σταματήσει η καταμέτρηση, οι «ομαδάρχες» διαπραγματεύονταν ως το πρωί ποιον θα πριμοδοτήσουν. Μερικοί άρχισαν να ρίχνουν στις κάλπες νέα ψηφοδέλτια και, ενώ ψήφισαν κάπου 3.600 άτομα, τα ψηφοδέλτια ήταν περισσότερα από 4.000. Η επανακαταμέτρηση των ψηφοδελτίων τέσσερις ημέρες αργότερα διαπίστωσε ότι κάποιοι πρόλαβαν να σπάσουν το λουκέτο στο γραφείο της Χαριλάου Τρικούπη όπου φυλάσσονταν τα ψηφοδέλτια και να κάνουν… νοθεία στη νοθεία. Το αποτέλεσμα ήταν να περισσέψουν μερικές χιλιάδες σταυροί! Υστερα από διαβουλεύσεις ανακοινώθηκε ο τελικός κατάλογος των μελών της νέας ΚΕ. Το θέμα συζητήθηκε αλλά έκλεισε με «πολιτική απόφαση».


    Στο συνέδριο του 1990 έλαμψε το άστρο του κ. Δ. Τσοβόλα. Ως μέλος του προεδρείου τινάζει στον αέρα τα σχέδια των «προεστών» αλλά και του ίδιου του Α. Παπανδρέου για τον έλεγχο της νέας ΚΕ. Ολως αιφνιδίως θέτει σε ψηφοφορία και κερδίζει μια απόφαση κατά την οποία κάθε σύνεδρος μπορούσε να βάλει μόνο ως 56 σταυρούς για τα 140 μέλη της ΚΕ τινάζοντας τις λίστες στον αέρα. Η άλλη έκπληξη ήταν οι υψηλές θέσεις που κατέλαβαν οι κκ. Ν. Αθανασόπουλος και Σ. Αποστολόπουλος που είχαν εμπλακεί στην «υπόθεση του καλαμποκιού» και κατέληξαν στη φυλακή.


    Ακολούθησε το «Πεντελικό» όπου ο Α. Παπανδρέου, παρ’ ότι καταβεβλημένος, έδειξε τις ηγετικές αρετές του απειλώντας να διαλύσει το ΠαΣοΚ αν δεν γινόταν δεκτή η πρότασή του για τον Γραμματέα της ΚΕ. Εξελέγη τελικά ο κ. Α. Τσοχατζόπουλος με 71 ψήφους, ενώ ο αντίπαλός του κ. Π. Αυγερινός πήρε 40 ψήφους, μεταξύ των οποίων των κκ. Κ. Λαλιώτη, Θ. Πάγκαλου και Κ. Σημίτη. Ο Α. Παπανδρέου δεν συνεχίζει την αναμέτρηση και πρότεινε για το ΕΓ τους Γερ. Αρσένη, Γ. Γεννηματά, Α. Κακλαμάνη, Κ. Λαλιώτη, Μελίνα Μερκούρη, Α. Πεπονή, Κ. Σημίτη, Μ. Χαραλαμπίδη, Ι. Χαραλαμπόπουλο και για αναπληρωματικούς τη Σύλβα Ακρίτα, τον Ι. Σουλαδάκη και τον Κ. Σκανδαλίδη. Χωρίς να τους προτείνει εξελέγησαν ο κ. Θ. Πάγκαλος και ο κ. Στ. Τζουμάκας, ο οποίος ισοψήφησε με τον κ. Π. Οικονόμου και ευνοήθηκε στην κλήρωση!


    * «Το ΠαΣοΚ δεν κληρονομείται»


    Το τρίτο συνέδριο του ΠαΣοΚ έγινε τον Απρίλιο του 1994 και αφού ο Α. Παπανδρέου είναι πάλι πρωθυπουργός. Το μεγάλο γεγονός του συνεδρίου είναι αυτό που δεν θα συμβεί ποτέ: η ομιλία του Γ. Γεννηματά. Ο καρκίνος δεν του επέτρεψε να πάρει μέρος σε μια κομματική διαδικασία που αναμενόταν να τον καθιερώσει ως αδιαμφισβήτητο διάδοχο του Α. Παπανδρέου. Εστειλε μόνο ένα μήνυμα με το οποίο ζητούσε «ενότητα γύρω από τον Α. Παπανδρέου». Σε αυτό το συνέδριο η κριτική θα γίνει σε υψηλότερους τόνους αλλά κανένας δεν θα θίξει πάλι ευθέως τον Α. Παπανδρέου. Ωστόσο οι διεργασίες για τη «μετά Παπανδρέου εποχή» κλιμακώνονται. Ο κ. Τσοχατζόπουλος, ως Γραμματέας της ΚΕ, ο κ. Σημίτης και ο κ. Αρσένης εμφανίζονται πάλι ως αντίπαλοι δελφίνοι αλλά δεν θα είναι οι μόνοι. Ο κ. Λαλιώτης, ο κ. Τσοβόλας αλλά και ο ανερχόμενος κ. Ευ. Βενιζέλος θα δώσουν το παρών. Η κυρία Βάσω Παπανδρέου και ο κ. Πάγκαλος θα διεκδικήσουν τον ίδιο ρόλο για τον εαυτό τους αλλά δεν θα ολοκληρώσουν εκείνη την προσπάθεια αφού επτά μήνες αργότερα θα συμπήξουν με τον κ. Σημίτη και τον κ. Αυγερινό την «ομάδα των τεσσάρων», η οποία θα αποβεί εν τέλει προς όφελος του πρώτου. Ο Α. Παπανδρέου θα σπεύσει να συγκρατήσει τους επίδοξους διαδόχους του: «Το ΠαΣοΚ δεν κληρονομείται, δεν χαρίζεται και δεν τεμαχίζεται σε τιμάρια» θα πει. Ωστόσο οι τιμαριούχοι βρίσκονται ενώπιόν του. Ο Α. Παπανδρέου ήταν και στο συνέδριο του 1994 ο μόνος υποψήφιος πρόεδρος και θα εκλεγεί πάλι διά βοής. Αλλά το συνέδριο χαρακτηρίστηκε από τη μάχη για την «άρση του ασυμβίβαστου» που θα έδινε στον κ. Τσοχατζόπουλο τη δυνατότητα να επιστρέψει στην κυβέρνηση με την ιδιότητα του Γραμματέα της ΚΕ. Ο κ. Σημίτης και άλλοι ζητούν ειδική ψηφοφορία και ακολουθεί ένταση. Ο κ. Χρ. Παπουτσής ως πρόεδρος του συνεδρίου εξανίσταται: «Είστε ανέντιμοι» λέει από το μικρόφωνο και διακόπτει για να συνεδριάσει το ΕΓ. Εκνευρισμένος ο κ. Τσοχατζόπουλος ρωτάει τον κ. Σημίτη: «Μπορείς να μου πεις γιατί δεν υποστηρίζεις μια απόφαση που πήρε ομόφωνα πριν από τρεις ημέρες το ΕΓ;». «Δεν είσαι συνεπής» θα του πει σε αυστηρό τόνο ο κ. Απ. Κακλαμάνης. «Εγώ δεν πήρα θέση στη συνεδρίαση» θα απαντήσει ο κ. Σημίτης. Ο κ. Τσοχατζόπουλος επιστρέφει στην αίθουσα και δηλώνει: «Να γίνει ψηφοφορία, δεν είμαστε εδώ για να υποκλέπτουμε αποφάσεις».


    Η ψηφοφορία θα γίνει δύο φορές «δι’ ανατάσεως της χειρός» αλλά είναι αδύνατη η καταμέτρηση. «Να στηθεί κάλπη» δίνει την εντολή ο Α. Παπανδρέου. Ο κ. Τσοχατζόπουλος έχασε τη μάχη για το ασυμβίβαστο, κέρδισε όμως τον έλεγχο της ΚΕ, που θα αποδειχθεί εν συνεχεία ιστορική, αφού προκήρυξε το συνέδριο στο οποίο κρίθηκε δύο χρόνια αργότερα η διαδοχή. Τα παιχνίδια με τις λίστες, που θα ξεπεράσουν τις 30, θα μονοπωλήσουν το κλείσιμο του συνεδρίου. Ο κ. Σημίτης κέρδισε τη μάχη για το ασυμβίβαστο αλλά κατά τα λοιπά δεν πήγε καλά. Εξελέγη στην ΚΕ μόλις 11ος, πίσω από τους Γ. Γεννηματά ­ αν και απών, εξελέγη πρώτος με διαφορά ­, Θ. Πάγκαλο, Δ. Τσοβόλα, Π. Αυγερινό, Κ. Λαλιώτη, Βάσω Παπανδρέου, Α. Κακλαμάνη, Μ. Χαραλαμπίδη, Α. Τσοχατζόπουλο και Ευ. Βενιζέλο. Και μόλις λίγες ψήφους μπροστά από τους Κ. Σκανδαλίδη, Α. Πεπονή, Γερ. Αρσένη και Χρ. Παπουτσή.


    Ούτε στις 14 Μαΐου 1994 που θα συνέλθει η νέα ΚΕ θα πάει καλά αφού κατατάσσεται μόλις 12ος στην εκλογή του νέου ΕΓ στο οποίο εκλέγονται μαζί του οι: Α. Κακλαμάνης, Κ. Λαλιώτης, Μ. Χαραλαμπίδης, Π. Λάμπρου, Α. Κοτσακάς, Χρ. Παπουτσής, Γερ. Αρσένης, Ι. Σουλαδάκης, Κ. Σκανδαλίδης, Μαρία Αρσένη, Στ. Τζουμάκας, Στ. Μανίκας, Μ. Παπαϊωάννου, Μαρία Κυπριωτάκη, Π. Αυγερινός, Γ. Κατσιμπάρδης, Ι. Μαγκριώτης. Δεν εκλέγονται οι Γ. Παπανδρέου, Θ. Πάγκαλος, Βάσω Παπανδρέου, Ευ. Βενιζέλος. Η ΚΕ εκλέγει ως Γραμματέα της τον κ. Τσοχατζόπουλο και για πρώτη φορά σε εκλογή αυτού του επιπέδου στο ΠαΣοΚ υπάρχει και δεύτερος υποψήφιος: ο κ. Δ. Τσοβόλας προτείνει τον εαυτό του και παίρνει 13 ψήφους.


    * Κ. Λαλιώτης: «Ελευθερώστε τους»


    Το τέταρτο συνέδριο του ΠαΣοΚ ορίστηκε για τις 30 Ιουνίου 1996 με βασικό θέμα την εκλογή αντιπροέδρου αφού ο Α. Παπανδρέου, ο οποίος είχε βγει ζωντανός από την περιπέτεια του «Ωνασείου», θα παρέμενε τιμητικά πρόεδρος.


    Λίγους μήνες νωρίτερα είχε παραιτηθεί από την πρωθυπουργία και στη θέση του εξελέγη ο κ. Σημίτης, ο οποίος στη δεύτερη ψηφοφορία στην Κοινοβουλευτική Ομάδα στις 18.1.1996 πήρε 86 ψήφους έναντι 75 του κ. Τσοχατζόπουλου, με πέντε ψηφοδέλτια λευκά.


    Ο θάνατος του Α. Παπανδρέου στις 23 Ιουνίου έθεσε το ζήτημα αν το συνέδριο θα εκλέξει διάδοχο ή όχι, το οποίο ελύθη αυτομάτως με δραματικό τρόπο. Με πρωτεργάτη τον κ. Θ. Τσουκάτο, ο οποίος όργωσε την επικράτεια και μετέστρεψε πολλούς συνέδρους, ο κ. Σημίτης εμφανίστηκε αποφασισμένος να εκβιάσει την εκλογή του.


    Ηδη 2.324 σύνεδροι τον πρότειναν ενυπογράφως για υποψήφιο πρόεδρο του ΠαΣοΚ. Ο κ. Λαλιώτης με μια δραματική ομιλία έκανε την τελευταία προσπάθεια να αλλάξει τα πράγματα. «Ελευθερώστε τους» φώναξε στους συνέδρους προσπαθώντας να διαμορφώσει αναλόγως το κλίμα. Ο κ. Σημίτης από την πρώτη στιγμή που ανέβηκε στο βήμα προέβαλε τη βασική θέση του: «Αν δεν εκλεγώ πρόεδρος, θα παραιτηθώ και από πρωθυπουργός».


    Από την αίθουσα τον αποδοκιμάζουν. Επέμεινε ως το τέλος και κέρδισε. Ψήφισαν 5.214 σύνεδροι. Ο κ. Σημίτης πήρε 2.732 (53,77%) και ο κ. Τσοχατζόπουλος 2.324 ψήφους. Στη νέα ΚΕ πρώτος εξελέγη ο κ. Γ. Παπανδρέου με 2.394 και δεύτερος ο κ. Λαλιώτης με 2.295 ψήφους. Ο έλεγχος ανήκει στους «εκσυγχρονιστές». Ανάμεσα στον κ. Σημίτη και στον κ. Τσοχατζόπουλο έκλεισε ένας κύκλος 22 ετών αλλά, όπως απεδείχθη, τίποτε δεν είχε τελειώσει οριστικά. Στις 10 Ιουλίου 1996 συνεδρίασε το νέο ΕΓ με τη νέα σύνθεσή του: Α. Κακλαμάνης, Α. Τσοχατζόπουλος,Θ. Πάγκαλος, Βάσω Παπανδρέου, Κ. Λαλιώτης, Γ. Παπανδρέου, Στ. Τζουμάκας, Γερ. Αρσένης, Μαρία Αρσένη, Π. Αυγερινός, Εμμ. Δασκαλάκης, Στ. Μανίκας, Π. Οικονόμου, Μ. Παπαϊωάννου, Χρ. Πρωτόπαπας, Ι. Σουλαδάκης, Θ. Τσουκάτος και φυσικά ο κ. Κ. Σκανδαλίδης, o οποίος επανεξελέγη Γραμματέας με την υποστήριξη του κ. Σημίτη.


    * «Η τελική λύση δεν ήλθε ακόμη»


    Το πέμπτο συνέδριο συνήλθε τον Μάρτιο του 1999 και φαινομενικά δεν επρόκειτο να κριθεί τίποτε. Ο κ. Σημίτης δεν θα είχε αντίπαλο και οι «εκσυγχρονιστές» ετοιμάζουν την «τελική λύση»: να ελέγξουν απολύτως το κόμμα και να εκπορθήσουν τους εσωκομματικούς αντιπάλους τους. Τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα είχαν σχεδιάσει. Δύο στους τρεις συνέδρους δεν ψήφισαν τον κ. Σημίτη και ο κ. Τσοχατζόπουλος κατέλαβε την πρώτη θέση. Τα μέλη της ΚΕ που εξέλεξαν οι «εκσυγχρονιστές» ήταν λιγότερα από όσα υπολόγιζαν. Αυτός που εκλήθη να πληρώσει τα σπασμένα ήταν ο κ. Τσουκάτος. Ο κ. Σημίτης δεν τον συμπεριέλαβε στην πρότασή του για το νέο ΕΓ στο οποίο θα εκλεγούν οι Α. Τσοχατζόπουλος, Κ. Λαλιώτης, Γ. Παπανδρέου, Βάσω Παπανδρέου, Α. Κακλαμάνης, Θ. Πάγκαλος, Αλ. Παπαδόπουλος, Ευ. Βενιζέλος, Χρ. Παπουτσής, Τόνια Αντωνίου και Γ. Μωραΐτης, ενώ Γραμματέας της ΚΕ παρέμεινε ο κ. Κ. Σκανδαλίδης.

    Πολιτική
    Σίβυλλα
    Helios Kiosk