Μεγάλη Εβδομάδα, εκείνη στα μέσα Απριλίου του 1949, αλλά τίποτε δεν δείχνει ότι έρχεται η Ανάσταση… Κάποιες φήμες περί «άρσεως του σοβιετικού αποκλεισμού του Βερολίνου» (20.4) και περί «ρωσικών προτάσεων εις τους Δυτικούς προς συνεννόησιν», με συνέπεια να «επικρατή θετική αισιοδοξία εις Ουάσιγκτον διά την διεθνή εξέλιξιν» (19.4) διαψεύδονται δυστυχώς από τον πρόεδρο Τρούμαν (22.4).
Ευτυχώς «εις Αμερικήν διατυπούνται αμφιβολίαι διά την επικράτησιν του Μάο εις την Κίναν» και τούτο, προφανώς, διότι «λυσσώδης μάχη διεξάγεται εις τον ποταμόν Γιαγκ Τσε. Οι κομμουνισταί επιτίθενται προς κατάληψιν του Νανκίν». Πάντως «εκτιμάται η δημοκρατική βάσις του Κινεζικού ΚΚ» (22.4). Την Ουάσιγκτον όμως προβληματίζει και «το παλαιόν δίλημμα: βούτυρον ή τηλεβόλα, καθώς αι αμυντικαί δαπάναι των ΗΠΑ διαρκώς ογκούνται λόγω της απειλητικής παρουσίας και της επιθετικότητος της Μόσχας» (21.4).
Επιστρέφοντας στα καθ’ ημάς, «Το Βήμα» στις 19.4 αγγέλλει ότι «λύεται η απεργία των δημοσίων υπαλλήλων (κράτησε εννέα ημέρες) εις τους οποίους θα καταβληθή το πασχαλινόν επίδομα» και στις 21.4 τερματίζεται η δίκη για τη δολοφονία του Τζορτζ Πολκ με «καταδίκη εις ισόβια του Γρ. Στακτόπουλου. Η μητέρα του απηλλάγη αφεθείσα ελευθέρα». Την προηγουμένη η εφημερίδα στην πρώτη σελίδα της έγραφε ότι «το αίμα του Πολκ πνίγει τον Στακτόπουλον. Αι τύψεις τον καταδιώκουν…» και ότι «ο Εθνικός Στρατός κατέλαβε σημαντικά υψώματα εις Γράμμον και οι συμμορίται υπέστησαν πανωλεθρίαν εις Κάντσικον».
Το «Ελληνικόν Πρόβλημα» εξακολουθεί πάντα να έχει τις διεθνείς προεκτάσεις του. «Ο πρόεδρος της Γεν. Συνελεύσεως του ΟΗΕ κ. Εβατ επανέλαβε τας συνομιλίας του με τους αντιπροσώπους των 4 Βαλκανικών κρατών διά το Ελληνικόν» (20.4), την επομένη ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών «κ. Ατσεσον εδήλωσεν ότι η Αμερικανική Κυβέρνησις αντιτίθεται εις την αριθμητικήν αύξησιν του Ελληνικού Στρατού», γεγονός το οποίο παρακίνησε την «Αγγλία να εκδηλώση εμπράκτως το ενδιαφέρον της διά την ενίσχυσιν του Ελληνικού Στρατού συμφώνως προς τας προτάσεις της προς την Αμερικήν» (22.4). Από τη σκηνή δεν λείπει και η Μόσχα, η οποία «κατηγορεί τον Τίτο ότι συνεννοείται με την Ελλάδα» (19.4).
Καθώς πλησιάζει το Πάσχα, «ανακοινούται ότι εντός των ημερών θα διανεμηθούν καφές, τυρός, φασόλια και σπορέλαιον και προβλέπεται επάρκεια κρέατος κατά τας Εορτάς» (21.4), υπάρχουν όμως και ταξίδια, λ.χ. «με την TWA διά Νέαν Υόρκην 31 ώραι με τετρακινητήρια ταχέα αεροπλάνα, δωρεάν γεύματα, πρόθυμος εξυπηρέτησις κατά την πτήσιν», και «οι Εκδόσεις Οι Φίλοι του Βιβλίου κυκλοφόρησαν Αγγ. Τερζάκη: “Μενεξεδένια Πολιτεία”, Ηλ. Βενέζη “Το Νούμερο 31.328”, Margaret Mitchell: “Οσα παίρνει ο άνεμος”, Betty Smith: “Ενα Δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν”, John Steinbeck: “Τα Σταφύλια της Οργής”». Οι περισσότεροι κινηματογράφοι παίζουν «Τα Πάθη του Χριστού», ταινία του 1931, είτε αργούν, αλλά η Λυρική Σκηνή στα «Ολύμπια» ανακοινώνει το «Μέγα Εορταστικό Πρόγραμμα: “Ονειρώδες Βαλς”, “Βαφτιστικός”, “Ριγολέτος” με τον Ευαγγ. Μαγκλιβέραν, “Κάρμεν” με τον τενόρον Οδυσσέα Λάππα, “Χώρα του Μειδιάματος” και “Κουρέα της Σεβίλλης”» (19.4).
Στα Σημειώματα του «Βήματος» της 18.4 διαβάζω και τα εξής: «Διευθύντρια δημοτικού σχολείου ενός προαστείου της πρωτευούσης κατόπιν πιέσεως του προέδρου της σχολικής εφορείας εξέδωκε κατά το παρελθόν σχολικόν έτος πλαστά απολυτήρια εις μαθητάς της Ε’ τάξεως, βάσει των οποίων ούτοι εισήλθον εις το γυμνάσιον Χαλανδρίου. Αποκαλυφθείσης και καταγγελθείσης της πράξεως διετάχθησαν ανακρίσεις των οποίων το αποτέλεσμα δεν γνωρίζομεν. Εκείνο όμως που γνωρίζομεν είνε ότι εξεδόθη μία παράνομη Υπουργική απόφασις η οποία επεκύρωσε τους πλαστούς τίτλους σπουδών».
