Το αιώνιο ερώτημα «ποιες συνθήκες κάνουν τα στελέχη μιας επιχείρησης ικανοποιημένα» δεν δέχεται μία και μοναδική απάντηση. Το βέβαιο είναι ότι δεν αρκεί ένα καλό οικονομικό πακέτο για να εξασφαλίσει την αφοσίωση ενός στελέχους. Μια πρώτη απάντηση στο ερώτημα αυτό λέει ότι εκτός από τις οικονομικές απολαβές, ιδιαίτερο ρόλο παίζουν το περιβάλλον εργασίας, η ασφάλεια που νιώθει ο εργαζόμενος και η υποστήριξη που του παρέχει η επιχείρηση για να κάνει τη δουλειά του. Στα θέματα που υπολογίζει είναι και οι προοπτικές, αλλά δύσκολα ένα στέλεχος θα θυσίαζε κάτι από τα προηγούμενα στον βωμό των προοπτικών.


Σε άλλες εποχές, π.χ. στη δεκαετία του ’70 ή του ’80, πολλά στελέχη δέχονταν να κάνουν «εκπτώσεις» στους τομείς της αμοιβής ή του περιβάλλοντος εργασίας, εφόσον ο εργοδότης τούς εξασφάλιζε ασφάλεια και προοπτικές. Στη συνέχεια όμως και ιδιαίτερα μετά το 1995 οι αλλαγές στον χώρο των επιχειρήσεων αύξησαν την κινητικότητα των στελεχών.


Παρ’ όλα αυτά οι επιτυχείς επιχειρήσεις επιδιώκουν να κρατήσουν σε λογικά επίπεδα τον ρυθμό των μετακινήσεων, γιατί είναι κρίσιμο γι’ αυτές να διατηρήσουν έναν πυρήνα στελεχών ο οποίος θα κρατήσει ζωντανή την ιστορική μνήμη της εταιρείας, θα μεταφέρουν μέσα στον χρόνο τα καλά στοιχεία της κουλτούρας της επιχείρησης. Η ποιότητα του περιβάλλοντος εργασίας είναι σημαντική παράμετρος για ένα στέλεχος αλλά και για οποιονδήποτε εργαζόμενο.


Οι επιχειρήσεις που εμπνέουν το αίσθημα της ασφάλειας στο προσωπικό τους έχουν μεγάλο πλεονέκτημα απέναντι σε όσες εταιρείες αφήνουν να αιωρείται στον εργασιακό χώρο ένα κλίμα απρόβλεπτων αλλαγών, ασάφειας στην πορεία, «σκαμπανεβασμάτων» στον κύκλο εργασιών και «θολούρας» στη μελλοντική πορεία της επιχείρησης.


Τέλος η υποστήριξη που δίνει μια επιχείρηση στους εργαζομένους είναι σημαντική προϋπόθεση για να κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους. Αυτή η υποστήριξη είναι κρίσιμη επίσης και για την ενίσχυση των δυνατοτήτων τους, δηλαδή αποτελεί μια απαραίτητη προϋπόθεση για να βρίσκονται σε καλή φόρμα ώστε να έχουν προοπτικές για καριέρα. Αν αναλώνονται σε εργασία «λάντζας», τότε ο όγκος της δουλειάς δεν τους επιτρέπει να βελτιωθούν ώστε να μπορούν να ανεβούν στη σκάλα της ιεραρχίας ή να αναζητήσουν καλύτερη τύχη σε άλλον εργοδότη.