ροκ
David Bowie – Diamond Dogs (30th Anniversary 2 CD Edition)
ΕΜΙ
Ελάχιστοι καλλιτέχνες είχαν, όχι μόνο το ταλέντο του, τη διορατικότητά του ή άσκησαν τέτοια επιρροή στη σύγχρονη μουσική, κυρίως όμως ελάχιστοι είχαν την τόλμη του. Εχοντας μια περσόνα στα χέρια του – στην οποία άλλοι θα στήριζαν όχι μία αλλά δύο καριέρες – o Ντέιβιντ Μπάουι αποφασίζει το 1974, σε μια περίοδο που είναι ο πιο «καυτός» καλλιτέχνης στη Μεγάλη Βρετανία από την εποχή των Μπιτλς, να διαλύσει το συγκρότημά του και να δώσει ένα φινάλε στο alter ego του Ziggy. Το «Diamond Dogs» είναι ένα concept άλμπουμ, βασισμένο στο μελλοντολογικό πεζογράφημα του Τζορτζ Οργουελ «1984» και χωρίς αμφιβολία συγκαταλέγεται στις πιο σκοτεινές δουλειές του κορυφαίου δημιουργού, χωρίς να λείπουν όμως και οι εξάρσεις του τύπου «Rebel Rebel» – ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια της 40χρονης καριέρας του. Συγκεντρωμένος απόλυτα στον σκοπό του, ο Μπάουι έπαιξε τα περισσότερα όργανα μόνος του, ανέλαβε και την παραγωγή και άφησε στα ικανά χέρια του Μάικ Γκάρσον το πιάνο, των Τόνι Νιούμαν και Αϊνσλι Ντάνμπαρ τα ντραμς και του Χέρμπι Φλάουερς το μπάσο. Σήμερα, 30 χρόνια μετά, το «Sweet Thing» παραμένει ένα από τα καλύτερα ροκ τραγούδια και το ομώνυμο τραγούδι κορυφαία στιγμή των συναυλιών του. Οι φανατικοί θαυμαστές του έχουν την πολυτέλεια να απολαύσουν σε ένα δεύτερο CD σπάνιες στιγμές εκείνης της περιόδου. Αριστούργημα.
Bryan Ferry + Roxy Music – The Platinum Collection
Virgin
Ο άλλος μεγάλος της δεκαετίας του ’70 κυκλοφορεί μία ακόμη, πλην όμως την πιο κατατοπιστική συλλογή ολόκληρης της καριέρας του. Σε πρόσφατη συνομιλία μας με αφορμή τη θαυμάσια συναυλία που έδωσε στον Λυκαβηττό μου είπε πως η επιτυχία δεν ήλθε στην Αμερική γιατί οι Αμερικανοί δεν αντιλαμβάνονται το υπονοούμενο και ακούγοντας για μία ακόμη φορά τα 45 διαμάντια της καριέρας του καταλαβαίνω πόσο δίκιο είχε. Ηταν πολύ πιο εύκολο για το αμερικανικό κοινό να απορροφήσει το αθώο μπλουζ ροκ των Led Zeppelin παρά τις αρτίστικες ανησυχίες του Μπράιαν Φέρι και της παρέας του. Ακόμη περισσότερο τα πρώτα τραγούδια, στα οποία συμμετείχε και ο πολύς Μπράιν Ινο, ο οποίος ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για την επιτυχία. Και όμως στον υπόλοιπο πλανήτη οι Roxy Music τόσο με τα πρώτα γκλαμ δείγματα γραφής τους όσο και με τα μετέπειτα αριστουργήματα «Flesh And Blood» και «Avalon» κατάφεραν όσα λίγοι. Οσο για τη σόλο καριέρα του Φέρι, τραγούδια όπως τα «Windswept», «Slave To Love», «Kiss And Tell» και «Your Painted Smile» θα συγκαταλέγονται πάντα στην ανθολογία της ροκ μουσικής. Τρία CD και πολλές ώρες εξαιρετικής μουσικής.
Ρ.J. Harvey – Uh Huh Her
Island/Universal
Την είδαμε για μία ακόμη φορά και την απολαύσαμε στον Λυκαβηττό προ ολίγων ημερών και κατανοήσαμε καλά αυτό που ξέραμε από καιρό: ότι, δηλαδή, η Πόλι Τζιν Χάρβεϊ είναι όχι μόνο η καλύτερη γυναικεία παρουσία στη ροκ σκηνή αλλά και μία από τους σημαντικότερους δημιουργούς των τελευταίων 15 χρόνων. Γλυκιά, επιθετική, χειμαρρώδης, σαρκαστική, έξυπνη, καλή μουσικός, σέξι είναι μόνο μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που συνθέτουν το προφίλ της. Στο νέο αυτό άλμπουμ η αλήθεια είναι ότι δεν προχωρεί πέρα από το αριστουργηματικό «Stories From The City, Stories From The Sea» του 2001, αλλά αυτό ελάχιστα μας ενδιαφέρει. Θυμάται τις πιο πανκ πρώτες ημέρες με τα «Who The Fuck?» και «The Letter», όπως και την απογείωσή της στο σταρ σύστεμ και στο άλμπουμ «To Bring You My Love» με τα «It’s You» και «You Come Through». Πιο αυτοβιογραφική, μεγαλουργεί στα «Darker Days Of Me And Him» και «The Life And Death Of Mr. Badmouth» επιδεικνύοντας για μία ακόμη φορά τα κοφτερά δόντια της. Ενα CD που δίνει άλλοθι στα δεκάδες σκουπίδια που κυκλοφορούν καθημερινά.
Alanis Morissette – So-Called Chaos
Maverick
Η Αλάνις Μόρισετ είναι υπεύθυνη για κάποιους από τους πιο επιτυχημένους στίχους της σύγχρονης δισκογραφίας. Τραγούδια όπως το «Ironic» και το «The Couch» δεν γράφονται κάθε ημέρα. Εχει όμως την ατυχία να είναι κάτοχος ενός εκ των εμπορικότερων άλμπουμ όλων των εποχών και μιλούμε βεβαίως για το «Jagged Little Pill» του 1995. Δυστυχώς ό,τι ηχογραφεί έκτοτε συγκρίνεται αμέσως με αυτό, ακόμη και όταν πρόκειται για καλύτερες δουλειές, όπως το επόμενο «Supposed Former Infatuation Junkie». Το νέο άλμπουμ της, σε συνεργασία με τον παραγωγό Τζον Σανκς, γνωστό από τις δουλειές του με τη Μισέλ Μπραντς και την Τζούελ, ξεκινά εξαιρετικά με ένα τραγούδι από τα καλύτερα που έχει γράψει, όπως το «Eight Easy Steps», και δεν είναι λίγες οι στιγμές που επαναλαμβάνει τη συνταγή, ιδιαίτερα με το πρώτο σινγκλ «Everything». Ισως πλέον θα έπρεπε να δώσει μεγαλύτερο βάρος στον τομέα της μουσικής. Παραμένει όμως μια αγαπημένη καλλιτέχνις.
world
Youssou N’Dour – Egypt
Nonesuch
Τoν έχουν αποκαλέσει έναν από τους μεγαλύτερους τραγουδιστές του πλανήτη και χωρίς αμφιβολία ο σενεγαλέζος τραγουδιστής είναι ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς. Εχοντας στην πλάτη του μια παράδοση δεκαετιών στο ιδίωμα που είναι γνωστό στη χώρα του ως mbalax – ένας συνδυασμός των κρουστών της Σενεγάλης με τα θρησκευτικά τραγούδια, την αφροκουβανέζικη μουσική και αυτήν της Καραϊβικής και της Δυτικής Αφρικής από τις δεκαετίες ’40, ’50 και ’60 -, ο Γιουσού N’ Ντουρ τόλμησε να πειραματιστεί με την ποπ και τη ροκ κουλτούρα φτιάχνοντας έτσι μερικά από τα πιο ιδιαίτερα άλμπουμ της εικοσαετίας. Το «Egypt» είναι ίσως ό,τι πιο ενδιαφέον έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια. Αυτή τη φορά οι σενεγαλέζικες μελωδίες είναι οι οδηγοί σε ενορχηστρώσεις όπου κυριαρχούν οι αιγυπτιακοί και αραβικοί ήχοι. Συμμετέχουν μουσικοί από το Ντακάρ και την Αίγυπτο και οι στίχοι καταδεικνύουν εμφανώς έναν σενεγαλέζικο δρόμο για το Ισλάμ και τη σκέψη των Σούφι με παραπομπές σε ευλαβείς χαλίφηδες, αγίους και ιερείς. Συνθέσεις όπως τα «Allah», «Mahdiyu Laye» και «Cheikh Ibra Fall» φανερώνουν έναν ανυπέρβλητο λυρισμό που λείπει σε πολλές από τις σύγχρονες δημιουργίες.
Lila Downs – Una sangre, one blood
Narada Productions
Σας λείπει μία φωνή διαφορετική και, ενώ ματαίως ψάχνετε μέσα στον ορυμαγδό των νέων κυκλοφοριών, εμφανίζεται η Μεξικάνα Λίλα Ντάουνς – έστω και αν δεν είναι το πρώτο άλμπουμ της αυτό – και έρχονται τα πράγματα στη θέση τους. Ιδιαίτερη δημιουργός, η οποία, αν και δεν έχει σχέση μουσικά με την Ντιαμάντα Γκαλάς, μου θυμίζει πολύ τον τρόπο με τον οποίο ανανεώνει κλασικές και χιλιοακουσμένες συνθέσεις. Πάρτε για παράδειγμα την αγαπημένη «La Cucaracha» και το «La Bamba». Περιμένατε ποτέ ότι θα τύχουν τέτοιας ενορχήστρωσης; Πίστευα επίσης ότι το «Paloma Negra» είχε τραγουδηθεί καλύτερα από σύγχρονη τραγουδίστρια μόνο από τη Λίντα Ρόσταντ. Ευτυχώς η Λίλα Ντάουνς με διέψευσε. Μία από τις πιο όμορφες στιγμές του CD είναι το «Dignificada», ενώ το «Cielo Rojo» δεν πάει πίσω. H περυσινή εμφάνισή της στη Σάνη ελπίζουμε να επαναληφθεί και στην Αθήνα για να δούμε το κορίτσι που απολαύσαμε στην ταινία «Φρίντα» από κοντά.
ελληνική μουσική
Δήμητρα Γαλάνη – Επί σκηνής
Ακτή/Sony
Το άλμπουμ «Επί σκηνής» είναι η ηχογράφηση της συναυλίας που έδωσε η Δήμητρα Γαλάνη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 12 του περασμένου Φεβρουαρίου. Στον «ζωντανό» αυτόν δίσκο η Δήμητρα Γαλάνη μέσω 21 τραγουδιών (δικών της ή όχι) έχει καταφέρει να μεταφέρει στον ακροατή το πάθος που ένιωσε η ίδια στη σκηνή του Μεγάρου. H ηχογράφηση έγινε στο Ηχογραφικό Κέντρο του Μεγάρου Μουσικής με την τεχνική επιμέλεια των Νίκου Εσπιαλίδη και Μπάμπη Μπλαζουδάκη.
Μάνος Χατζιδάκις – America America
Σείριος
Ενδεκα νύχτες καθόλου όμορφες – όπως αναφέρει ο ίδιος ο Μάνος Χατζιδάκις – μέσα σε ένα στούντιο τον Νοέμβριο του 1963 χρειάστηκαν για να γράψει ο συνθέτης τις τέσσερις βασικές ενότητες της μουσικής για την ταινία του Ηλία Καζάν. Τρία χρόνια μετά το Οσκαρ για «Τα παιδιά του Πειραιά» ο Μάνος Χατζιδάκις, θέλοντας να διαφοροποιηθεί από το μπουζούκι που «έντυνε» μουσικά την παραπάνω ταινία, χρησιμοποίησε ως κυρίαρχο μουσικό όργανο το σαντούρι. Παράλληλα τόσο η ενορχήστρωση στα μουσικά θέματα όσο και τα τρία τραγούδια (στίχοι Νίκου Γκάτσου) διατηρούν στο έπακρο την ελληνικότητά τους. Το σάουντρακ της ταινίας επανεκδίδεται από τη δισκογραφική εταιρεία που ίδρυσε ο Μάνος Χατζιδάκις ύστερα από δύο χρόνια απουσίας από τα δισκοπωλεία, με νέα ηχητική επεξεργασία και δίγλωσσο ένθετο με σχόλια του ξένου Τύπου της εποχής, με απόσπασμα της αυτοβιογραφίας του Καζάν, με τη φιλμογραφία του συνθέτη, με τους στίχους των τραγουδιών και με ανέκδοτες φωτογραφίες από τα γυρίσματα.
