«Η Ελλάδα μάς φέρθηκε πάντοτε καλά!»
Τρεις Αθηναίοι από τις… ΗΠΑ έρχονται την Παρασκευή στον οικείο πια χώρο του Rockwave, στον Αγιο Κοσμά, για να κλείσουν όπως της αρμόζει μια εξαιρετικά έντονη καλοκαιρινή συναυλιακή ροκ σεζόν! Οι «Ροκ ιστορίες» είχαν προ ημερών το ιδιαίτερο προνόμιο να συνομιλήσουν με τον Μάικλ Στάιπ, σε μια ιδιότυπη (ως προς τη γεωγραφία της) τηλεφωνική σύνδεση…
Στο Μαϊάμι είχε τρομερή ζέστη και με την υγρασία 85% που υπήρχε στην ατμόσφαιρα αυτό που τελικώς με τύλιγε έμοιαζε με την αίθουσα υποδοχής της Κόλασης!
Ημουν χαρούμενος όμως! Είχα μόλις περάσει μιάμιση ώρα φάτσα-κάρτα με έναν από τους σπουδαιότερους ρόκερ του κόσμου για μια συνέντευξη που η συμφωνία μέσα από την οποία κλείστηκε επιβάλλει να μην αποκαλύψω τις λεπτομέρειές της ως τον Σεπτέμβριο. Τρέχοντας σχεδόν, επέστρεψα κάθιδρος στο δωμάτιό μου, στο ξενοδοχείο Avalon, έτοιμος για την επόμενη αποστολή μου! Μια περίεργη σύμπτωση έκανε τον Μάικλ Στάιπ, τραγουδιστή και (σχεδόν) «εγκέφαλο» των R.Ε.Μ., να επιλέξει αυτή την ημέρα για τη συνέντευξη που κυνηγούσα από καιρό. Δεν ήταν δυνατόν να μην την κάνω, έστω και από το Μαϊάμι!
Στις δωδεκάμισι το μεσημέρι τοπική ώρα λοιπόν ήμουν επάνω από το τηλέφωνο, καλώντας ένα νούμερο στην έδρα των R.Ε.Μ., στην Αθήνα της πολιτείας Τζόρτζια. Θυμόμουν ότι έπρεπε να ζητήσω ένα γυναικείο όνομα από Μ, για να μιλήσω με τον Στάιπ (μέτρο ασφαλείας απέναντι στους αμέτρητους φαν που ενοχλούν τα γραφεία των R.Ε.Μ.) αλλά δεν θυμόμουν ποιο!
(γυναικεία φωνή) «Γραφείο R.Ε.Μ., λέγετε;».
Χμμμ, εεε, τη… Μάργκαρετ, παρακαλώ…
«Δεν υπάρχει εδώ Μάργκαρετ!». (κλικ)
Μάλιστα! Ας ξαναδοκιμάσουμε.
«Γραφείο R.Ε.Μ., λέγετε;».
Εεε, τη Μελίσα θα ήθελα…
«Δεν υπάρχει εδώ Μελίσα!». (κλικ)
Σε μισό λεπτό είναι το τηλεφωνικό ραντεβού! Πανικός. Ελεγχος μνήμης.
«Γραφείο R.Ε.Μ., λέγετε;».
Θα ήθελα να μιλήσω με τη Μέρεντιθ…
«Ποιος στο τηλέφωνο;».
Μανίκας, για την εφημερίδα «Το Βήμα» από την Αθήνα. Τηλεφωνώ από το Μαϊάμι.
(προβληματισμένη) «Δεν κατάλαβα. Είστε εδώ ή στο Μαϊάμι;».
Οχι! Η εφημερίδα είναι στην… αρχαία Αθήνα αλλά εγώ τηλεφωνώ τώρα από το Μαϊάμι!
(θορυβημένη ελαφρώς) «Μισό λεπτό!».
Αναμονή. Σιωπή. Νέα φωνή δεσποινίδος.
«Γεια σας. Ζητήσατε τη Μέρεντιθ;».
Μάλιστα.
«Είναι για συνέντευξη;». (σαν να τσεκάρει σημειώσεις)
Ναι.
«Από πού;».
Από «Το Βήμα», Athens, Greece!
«Με ποιον;».
Με τον Μάικλ Στάιπ!
«Μισό λεπτό».
… Τρία λεπτά αργότερα, νέα φωνή, μπάσα, σίγουρη, ανδρική.
«Γεια σου, Theodore! Είμαι ο Μάικλ Στάιπ. Πώς είναι η Αθήνα;».
(τι να του πω τώρα;) Εεε, ζεστή, πολύ ζεστή! Η δική σας Αθήνα;
«Το ίδιο! Χθες έβρεξε αλλά έχει πολλή ζέστη εδώ».
Εχεις βρεθεί ποτέ στη δική μας Αθήνα επί τη ευκαιρία;
«Οχι στην Αθήνα αλλά στην Ελλάδα».
Για τουρισμό υποθέτω…
«Χμμμ! Οχι ακριβώς ως τουρίστας, μάλλον ως ταξιδιώτης».
Μπορείς να μου πεις τη διαφορά;
«Ναι. Είναι μάλλον θέμα οργάνωσης! Ο τουρίστας είναι πιο οργανωμένος και ο ταξιδιώτης πιο συνειδητοποιημένος».
Αυτή τη φορά θα έρθεις εδώ με τους R.Ε.Μ. Γνωρίζεις ότι παίζετε στον χώρο όπου λίγες ημέρες πριν θα έχει ολοκληρωθεί το μεγάλο φεστιβάλ Rockwave;
«Κοντά στη θάλασσα! Ναι, κάτι ξέρω γι’ αυτό!».
Είναι πρωτόγνωρο για την Ελλάδα να μένει ένας χώρος στημένος επί ένα οκταήμερο για μια συναυλία!
«Αυτό μας έκανε θέμα συζήτησης εκεί;». (γέλια)
Μόνο θετικά! Ετσι κι αλλιώς έχετε πολλούς φαν.
«Το γνωρίζω. Η Ελλάδα μάς φέρθηκε πάντοτε καλά, παρ’ ότι δεν έχουμε παίξει λάιβ. Ελπίζω να μην είναι μόνο επειδή είμαστε Αθηναίοι αλλά και για τα τραγούδια. Περιμένεις μισό λεπτό; (φωνάζει) Εϊ, μάγκες ησυχάστε λίγο! Μιλάω στο τηλέφωνο! (επιστρέφει) Sorry, τι θες να πούμε λοιπόν;».
Ακούς μουσική που να σου αρέσει τελευταία;
«Ναι, αμέ! Ακούω πολλά και καλά πράγματα από ψιλοάγνωστους καλλιτέχνες και αυτό με χαροποιεί αρκετά. Μου αρέσει η μουσική της εποχής. Ακούς πολλά και καλά πράγματα. Αρκεί να μην περιμένεις να τα ακούσεις στο ραδιόφωνο».
Τα καλά ακούσματα έρχονται από τις ΗΠΑ ή από την Ευρώπη για σένα;
«Η brit-pop κτλ. δεν έκανε σπουδαία πράγματα εδώ. (γελάει σαρκαστικά) Αυτό που μου αρέσει εμένα είναι το βρετανικό trip-hop, ο Tricky, οι Massive Attack, καλλιτέχνες που είναι και σύγχρονοι και, πώς να το πω, μάχιμοι».
Μια που μπήκαμε στο πεδίο της μάχης, θα ‘θελα να σε ρωτήσω για τον πρόσφατο πόλεμο στη Σερβία (σ.σ.: έληγε εκείνες τις ημέρες).
«Χαίρομαι που ρωτάς, γιατί εδώ τα ΜΜΕ δεν δίνουν βήμα σε κανέναν να πει μια γνώμη! Δεν υπάρχει εφημερίδα, τηλεόραση ή περιοδικό που να με ρώτησε γι’ αυτό… Οπως και να ‘χει, είμαι καλά πληροφορημένος και ένα έχω να σου πω: η Αμερική με αυτά που κάνει σίγουρα θα έχει μπλεξίματα».
Τι είδους;
«Δεν ξέρω. Αλλά σίγουρα κάτι μεγάλο θα γυρίσει κατά πάνω μας όπου να ‘ναι».
Πάντως αυτό που είπες για τα αμερικανικά ΜΜΕ δεν απαλλάσσει και πολύ τον κόσμο που δεν μιλάει. Για άλλα πιο φολκλόρ ζητήματα όλοι τρέχουν. Για το Θιβέτ παραδείγματος χάρη. Αλήθεια εσείς φέτος παίζετε σε κάποιο από τα τέσσερα κοντσέρτα για «Ελευθερία στο Θιβέτ»;
«Εεε, όχι λόγω άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων».
(με έμφαση) Επαγγελματικών;
(σαν να καταλαβαίνει) «Γνωρίζεις άλλωστε ότι είμαστε από τους πρώτους που ενεργοποιηθήκαμε για το ζήτημα του Θιβέτ».
Μα γι’ αυτό ρώτησα άλλωστε. Μια που μίλησες για επαγγελματικές υποχρεώσεις, πώς τα βγάζετε πέρα τώρα που μείνατε τρεις;
«Είναι πιο περίπλοκο αλλά αφότου είδαμε ότι μπορούμε να το κάνουμε έχουμε πιο πολλή αυτοπεποίθηση».
Πώς νιώθει ο (ντράμερ) Μπιλ Μπερ τώρα που (για λόγους υγείας) δεν παίζει πια με το γκρουπ;
«Είναι πάντα μέλος της οικογένειας R.Ε.Μ! Σήμερα μάλιστα κάνει πάρτι με μπάρμπεκιου στο σπίτι του για να μας κατευοδώσει στην ευρωπαϊκή τουρνέ μας».
Παίζει καθόλου;
«Οχι! Πούλησε τα ντραμς του».
Στην τουρνέ έχετε μπάντα που ανοίγει τις συναυλίες;
«Δεν ξέρω ακριβώς. Αλλάζει από πόλη σε πόλη. Δεν ξέρω ποιοι παίζουν μαζί μας στην Αθήνα. Μήπως ξέρεις εσύ;».
Ναι, ένα πολύ πετυχημένο γκρουπ που λέγεται Πυξ Λαξ!
«Ξαναπές το»!
Πυξ Λαξ!
«Παράξενο όνομα».
Σε πλησιάζουν για παραγωγές διάφορα γκρουπ;
«Συνέχεια! Αλλά δεν μου πολυαρέσει αυτό. Μου αρέσει να το κάνω για τύπους σαν τον Βικ Τσέστνατ αλλά γενικά ο παραγωγός ανάμεσα στους R.Ε.Μ. είναι ο Πίτερ Μπακ!».
Και ο συλλέκτης δίσκων, υποθέτω!
«Ακριβώς! Είναι απίστευτου επιπέδου συλλέκτης. Και σε CD και σε βινύλιο».
Εσύ τι άλλο κάνεις;
«Μόλις τελειώσαμε το σάουντρακ για τη νέα ταινία του Μίλος Φόρμαν! Δεν την έχω δει τελειωμένη αλλά έχω δει αμοντάριστα μέρη και είναι σπουδαία δουλειά. Ο Φόρμαν είναι τεράστιος».
Μιλώντας για εικόνες, είναι ορθή η αντίληψη ότι το βίντεο του «Losing my Religion» σάς εκτόξευσε στα ύψη από πλευράς δημοτικότητας παγκοσμίως;
«Υποθέτω πως ναι. Κοίτα, μισώ τα βίντεο αλλά ξέρω τι έγινε τότε και σε ευχαριστώ για την παρατήρηση. Νομίζω ότι ήταν ο συνδυασμός ενός πολύ καλού τραγουδιού και ενός πολύ καλού βίντεο, ακριβώς την ώρα που η φόρμα βιντεοκλίπ είχε αρχίσει να κουράζει. Συγγνώμη μισό λεπτό! (παύση) Εϊ, Theodore! Τώρα μου έδωσαν ένα σημείωμα ότι καλείς από Μαϊάμι. Ζεις στο Μαϊάμι; Περίεργο! Οι ξένες εφημερίδες έχουν ανταποκριτές στη Νέα Υόρκη, στο Λος Αντζελες, στην Ουάσιγκτον».
Οχι, δεν ζω εδώ. Ηρθα για μια συνέντευξη.
«Με ποιον;».
(γέλιο) Δεν μπορώ να πω.
«Δηλαδή;».
Ε, όπως κι εσείς, βάζουν και άλλοι όρους για τις συνεντεύξεις τους!
(γελάει) «Και πώς σου φαίνεται;».
Είχα έρθει ξανά και μου φάνηκε τελείως αντι-ροκ. Αλλά τώρα είναι πιο ευχάριστο.
«Ναι, πιο φιλικό για το ροκ. Βοήθησε και ο Μέριλιν Μάνσον που είναι από τη Φλόριδα».
Τον συμπαθείς;
«Πολύ! Πες μου κάτι που σε εντυπωσίασε από το Μαϊάμι».
Χμμ! Νιώθω άβολα να με ρωτάς εσύ πράγματα αλλά θα σου πω. Μια εταιρεία ταξί που εκτελεί δρομολόγια μόνο στα μαύρα γκέτο της πόλης.
«Ουάου. Δεν το ‘ξερα αυτό».
Πες μου τώρα εσύ για το Μαϊάμι!
(γυναικεία φωνή στη γραμμή) «Μάικλ, να τελειώνουμε».
Μάικλ: «Ασε μας λίγο ακόμη».
(γυναικεία φωνή) «Οκέι».
Μάικλ: «Λοιπόν;».
Τι λοιπόν;
(ξεσπάει σε γέλια) «Γιατί μείναμε και άλλο στη γραμμή;».
Για να παίξουμε την εκνευριστική ιστορία με την τελευταία ερώτηση, υποθέτω!
«Δύο ερωτήσεις!».
Thanks! Οι φαν σας γνωρίζουν την ιατρική σημασία του ακρωνυμίου R.Ε.Μ. (σ.σ.: Rapid Eyed Movement);
(γελάει) «Οι πιο πολλοί τη μαθαίνουν χάρη σε εμάς. Εσύ πού το ‘μαθες;».
Χάρη σε σας. Ζήτησα περισσότερα πρόσφατα και μου τα βρήκαν στο Internet.
«Γιατί δεν το ‘κανες μόνος σου;».
Είμαι άσχετος!
(γελάει) «Αγνόησέ το».
Εσύ τι αγνοείς επίμονα;
«Τις φήμες για το άτομό μου. Αντε και άλλη μία ερώτηση». (γελάει)
Σου συνέβη προ ή μετά R.Ε.Μ. να λες ότι είσαι από την Αθήνα και να σε περνάνε για Ελληνα;
«Ουάου! Μου συμβαίνει ανέκαθεν. (γελάει) Μου συμβαίνει συνέχεια ακόμη και τώρα».
Σίγουρα δεν θα σου συμβεί στην Αθήνα πάντως.
(γελάει) «Στοιχηματίζω γι’ αυτό. See you στην Αθήνα».
