Οι σημαντικότερες απειλές για το τσακάλι είναι η καταστροφή και μείωση των βιοτόπων όπου ζει και τα δηλητηριασμένα δολώματα που χρησιμοποιούνται σήμερα για άλλα σαρκοφάγα. Ως το 1980 το τσακάλι ήταν επικηρυγμένο ενώ ως το 1990 χαρακτηριζόταν επιβλαβές. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, το διάστημα 1974-1980 σκοτώθηκαν στην Ελλάδα πάνω από 7.000 τσακάλια.
Το τσακάλι ή χρυσόχροο τσακάλι (επιστημονικό όνομα Canis aureus) ανήκει στην τάξη των σαρκοφάγων και ειδικότερα στην οικογένεια των Κυνιδών. Οι στενότεροι συγγενείς του είναι ορισμένα άλλα είδη τσακαλιών όπως το ριγωτό τσακάλι (Canis adustus) της Κεντρικής Αφρικής και το μελανόραχο τσακάλι (Canis mesomelas) της Ανατολικής και Νότιας Αφρικής. Στο ίδιο γένος ανήκουν οι λύκοι και τα κογιότ. Είναι ένα παμφάγο είδος που συνήθως ζει σε ζευγάρια αλλά σε περιοχές με άφθονη τροφή όπως οι σκουπιδότοποι κοντά σε πόλεις και σχηματίζει αγέλες ως και 20 ατόμων. Γεννά πέντε-έξι μικρά τα οποία προφυλάσσει σε μια καλά κρυμμένη φωλιά. Στην Ελλάδα συνήθως ζει σε περιοχές με σχετικά πυκνή βλάστηση, σε χαράδρες και υγροτόπους. Για να βρει τροφή δεν διστάζει να πλησιάσει σε χωριά.
Αλλα σαρκοφάγα ζώα που θεωρούνται επιβλαβή ενώ στην πραγματικότητα μπορεί να απειλούνται είναι η αλεπού και ο λύκος. Οι αλεπούδες θεωρούνται επισήμως, σύμφωνα με την τελευταία απόφαση για το κυνήγι, επιβλαβείς και οποιοσδήποτε μπορεί ανεξέλεγκτα να τις σκοτώσει. Απαγορεύεται η θανάτωση όσων ζουν σε περιοχές που έχουν χαρακτηρισθεί αρουραιόπληκτες. Μελέτες όμως έχουν δείξει ότι η αλεπού τρέφεται κυρίως με μικρά τρωκτικά και οι ζημιές που προκαλεί σε οικόσιτα ζώα είναι ελάχιστες.
Ο λύκος είναι ένα από τα απειλούμενα με εξαφάνιση είδη σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η Ευρωπαϊκή Ενωση απαιτεί από τα κράτη-μέλη να λάβουν μέτρα προστασίας του ενώ το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει καταρτίσει σχέδια δράσης σύμφωνα με τα οποία η Ελλάδα ζητείται να λάβει συγκεκριμένα μέτρα.
Ο κ. Τάσος Λεγάκης είναι επίκουρος καθηγητής Ζωολογίας στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
