Xωρίς σαφές σχέδιο εξόδου από την εξαιρετικά επικίνδυνη κρίση που ο ίδιος δημιούργησε, ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται τώρα αντιμέτωπος με το κόμμα του εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών του προσεχούς Νοεμβρίου για την ανανέωση της Βουλής και της Γερουσίας, όπου οι Ρεπουμπλικανοί κινδυνεύουν να χάσουν την πλειοψηφία και στα δύο Σώματα, γεγονός που θα περιορίσει τους έως τώρα εκτός ελέγχου ασυνάρτητους χειρισμούς του αμερικανού προέδρου. Ολες οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι Αμερικανοί όχι μόνον δεν συμφωνούν με τη διεξαγωγή αυτού του πολέμου, που έχει ήδη αρνητικές επιπτώσεις στην αμερικανική οικονομία, αλλά και με τη γενικότερη πολιτική Τραμπ, ο οποίος προεκλογικά είχε υποσχεθεί ότι θα κρατήσει τη χώρα του μακριά από πολέμους, που στο παρελθόν είχαν ως επί το πλείστον αρνητικά αποτελέσματα για τις ΗΠΑ. Το δυσάρεστο αυτό κλίμα επικράτησε άλλωστε φανερά και στο ετήσιο Συνέδριο Πολιτικής Δράσης των Συντηρητικών την περασμένη εβδομάδα, όπου για πρώτη φορά δεν εμφανίσθηκε ο Τραμπ.
Και είναι μέσα σε αυτό το διόλου αισιόδοξο για τους Ρεπουμπλικανούς κλίμα που οι δύο υποψήφιοι να διαδεχθούν τον Τραμπ στην ηγεσία του Κόμματος, εν όψει της προεδρικής εκλογής του 2028, δηλαδή ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, έχουν αρχίσει να τηρούν προσεκτικές αποστάσεις από τις αποφάσεις που λαμβάνει. Αντιλαμβανόμενοι ότι αν ταυτισθούν απολύτως μαζί του την περίοδο αυτή, τότε δεν θα έχουν καμία ελπίδα επικράτησης στις προεδρικές εκλογές. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις ο Βανς παραμένει η κορυφαία επιλογή μεταξύ των συντηρητικών ψηφοφόρων για να είναι ο υποψήφιος με 53%, ενώ ο Ρούμπιο συγκεντρώνει την υποστήριξη του 35%. Φαίνεται μάλιστα ότι και οι δύο επιχειρούν μέσω τρίτων χωρών να έλθουν σε επικοινωνία με τους Ιρανούς ώστε να επέλθει μια εκεχειρία το ταχύτερο δυνατόν. Πώς όμως μπορεί να επιτευχθεί αυτό όταν ο προϊστάμενός τους απειλεί τώρα να οδηγήσει το Ιράν σε μια «νέα λίθινη εποχή» είναι μια άλλη ιστορία, που αποκαλύπτει όμως όλο αυτό το σκηνικό των συνεχών αντιφάσεων που αντιμετωπίζουμε σήμερα.
Δεν είναι λοιπόν περίεργο που μέσα σε όλα αυτά τα ακατανόητα ήλθε και η είδηση για την απομάκρυνση της υπουργού Δικαιοσύνης Παμ Μπόντι από το πόστο της που ανακοίνωσε ο Τραμπ, ο οποίος προφανώς δεν ήταν ικανοποιημένος από τον τρόπο που χειρίστηκε την υπόθεση Επστιν, που εν πολλοίς εξέθεσε και τον ίδιο, ενώ αρνήθηκε να ξεκινήσει διώξεις εναντίον πολιτικών του αντιπάλων. Ερωτήματα προκάλεσε και η απόφαση του υπουργού Αμύνης να απομακρύνει αυτή την κρίσιμη στιγμή τον αρχηγό στρατού. Μια απόφαση που έρχεται να επιβεβαιώσει το χάος που επικρατεί, εν καιρώ πολέμου, στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Τη στιγμή μάλιστα που ο Τραμπ κατηγορεί συνεχώς τους Ευρωπαίους και το ΝΑΤΟ ότι δεν επεμβαίνουν στο θέμα του Ορμούζ. Οταν την πλήρη ευθύνη για το κλείσιμο του Περσικού Κόλπου φέρει αποκλειστικά αυτός, καθώς ξεκίνησε την επίθεση στο Ιράν χωρίς την έγκριση των νατοϊκών συμμάχων του, αλλά και χωρίς την έγκριση του αρμόδιου αμερικανικού Κογκρέσου. Αλλά αυτός είναι ο Τραμπ και το πρόβλημα είναι ότι δυστυχώς πληρώνουν όλοι οι άλλοι τις μοιραίες μονομερείς αποφάσεις του.
