…στη Μύκονο. Η “ιδέα” θα μπορούσε να υλοποιηθεί με επιτυχία τον Σεπτέμβριο και στα Πανεπιστήμια. Άλλωστε ποτέ δεν αμφέβαλα ότι η Κεραμέως είχε κάτι απο την ευφυΐα του Τσώρτσιλ: “Επιτυχία είναι να πηγαίνεις από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό σου.”
Στην κομματική μπαρμπουτιέρα , μόνον οι κακοί παίκτες επαναλαμβάνουν, κομματιάζοντας την τύχη και κατανέμοντάς τη σε πολλές ζαριές. Αντίθετα, η καλή ζαριά καταφάσκει ολόκληρη την τύχη με μία και μόνη ρίψη. Αλλά, όπως γράφει ο Μαλλαρμέ, ” μία ζαριά ποτέ δεν καταργεί την τύχη. Κυρίως την προδιαγεγραμμένη..
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.
…ο Οδυσσέας Ελύτης – “Δυτικά της λύπης “- όσο πιο υπαινικτικά γίνεται: “Ας κοπούν δάφνες όσες θέλεις το στεφάνι δε γίνεται.”
Το ότι κατά περίσταση είμαστε όλοι βλάκες, δεν περίμενα τον Ρόμπερτ Μούζιλ να μου το πει , ούτε τον Μαξ Νορντάου να με διαβεβαιώσει για τα κατά συνθήκη ψεύδη. Και δεν αδικώ τον Σοπενάουερ που επιμένει πως "όποιος γράφει για τους ανόητους βρίσκει πάντα ευρύ κοινό "
Το ότι κατά περίσταση είμαστε όλοι βλάκες, δεν περίμενα τον Ρόμπερτ Μούζιλ να μου το πει , ούτε τον Μαξ Νορντάου να με διαβεβαιώσει για τα κατά συνθήκη ψεύδη. Και δεν αδικώ τον Σοπενάουερ που επιμένει πως “όποιος γράφει για τους ανόητους βρίσκει πάντα ευρύ κοινό “. Άλλο με τρομάζει εδώ. Το οτι στα αφιερώματα […]
Θα ήθελα να επανέλθω στην προσφιλή μου «Θεωρία του αντάρτη», για να σημειώσω ότι επειδή δεν προσδοκώ από τον αντίπαλο δικαιοσύνη, μου επιτρέπεται να αποδώσω στη γραφίδα μου ό,τι ο Καρλ Σμιτ ονομάζει «ψυχή του κλέφτη».
Μαζευόμαστε για να υπάρξουμε. (Στο Facebook).
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο
Ο μυκονιάτης καθηγητής γράφει για το νησί των ανέμων
Το ότι στα φυτώρια των φοινίκων για τα πεζοδρόμια της Πανεπιστημίου δοκιμάζονται και τα υβρίδια των απολιτικών μας νέων όταν εκθέτουν στα τηλεπαιχνίδια τα μυώδη σώματα με τρομάζει πιο πολύ απ’ ό,τι το κόκκινο, αφρικανικό, σκαθάρι που καιροφυλακτεί στον χουρμά.