Γνώμες

Η τεχνολογία μπορεί να λειτουργήσει ως καθρέφτης της ανθρώπινης βούλησης, αλλά δεν μπορεί να την υποκαταστήσει

Η Ελλάδα, αν πραγματικά θέλει να προχωρήσει σε άνοιγμα της ανώτατης εκπαίδευσης, πρέπει πρώτα να επενδύσει σοβαρά στη δημόσια και επαγγελματική εκπαίδευση, εκεί όπου πάσχει

Θα φτιάξουμε τρία νέα κόμματα αλλά μετά τις εκλογές (λέει) θα ψάχνουμε και κάποιον για πρωθυπουργό που δεν θα είναι ο αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος. Μύλος!

Η κρίση της Μονής Σινά αποδείχθηκε άκρως βλαπτική και στο θέμα της ενότητας των Ορθόδοξων Εκκλησιών και δεν αποκλείεται να αποτελέσει τη θρυαλλίδα δυσάρεστων εξελίξεων.

Το ευρύτερο πολιτικό σχέδιο της ακινησίας και της στασιμότητας θα ονομασθεί σταθερότητα και κάθε παραπλανητικό διαθέσιμο μέσο θα τεθεί στην υπηρεσία αυτής της απόκρυψης.

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.

Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να παραμένει βαρίδι στην ανάπτυξη. Οφείλουμε να παλέψουμε για μια θεσμική αναγέννηση. Και σε αυτή την προσπάθεια, η φωνή των δικηγόρων πρέπει να ακουστεί δυνατά και καθαρά.

Έως τώρα δεν υπάρχει καμία λογική εξήγηση για ποιον λόγο τα ρωσικά αεροπλάνα χάνουν ξαφνικά τον δρόμο τους και πετάνε πάνω από ξένες χώρες.

Καμία από τις ομάδες που θα βρει μπροστά του από εδώ και πέρα στο Champions League ο Ολυμπιακός δεν πρόκειται να αγωνιστεί τόσο παθητικά όσο η Πάφος.

Αλλη πρέπει να είναι η λύση. Ας αναρωτηθούμε τι κάνει έναν νέο να μη θέλει να εγκαταλείψει τη χώρα του. Εμείς στην Ελλάδα το ξέρουμε.

Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν επτά στους δέκα υιοθετούν το αίτημα της πολιτικής αλλαγής, χωρίς αυτή να είναι καν προσδιορισμένη.

Εάν να είμαστε άνθρωποι σημαίνει να υπηρετούμε διαρκώς την ανάγκη να κινούμαστε, να εργαζόμαστε, να παράγουμε, να πορευόμαστε, τότε δεν μπορούμε να αισθανθούμε ευτυχισμένοι μέσα στο τέλειο

Τα πολιτικά παράδοξα, για μένα, αφορούν τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη και την πρωτοβουλία του να καλέσει στη Νέα Δημοκρατία τον κ. Λοβέρδο, ο οποίος προέρχεται από τη μεγάλη δεξαμενή των κεντρώων και φέρει μαζί του, ως «εύσημο» στο βιογραφικό του, ότι διεκδίκησε δύο φορές την ηγεσία του ΠαΣοΚ.

Την εβδομάδα που πέρασε είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε ταυτόχρονα τις συγκλονιστικές τηλεοπτικές εικόνες από τη Γάζα με εκείνες του βρετανικού μεγαλείου μιας άλλης εποχής, που τηρεί ακόμα και μια κυβέρνηση του Εργατικού Κόμματος.

Αν η δίκη της ΧΑ διανύει ακόμη στο εφετείο το 12ο έτος από τότε που δολοφονήθηκε ο Παύλος Φύσσας, κανένας σε αυτή τη χώρα δεν θα ήθελε το ίδιο να συμβεί με τη δίκη για την τραγωδία στα Τέμπη.

Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ δεν μπορεί προφανώς να είναι υποψήφιος. Μπορούν όμως να είναι υποψήφια όσα ενσάρκωνε.

Σε μια εποχή άκρως συντηρητική, πόσο μάλλον στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι Πάιθον, δηλαδή οι Βρετανοί Μάικλ Πέιλιν, Τζον Κλιζ, Γκρέαμ Τσάπμαν, Ερικ Αϊντλ, Τέρι Τζόουνς και ο μόνος Αμερικανός της παρέας, ο Τέρι Γκίλιαμ, πολύ απλά, δεν άφησαν τίποτα όρθιο.

Η αλήθεια είναι, πως αν δεν είχε φύγει από τη ζωή ο σπουδαίος άνθρωπος με τη διπλή ψυχή, του Κυπρίου και του Έλληνα, το Κυπριακό χρόνια τώρα θα ακολουθούσε μια εντελώς διαφορετική πορεία.

Μήπως αυτό που αναδεικνύεται από τις μετρήσεις δεν είναι ένα «παγωμένο» πολιτικό σύστημα, αλλά ένα σύστημα που οι πολίτες το έχουν απορρίψει και το καταπίνουν στις εκλογές σαν μουρουνόλαδο;

Η διαχείριση του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να αποτινάξει το Μαξίμου από πάνω του κάποιες από τις σκιές που το βαραίνουν. Δεν το έκανε