Στον κ. Στυλιανίδη δίνεται η ελληνική ιθαγένεια ως ομογενής για την προσφορά του. Άλλωστε στο διαβατήριό του (όπως όλα τα διαβατήρια των Κυπρίων) γράφει, «ιθαγένεια κυπριακή, εθνικότητα ελληνική».
Ο ανασχηματισμός ξεκίνησε για λάθος λόγους, εξελίχθηκε με λάθος σχέδιο, έβαλε λάθος στόχους και έμπλεξε με λάθος πρόσωπα. Για να καταλήξει τελικά ένας λάθος ανασχηματισμός. Το ένα φέρνει το άλλο.
Η στροφή αυτή της Ουάσιγκτον πραγματοποιείται τις παραμονές της θλιβερής εικοστής επετείου της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, που υπήρξε και η αφορμή για τις επεμβάσεις αυτές, που κατέληξαν όπως κατέληξαν, από την εποχή της αλήστου μνήμης επίθεσης στο Ιράκ.
Οι «απεσταλμένοι» μουσικοί δημιουργοί είναι οι υπηρέτες της εορτής. Του εορταστικού, πανηγυρικού γεγονότος της ύπαρξης.
Σε όλους όσοι παρατηρούν τα πολιτικά πράγματα από κοντά, είναι αντιληπτό ότι έχει αναπτυχθεί την τελευταία διετία μια «ένταση» μεταξύ των υπουργείων και του επονομαζόμενου επιτελικού κράτους που εισήγαγε η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Το να θεωρείται είδηση ότι εμβολιάστηκε επιτέλους ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης Υγείας αποτελεί έκφραση του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε σε σχέση με την αντιμετώπιση της πανδημίας
Μόνο ένας μακιαβελικός και συνάμα αφελής νους θα μπορούσε να έχει τη συγκεκριμένη έμπνευση και να ελπίζει ότι ο ναύαρχος θα σπεύσει τρέχοντας να αποδεχθεί την πρόταση, χωρίς να διαβουλευτεί με το πλήθος των επαφών και υποχρεώσεων που τον συνοδεύουν.
Ο κ. Ευπαλίδης, ο οποίος προμηθεύεται συλλεκτικούς καμπανίτες και γαλλικά κρασιά από την Prodiguer Brands, πολύ κοντά στο σπίτι του στο Knightsbridge του Λονδίνου, ρούφηξε λίγο μετά μια γουλιά από το περιεχόμενο.
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο
Οπως ήδη διαπιστώνουν οι δημοσκόποι και επισημαίνουν οι επικοινωνιολόγοι, αυτό που κρίνει διαχρονικά τα αποτελέσματα της κάλπης και θα καθορίσει και πάλι τη στάση των πολιτών είναι η οικονομία.
Ολα τα στατιστικά δεδομένα βεβαιώνουν πως οδεύουμε σε συνθήκες εκρηκτικής οικονομικής ανάπτυξης. Οι περισσότεροι των οικονομικών αναλυτών εκτιμούν ότι η ανάκαμψη θα είναι εντυπωσιακή τόσο στο δεύτερο όσο και στο τρέχον τρίτο τρίμηνο του έτους.
Οι καταστροφικές πυρκαγιές του Αυγούστου αποκάλυψαν δυσλειτουργίες, ελλείμματα και πρόνοιες αναντίστοιχες των απειλών που συνήθως συνοδεύουν τα θερμά μεσογειακά καλοκαίρια. Χωρίς αμφιβολία άφησαν τραύμα βαθύ πίσω τους, θάμπωσαν την εικόνα της νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης και άσκησαν αφόρητη πολιτική πίεση στον κ. Μητσοτάκη.
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.
Ας αναδείξουμε το ιστορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης χωρίς να το χαλάσουμε.
Γίνεται κι αυτό. Γίνεται να γιορτάζεις τα γενέθλιά σου χωρίς να υπάρχεις. Είναι ένα ερώτημα όμως εάν από αυτή τη φαινομενική παραδοξότητα συνάγεται πως αυτό που γιορτάζει είναι ένα φάντασμα. Ή εάν, αντίθετα, έχει επτά ή 47 ψυχές, όσα είναι τα χρόνια του, και μια τεράστια αντοχή στον χρόνο. Είναι φάντασμα ή εφτάψυχο το ΠαΣοΚ; […]
«Αλέξης Ζορμπάς» και «Ζ»: Ο Μίκης Θεοδωράκης ντύνει με τη μουσική του δύο από τις πιο χαρακτηριστικές και αντιπροσωπευτικές για τη χώρα μας ταινίες και το περίφημο συρτάκι με τον Αντονι Κουίν παραμένει το διασημότερο μουσικό κομμάτι του παγκοσμίως
Ολοι διερωτώνται ποιος είχε την ιδέα ή καλύτερα την ατυχή έμπνευση της παρ’ ολίγον υπουργοποίησης του Ευάγγελου Αποστολάκη. Απάντηση δεν δίνεται ευθέως, παρά τις πολλές και επίμονες ερωτήσεις μας. Ωστόσο, τα γεγονότα φανερώνουν τουλάχιστον την ευθεία εμπλοκή του Γρηγόρη Δημητριάδη, ανιψιού του Πρωθυπουργού, ο οποίος εκτελεί χρέη γενικού γραμματέα του πρωθυπουργικού γραφείου και αναλαμβάνει όλες […]
Σύμφωνα με τον νόμο του Μέρφι, «οτιδήποτε μπορεί να πάει στραβά, θα πάει στραβά». Το συγκεκριμένο αξίωμα φαίνεται να καταδιώκει τις τελευταίες εβδομάδες τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του. Οι καταστροφικές πυρκαγιές του Αυγούστου αποκάλυψαν δυσλειτουργίες, ελλείμματα και πρόνοιες αναντίστοιχες των απειλών που συνήθως συνοδεύουν τα θερμά μεσογειακά καλοκαίρια. Χωρίς αμφιβολία άφησαν τραύμα βαθύ πίσω […]
Θέλω αυτή τη στιγμή να μιλήσω για τον πολιτικό Μίκη – επειδή αυτό τον έκαιγε ως την τελευταία του στιγμή περισσότερο ακόμα κι από τη μουσική – και δεν προτίθεμαι, προσώρας, να συμμετάσχω στις κοινοτοπίες περί μεγάλου, μοναδικού κ.λπ. – κι όχι γιατί δεν τα πιστεύω αλλά γιατί αυτά θα τα πουν κυρίως εκείνοι που τον λοιδόρησαν με […]
Αποχαιρετώ με βαθύ πόνο τον αξεπέραστο Μίκη Θεοδωράκη, που με το έργο και την παρουσία του συνέχισε και διεύρυνε τον αιωνόβιο Ελληνικό Πολιτισμό. Ο Μίκης όλων μας, ήταν όλα όσα θα θέλαμε να εκπροσωπεί ο Ελληνας: λεβέντης, υπερήφανος, εμπνευσμένος, φλεγόμενος από πάθος, αστείρευτα δημιουργικός, και πάνω απ’ όλα εκφραστής της ελληνικότητας με κάθε του σκέψη […]