Σε μια εποχή που η λέξη «πολιτισμός» αλληλοκαθορίζεται με τη λέξη «κρίση» και οι δύο μαζί εμπεριέχονται στην καθημερινότητά μας
Είναι αναπόφευκτο. Μια μέρα - συντομότερα απ' ό,τι νομίζετε - θα μαζέψουμε τα κομμάτια μας από τα χαλάσματα αυτής της κρίσης
Εναν «πολιτισμό» του αυτονόητου. Εναν πολιτισμό που θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την Παιδεία και την αγωγή του πολίτη
Μια σπουδαία ηθοποιός, η Ρωσίδα Αλα Ντεμίντοβα, γράφοντας στο αυτοβιογραφικό βιβλίο της για τους επαγγελματίες του θεάτρου
Θέλουμε έναν πολιτισμό αξιών. Και να που διανύουμε πια τον πέμπτο χρόνο της ύφεσης.
Εναν πολιτισμό που θα παρηγορεί και θα αφυπνίζει. Που θα αντανακλά την πραγματικότητα, μα πάνω από όλα θα τη διαμορφώνει
Πολιτισμός ή βαρβαρότητα; Καίριο ερώτημα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, η οποία ομογενοποιεί την ανθρώπινη συμπεριφορά, τον πολιτισμό και την τέχνη
O πολιτισμός θα πρέπει να συνδυάζει το κρατικό με το ιδιωτικό. Στην περίπτωση αυτή η ιδιωτική πρωτοβουλία
Τα βασικά ζητούμενα μιας συνεκτικής πολιτικής για τον πολιτισμό παραμένουν πάντοτε δυνητικά τα ίδια
Η λέξη «πολιτισμός» εμπεριέχει τον όρο της «πόλης» στην αρχαιοελληνική της έννοια
Μέσα από τα συχνά ταξίδια μας στο εξωτερικό, η Καμεράτα και εγώ ερχόμαστε πολύ συχνά αντιμέτωποι με το ερώτημα τι αποτελεί σήμερα ελληνικό πολιτισμό
Δεν θέλω έναν άλλον πολιτισμό από αυτόν που πίστεψα πως μπορεί να επικρατήσει ιστορικά και που βλέπω κάθε μέρα να υποχωρεί σε όλες τις σφαίρες της ζωής μας
Ο αγγλικός όρος togetherness μεταφράζεται συνήθως στα ελληνικά ως «σύμπνοια», η λέξη όμως αυτή έχει πιο ενδιαφέρον αν την ορίσουμε ως «συνύπαρξη»
Προτού αναρωτηθούμε τι θέλουμε από τον πολιτισμό μας θα πρέπει πρώτα απ' όλα να σκεφτούμε πώς οραματιζόμαστε την Παιδεία μας
Επειδή κάθε ανθρώπινη πράξη, συμπεριφορά και στάση όχι μόνο εκφράζει πολιτισμό αλλά ταυτόχρονα τον αναδιαμορφώνει
Στις μέρες που ζούμε, είναι επείγον να αντιμετωπίσουμε τις συγκρούσεις, τις ανισότητες, το χρέος, την ανελευθερία, την οικολογική κρίση, τον γενικό κυνισμό και την ηττοπάθεια
Χίλιες όψεις έχει το ερώτημα περί πολιτισμού που μας θέτει «Το Βήμα». Θα σταθώ σε μία μόνο, στο βιβλίο
Αναρωτιέμαι συχνά αν ο πολιτισμός μας είναι περισσότερο αυτό που θέλουμε, επιδιώκουμε και καλλιεργούμε ή αυτό που είμαστε
Επειδή σήμερα η έννοια των λέξεων ποικίλλει, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω από την αρχή ότι στην έννοια του όρου «πολιτισμός»
Υπάρχουν στιγμές που η αναγγελία ίδρυσης ενός πολιτικού κινήματος μπορεί να λειτουργεί «λυτρωτικά»