Γνώμες

Τον Νοέμβριο του 2010 η Ιρλανδία μπήκε σε Μνημόνιο. Και εκεί πήραν δάνεια, και εκεί πήγε τρόικα, και εκεί πήραν μέτρα, και εκεί η οικονομία μπήκε σε ύφεση.

Τυπικά η «συνάντηση των Οκτώ» στις Βρυξέλλες που ζήτησε η ελληνική κυβέρνηση δεν προσέθεσε τίποτα καινούργιο στην υπόθεση.

Η πρώτη φράση που είπε ο Αλ. Τσίπρας στις 4 ξημερώματα της Παρασκευής, μόλις ολοκληρώθηκε η πολύωρη και κρίσιμη σύσκεψη των οκτώ στις Βρυξέλλες

Λίγο έλειψε να ξεχάσουμε ότι υπάρχουν και Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας. Στη δεύτερη εβδομάδα του Μαρτίου ανακοινώθηκαν τα βραβεία για βιβλία που έχουν εκδοθεί το... 2013.

Υποθέτω ότι δεν είμαι ο μόνος που κάθε Κυριακή αναζητά αγαπημένους του αρθρογράφους στις εφημερίδες.

Ένας ιστορικός πολιτικός χώρος εξαϋλώνεται; Είναι τόσο εύκολο να εξαφανιστεί; Το μνημόνιο εξαφάνισε επί της ουσίας το ΠαΣοΚ και πολλοί διερωτούνται εάν και η ΝΔ θα πάρει τον ίδιο δρόμο. Η ΝΔ αν και κατέγραψε μια μεγάλη ήττα στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου δεν εξαφανίστηκε.

Διαβάστε τα παρακάτω άρθρα: Πολιτισμικός εθνικολαϊκισμός Η Ιστορία στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας Περί ανισότητας Η διαχρονική γοητεία του αντιδυτικισμού Το δημοψήφισμα και ο Ταλεϋράνδος Μεταρρύθμιση και «αντιμεταρρύθμιση» Η λαϊκή Δεξιά πέθανε, ζήτω η μεγάλη κοινωνική Κεντροδεξιά ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας είπε τη δική του αλήθεια: «Ο λαός είναι ο στρατός», εννοώντας με αυτό ότι τα στρατευμένα παιδιά του λαού είναι και αυτά «λαός».

Πληθαίνουν τις τελευταίες ημέρες δημοσιεύματα που θέλουν την κυβέρνηση να εξετάζει τη συγγραφή και τη διανομή σε σχολεία και στρατόπεδα φυλλαδίων

Οι κρατούσες απόψεις στον χώρο της επιστήμης δεν μεταβάλλονται εν μιά νυκτί.

Ενα πανίσχυρο ρεύμα, αυτό του αντιδυτικισμού, διαπερνά την πολιτική μας ζωή, τη χώρα γενικότερα, αλλά και το συλλογικό μας ασυνείδητο.

H βαθιά κρίση του αντιπροσωπευτικού πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα κατέστησε την τελευταία δεκαετία επίκαιρη και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα τη συζήτηση

Η εξαιρετική συμβολή στην προβληματική για τα ζητήματα της (αναγκαίας) μεταρρύθμισης στη χώρα των διακεκριμένων ακαδημαϊκών Αντώνη Λιάκου

Ο «ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός» είναι η ιδεολογική κοιτίδα της Νέας Δημοκρατίας και της παράταξής μας.

Ομολογώ πως τις Κυριακές διασκεδάζω λιγότερο με τις αμπελοφιλοσοφίες του Νίκου Παπανδρέου στην «Αγορά» και περισσότερο με τα σοβαρά άρθρα των κηνσόρων στην «Καθημερινή» ή στις «Νέες εποχές» του «Βήματος».

Μετά το 1990 και την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού οι λενινιστές σε όλον τον κόσμο βαθμιαία και χωρίς να το συνειδητοποιούν μερικές φορές υπέστησαν μια κορυφαία αλλοίωση της ιδεολογίας τους.

Στην προηγούμενη επιφυλλίδα ομολογήσαμε τις εγγενείς ανεπάρκειες (τα «κουσούρια») της Δημοκρατίας.

Το προκείμενο τρίο (πήγα να πω τρόικα, αλλά, για ευνόητους λόγους, κατάπια τη γλώσσα μου) έγινε τις προάλλες (στις 19 τρέχοντος συγκεκριμένα) ζητούμενο και συζητούμενο θέμα στο Μέγαρο Μουσικής

Κάτι άρχισε να γίνεται: γέμισαν άνθη η βερικοκιά και η αμυγδαλιά μέσα σε μια εβδομάδα - ναι, ημερολόγιό μου: μέσα Μαρτίου και ούτε οι αμυγδαλιές δεν είχαν ανθίσει

ΣΤΑ ΟΜΑΔΙΚΑ αθλήματα είναι φυσικό να κερδίζουν τις εντυπώσεις αυτοί που επιτυγχάνουν ή αποσοβούν τα γκολ.