Γνώμες

Είναι παλιά και κλασική μέθοδος της Αριστεράς να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα

Δυο μικρές ιστορίες έχουν ενδιαφέρον. Η πρώτη, πρόξενος σε πρεσβεία μας σε ευρωπαϊκή χώρα εκτός ΕΕ έδινε, σύμφωνα με τον νόμο, βίζα Σένγκεν σε κινέζους φοιτητές

Στην κόψη του ξυραφιού βαδίζει η χώρα καθώς ο κ. Τσίπρας αναβάλλει συνεχώς τη συμφωνία με την ΕΕ και το ΔΝΤ

Πριν από μερικές εβδομάδες προσπαθούσα να εξηγήσω σε έναν ξένο δημοσιογράφο την περίπτωση Βαρουφάκη. Δεν μπορούσα να βρω την ακριβή λέξη και περιέγραφα τα λεγόμενά του.

Με τον υπουργό Οικονομικών να μιλάει πλέον ανοιχτά για το ενδεχόμενο στάσης πληρωμών, οι εξελίξεις πάνε να επιβεβαιώσουν τις πιο δυσοίωνες προεκλογικές προβλέψεις.

Υπερκινητικός ήταν ο επί του Τύπου και ο επί της ΕΡΤ υπουργός Επικρατείας Ν. Παππάς κατά την προεκλογική περίοδο.

Τηλεφωνούσε πολύ νωρίς το πρωί - στις 8.30 - για να αναγγείλει ένα καινούργιο βιβλίο που ετοίμαζε. Βαθιά, ιδιότυπη φωνή, ερωτική.

Διαβάστε τα παρακάτω άρθρα: Η αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού Το φάντασμα του πνιγμένου πρόσφυγα Το άσυλο, οι διακινητές και οι «εγκλωβισμένοι» Τα μέτρα που δεν ακούσαμε Μια σαιξπηρική πολιτική τραγικωμωδία Τα Συμβούλια Ιδρύματος απέτυχαν στην πράξη Μετά πνευμάτων δικαίων… ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το μείζον ζήτημα που ορθά μας απασχολεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα είναι ο σχεδιασμός μιας συνεκτικής και συνολικής μεταναστευτικής πολιτικής.

Το φάντασμα της επανάστασης που, υποτίθεται, πλανιόταν πάνω από την Ευρώπη του 1872, σύμφωνα με τη γνωστή ρήση του Μαρξ

«Το 99% των Σύρων που έρχονται στην Ελλάδα δεν επιθυμεί να παραμείνει εδώ. Σκοπός τους είναι να περάσουν στη Γερμανία, στη Σουηδία, στην Ολλανδία, στο Βέλγιο, στη Δανία.

Οπως στην οικονομία δεν υπάρχει κάποια μαγική λύση που θα μας φέρει λεφτά, ευημερία και την ευωχία της πρώτης δεκαετίας του 2000

Την «πρωτοφανή σε παγκόσμιο επίπεδο αθλιότητα», όπως περιέγραψαν οι πρυτανικές αρχές του Πανεπιστημίου Αθηνών

Με αφορμή τη συζήτηση για τα Συμβούλια Ιδρύματος των πανεπιστημίων θα ήθελα, ύστερα από τρία χρόνια δοκιμασίας του Νόμου Διαμαντοπούλου στην πράξη

Μαζί με τα άκακα πνεύματα (τη δασεία κυρίως) που αδίκως εξοβελίστηκαν με την καθιέρωση τού μονοτονικού με το οποίο δεν είχαν καμία σχέση

Ο δημόσιος διάλογος είναι αντάξιος του πολιτισμού της εποχής των παραφρόνων που έχουν αναρριχηθεί στην εξουσία.

Πολλές φορές στον ελληνικό δημόσιο διάλογο ακούμε κάποιους να ισχυρίζονται ότι υποστηρίζουν την αριστερή και όχι τη δεξιά σοσιαλδημοκρατία.

«Η χειρότερη από τις "κάμαρες" [τα κοινοβούλια] είναι ακόμη προτιμότερη από την καλύτερη "αντικάμαρα"»

Ο προκείμενος τίτλος (λογοτεχνικής αφορμής στη συγκεκριμένη περίπτωση) αρμόζει καλά και στην επιδημική στείρωση του δημόσιου βίου

Δεν μπορώ να πω, καλά ήταν, περάσαμε όμορφο Πάσχα. Αν μάλιστα ήξερα πως είχαν επικοινωνήσει για να ανταλλάξουν ευχές και να κλείσουν ραντεβού να τα πουν Τσίπρας - Παπανδρέου