Η εξυπνάδα του Μητσοτάκη είναι ότι πήγε με τους περισσότερους. Οι υπόλοιποι ερίζουν να μοιράσουν τους λίγους.
Ο κ. Αταμάν προτίμησε το σώου γιατί ήθελε να στείλει τα δικά του μηνύματα. Όχι εδώ στην Ελλάδα, αλλά απέναντι, στην Τουρκία.
Θα ήταν οι μέρες αυτές – έχει πια ωριμάσει ο καιρός – μέρες αντιπολίτευσης αν ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ , που ως τώρα τα κερδίζει το ίδιο τους το χθες, είχαν προχωρήσει σε μια πολιτική επεξεργασία πάνω στον εαυτό τους, με το θάρρος των δύσκολων ερωτήσεων
Λαμπρό το αστέρι του πρωθυπουργού, που θα συνταξιοδοτηθεί, ως φαίνεται στην πρωθυπουργία, ανενόχλητος, σόλο και χωρίς αντίπαλο, όπως και ο ίδιος δήλωσε στην ΔΕΘ
Ο κ. Μητσοτάκης μένει σχεδόν ακινητοποιημένος μεταξύ σφύρας και άκμονος. Παλεύει με τη δεξιά αντιπολίτευση και αναμένει να δει τον αντίπαλο της άλλης πλευράς.
Υπάρχει κυβέρνηση; Δικαιούται να παίρνει αποφάσεις; Και πώς μπορεί αυτές οι αποφάσεις να υπόκεινται στην κάθε παρέμβαση του κάθε «βουλευτή» ή «φίλου»;
Οι βουλευτές λένε αυτό που φωνάζουν μήνες τώρα όσοι έχουν το πρόβλημα με τα δάνεια και τη στάση των τραπεζών και των funds και όσοι φωνάζουν για τον προβληματικό εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών.
Οποιος ικετεύει για άσυλο, χρειάζεται να αποδείξει ότι απειλείται και κινδυνεύει. Οποιος θέλει να μεταναστεύσει, έχει τη δυνατότητα να απευθυνθεί στις αρμόδιες ελληνικές Αρχές.
Το ενδιαφέρον είναι ότι οι καρποί των Τριών Αδελφών αποτέλεσαν τη βάση της διατροφής του αγροτικού πληθυσμού της Λατινικής Αμερικής για χιλιάδες χρόνια, και μάλιστα συνεργιστικά.
Η απόπειρα έφερε ξανά τον Τραμπ στο επίκεντρο της δημοσιότητας και του έδωσε την ευκαιρία να το παίξει θύμα και να την εκμεταλλευτεί προεκλογικά
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.
Ένα ταξίδι προς την πόλη του Αγρινίου ενόψει συνάντησης με τους ανθρώπους των κινηματογραφικών λεσχών όλης της Ελλάδας.
Η σωστή αριθμητική σύμφωνα με τις εναπομείνασες στελεχάρες στον ΣΥΡΙΖΑ είναι 74.285=63=17. Με τέτοιους υπολογισμούς θα βγάλουν σε λίγο πρωθυπουργό τον Ραγκούση.
Ένα από τα πιο δύσκολα που βάζει το ΠαΣοΚ στον ΣΥΡΙΖΑ έχει να κάνει με ένα αριθμό, με ένα πήχη κρίσιμο για τη μάχη των εντυπώσεων
Ποτάμι έγινε τις προάλλες η οδός Μαρασλή στο Κολωνάκι. Ενώθηκαν το νερό της κακοκαιρίας «Atena» με τις διαχρονικές υποσχέσεις για καλύτερες υποδομές και παρέσυραν τα πάντα στο διάβα τους.
Ας αφαιρέσουμε το επικοινωνιακό περιτύλιγμα της κυβερνητικής (επαν)εξαγγελίας για απογευματινά χειρουργεία με χρήματα από το Ταμείο Ανάκαμψης, να δούμε τι μένει.
Το Μεταναστευτικό αποδεικνύεται, για μια ακόμη φορά, ότι μπορεί να διχάσει την Ευρώπη και να ανατινάξει το πολιτικό της σύστημα και την ευρωπαϊκή ιδέα.
Οποιος/-α στον χώρο της αντιπολίτευσης σηκώνει τώρα το χέρι με σκοπό να συμμετάσχει σε μια εσωκομματική εκλογική διαδικασία, πρέπει να έχει προετοιμαστεί σοβαρά.
Υπάρχουν κριτήρια για να ξεχωρίσουμε την πολιτική διάσπαση από τη διένεξη στη βάση άλλων κινήτρων;
Δύο αντιπαραθετικές θέσεις κυριαρχούσαν. Η μία έλεγε ότι η στρατηγική ήταν λάθος, εξ ου και οι απώλειες. Η άλλη έλεγε ότι η στρατηγική ήταν σωστή, αλλά δεν εφαρμόστηκε σωστά.