Γνώμες

Στις Βρυξέλλες διηγούνται μια ιστορία. Κάποια στιγμή κατά τις δραματικές διαπραγματεύσεις του περασμένου καλοκαιριού, ο Αλέξης Τσίπρας φέρεται να είπε στους συνομιλητές του:

Ο πολυπράγμων υπουργός Επικρατείας και Νο 2 του Μεγάρου Μαξίμου δεν περιορίζεται μόνον στις (πολλές) αρμοδιότητές του.

Ακούγοντας τον σπουδαίο έλληνα μουσουργό και διανοητή Μάνο Χατζιδάκι να δηλώνει απαισιόδοξα ότι δεν έχει πια μέλλον η Ελλάδα, τον ρώτησα έκπληκτος:

Η πολιτική αβεβαιότητα και η αυξανόμενη αντίδραση απέναντι στο κατεστημένο, που παρατηρούνται με αφορμή τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο

Ενα (ακόμη) ιδιότυπο παιχνίδι παίζεται τον τελευταίο καιρό ανάμεσα στην κυβέρνηση και στους πιστωτές.

Ο Δημήτρης Μάρδας είναι γνωστός για αυτά που λέει και ξεπερνούν τη λογική, όπως για τους σύρους επενδυτές πρόσφατα ή τα 400 εκατ. ευρώ πέρυσι που τα βρήκε καθ' οδόν από το κανάλι στο γραφείο. Τώρα όμως το τερμάτισε!

«Η καλύτερη συνταγή, ίσως, για την Ελλάδα είναι η σταθερότητα» είχε πει τον περασμένο Δεκέμβριο ο ιρλανδός επικεφαλής του κουαρτέτου Ντέκλαν Κοστέλο

Είχε δίκιο ο Μάρδας για τους πρόσφυγες

Μπορεί οι μεγάλες ξένες τράπεζες και οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης (μετά τα γνωστά τερτίπια με τις διαρροές από ελληνικής πλευράς) να εμφανίζουν και πάλι ως ένα πιθανό σενάριο την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη,

ΣΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΗΣ τεκμηρίωσης λεύκωμα που προσέφερε στο αναγνωστικό κοινό «Το Βήμα της Κυριακής», επ' ευκαιρία των 80 χρόνων από τον θάνατο του Ελευθέριου Βενιζέλου,

Διαβάστε τα παρακάτω άρθρα: Ενας ορθός στόχος έγινε μπούμερανγκ Το πολιτικό βάθος της παρακμής Τα δύο προσφυγικά προβλήματα της Ελλάδας Ευρώπη, ΔΝΤ και Ελλάδα Σεξ, τρόικες και μιμίδια ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η αποχώρηση του ΔΝΤ από την ομάδα εποπτείας της ελληνικής οικονομίας έπρεπε από καιρό να είναι βασικός στόχος της χώρας στην πορεία σταδιακής απεμπλοκής από τα μνημόνια.

Καμιά πολιτική πανουργία, καμιά πράξη ψυχολογικής καταστολής, καμιά «συνωμοσία» δεν μπορεί να κρύψει το πολιτικό βάθος της παρακμής.

Σήμερα η Ελλάδα δεν έχει ένα αλλά δύο προσφυγικά προβλήματα. Το πρώτο είναι η εφαρμογή της Συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας.

Είναι δύσκολο να εκτιμήσει κάποιος την ώρα που γράφεται το κείμενο αυτό το τι ακριβώς επιδιώκει η κυβέρνηση με τη σύγκρουση που έχει καλλιεργήσει με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).

«Την κρίση στην Ελλάδα δεν την προκάλεσαν τα μνημόνια αλλά η αδικαιολόγητα επεκτατική δημοσιονομική πολιτική»

Η απευθείας προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία μέσω δημοψηφισμάτων, ώστε εμείς να αποφαινόμαστε για το τι πρέπει να γίνει, ακούγεται ωραία. Και αισθανόμαστε, όλοι αντάμα, κυρίαρχοι της τύχης μας.

Ο ελληνικός δημόσιος τομέας περιήλθε το 2010 σε δεινό δημοσιονομικό αδιέξοδο.

Καλοδεχούμενος είναι κάθε φορά ο διάλογος για την Παιδεία. Απαραίτητη ωστόσο προϋπόθεση είναι να κατανοούμε το τι εννοούμε Παιδεία.

Οσονούπω (στις 22 Απριλίου) συμπληρώνονται ογδόντα επτά χρόνια βίου, οδεύοντας εφεξής στα δύο συνεχόμενα οκτώ, που ελπίζω να μη χωριστούν απότομα.