Υπάρχουν κάποιες συνήθειες που έχουν αποκτηθεί σε αυτή την κυβέρνηση που δύσκολα μπορούν να κοπούν.
Τριπλό το κίνητρο, για το σημερινό μας σημείωμα:
Σύμφωνα με δημοσίευμα του BBC,και είναι πέρα για πέρα αληθινό,η Ελλάδα εκδιώκεται από την νομισματική ένωση
Το 2009 η οικονομία, ήταν σε κρίση και πήγαινε στα βράχια
Από το φθινόπωρο του 2013 ο τότε πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς άρχισε να προπαγανδίζει την έξοδο της ελληνικής οικονομίας στις αγορές, υπολογίζοντας στις θετικές εντυπώσεις της δημοσιονομικής προσαρμογής και στη διαμόρφωση σχετικών συνθηκών σταθερότητας που έτειναν να επικρατήσουν στη χώρα.
Μετά από διαφόρους υπουργούς του που διέπρεψαν στο τσάμικο, στο χορό το ρίξε χθες και ο Αλέξης Τσίπρας σε
Ο αθλητισμός δεν προσφέρεται ίσως για ευρύτερα συμπεράσματα. Για τους περισσότερους είναι μια ξεχωριστή δραστηριότητα και η επιτυχία , η διάκριση μάλιστα σε παγκόσμιο επίπεδο,συνήθως είναι καθαρά προσωπική υπόθεση
Δύο φορές ο Αλ. Τσίπρας έκανε το ίδιο σαρδάμ στην ομιλία του στο Κομμένο της Αρτας. Ηταν ένα σαρδάμ για το
Από το 2009 μέχρι σήμερα έχουμε εξοικειωθεί πλέον με την έννοια της κρίσης: κρίσης οικονομικής, πολιτικής, ηθικής,
Η αναδρομή στη διακυβέρνηση της χώρας μας αποκαλύπτει τις ενέργειες των πολιτικών μας που την οδήγησαν στην ανυποληψία και την παρακμή. Άλλοτε από έλλειψη γνώσης, άλλοτε από σκοπιμότητες και άλλοτε από ανικανότητες.
Παρέστησαν και οι πολιτικοί.
Η ιστορία της ελληνικής γραφειοκρατίας γέμει σκανδάλων. Απίθανες περιπτώσεις έχουν καταγραφεί στας δέλτους της δημοσίας διοικήσεως.
Τέτοιες χρονιάρες μέρες, στα μισά του χιλιοτραγουδισμένου Αυγούστου, η χάρη της Παναγιάς περισσεύει.
Ασφαλώς το μεγάλο ζητούμενο έπειτα από έξι χρόνια κρίσης είναι να επιστρέψει επιτέλους η χώρα, η οικονομία, η κοινωνία σε μια κανονικότητα.
Η φάμπρικα είναι γνωστή για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Ο έχων το «μέσο» δύναται να πιέσει με διάφορους τρόπους
Στην κοινή μνήμη η 14η Αυγούστου είναι μια ασήμαντη ημέρα. Κακώς: είναι η ημέρα που όχι απλώς συνοψίζει μα και συνδέει νοητά τις δύο μεγάλες καταστροφές του Ελληνισμού στον 20ό αιώνα.
Και οι κρίνοντες κρίνονται. Ο κόσμος έχει μάτια και βλέπει τα όσα συμβαίνουν αυτόν τον καιρό στον χώρο της Δικαιοσύνης.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν λέει εξ ορισμού «όχι» στη μεταρρύθμιση του καταστατικού της Χάρτη.
Περιέγραφα πριν από 20 χρόνια σε αυτή τη στήλη πώς βαθμιαία η απερίσκεπτη και ολέθρια πολιτική που ακολουθήθηκε σε βάρος της υγείας του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης,
Το τελευταίο διάστημα οι κεντρικές τράπεζες προσανατολίζονται σε πιο χαλαρές πολιτικές: η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ προς το παρόν τηρεί ξεκάθαρη στάση αναμονής,