Γνώμες

Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ της γέννησης ή του θανάτου κάθε σημαντικού ανθρώπου καταξιώνεται μόνο όταν συνεκτιμάται με ό,τι προσέφερε στην εποχή του και όχι από τη συμβατική υποχρέωση μνήμης.

Μπορεί στην πανευτυχή μας χώρα να έχουμε λύσει όλα μας τα προβλήματα ώστε να έχουμε τώρα τη δυνατότητα, μετά από τόσα χρόνια,

Οι άνθρωποι που μας κυβερνούν δεν μπορούν με τίποτα να παραδεχθούν τα λάθη τους. Ούτε τα μεγάλα. Αλλά ούτε και τα μικρά.

«Το σχέδιο (των δανειστών) είναι (...) ή να υποκύψουμε ή να στεγνώσουν εντελώς τα Ταμεία, μέχρι να αναγκαστούμε να πούμε ναι σε όλα... Σε τελευταία ανάλυση, ο μόνος που μπορεί να αποφασίσει είναι ο ελληνικός λαός»!

Επειδή πολλά λέγονται και ακόμα περισσότερα γράφονται για τη δική μας περιπέτεια

Στη Βουλή, ο υπουργός Οικονομικών κατηγόρησε τον αρχηγό της αντιπολίτευσης ότι λέει «ανακρίβειες». Καμία αντίρρηση.

Παρακολουθώντας τον Πρωθυπουργό στη Βουλή μού γεννήθηκε μια απορία: Γιατί τραβάει τόσο ζόρι αν η αντιπολίτευση θα ψηφίσει ή δεν θα ψηφίσει τα (κατ' αυτόν) «θετικά αντίμετρα»;

Ο κόσμος είναι η Ελλάδα που διαστέλλεται. Η Ελλάδα είναι ο κόσμος που συστέλλεται.

Θα ήταν άνοιξη του 2006, μέρες πασχαλινές, όπως και τώρα, αν δεν μας απατά η μνήμη.

Στην Ελλάδα καμία κυβέρνηση μετά τη μεταπολίτευση δεν κατάφερε να κερδίσει τη μάχη της καθημερινότητας. Η ακρίβεια, οι ανεπαρκείς συγκοινωνίες, οι ελλείψεις στα σχολεία και τα νοσοκομεία, οι ουρές στις δημόσιες υπηρεσίες «ξόδευαν» το πολιτικό κεφάλαιο κάθε πρωθυπουργού και μάλιστα με γεωμετρική πρόοδο για κάθε χρόνο εξουσίας που περνούσε.

Η επιστροφή

Πόσο θλιβερά μονότονη μπορεί να είναι η αξιωματική αντιπολίτευση ζητώντας κάθε μέρα εκλογές...

Τον εφετινό Απρίλιο συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Ελλάδας

Προφανώς δεν πρέπει να παραγνωρίζονται και να αγνοούνται οι θυσίες του ελληνικού λαού από την άδικη και υπερβολική δημοσιονομική συμπίεση που υφίσταται τα τελευταία επτά χρόνια.

Ακούγεται συχνά ότι δεν έρχονται επενδύσεις στην Ελλάδα επειδή η φορολογία, οι αμοιβές και οι ασφαλιστικές εισφορές διαμορφώνονται σε υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με άλλες χώρες.

Καθώς σχεδόν πια καθημερινά χάνονται ζωές υπό τα ανηλεή χτυπήματα της κραυγής «ο Αλλάχ είναι μεγάλος» κατά χριστιανών

Ηπρώτη γενικευμένη διαπίστωση σοβαρών δεξαμενών σκέψης παγκοσμίως είναι ότι και την οικονομική κρίση της δεκαετίας του '70 και την πολύ χειρότερη και βαθύτερη σημερινή κρίση πλήρωσαν οι δυνάμεις της εργασίας.

Μεγάλη Πέμπτη συγκάλεσε Υπουργικό Συμβούλιο μέσα σε μια... αναστάσιμη ατμόσφαιρα, αφού προηγουμένως

Θεατρικές υποτροφίες; Και όμως, υπάρχουν. Τουλάχιστον μία και αφορά το κληροδότημα του Αλέξη Μινωτή στη μνήμη της Κατίνας Παξινού.

Τα μοίραζα χωρίς δεύτερη σκέψη, απλόχερα.