Γνώμες

Είναι σαν κάποιος να σχεδίασε χαράσσοντας γραμμές άμυνας για οποιαδήποτε πιθανή εξέλιξη.

Η πρώην Πρόεδρος της Βουλής βρίσκεται πάνω σε ένα κύμα, το οποίο από τη μία τρομάζει όσους επιζητούν την κανονικότητα και από την άλλη ερεθίζει όσους πιστεύουν στη δύναμη του αντί

Το τελευταίο δίλημμα, πάντως, Μητσοτάκης ή Ζωή, απαντά - εάν απαντήσει - μόνο σε ένα μέρος της εξίσωσης. Δεν αρκεί, με άλλα λόγια, να στήνει κανείς απέναντί του μια πινακοθήκη «τεράτων» για να συντηρεί την πρωτοκαθεδρία του.

Το χρέος μας δεν είναι μόνο να τιμούμε τους νεκρούς του ολοκαυτώματος, αλλά παράλληλα να αναμετρηθούμε με τα αίτια που οδήγησαν στην απώλεια τους.

Αν ψάχνουμε για «δημόσιους κατήγορους» μπορούν πολλοί να κάνουν δωρεάν το κομμάτι τους. Αν χρειαζόμαστε ανθρώπους να διοικήσουν τη χώρα δύσκολα θα απευθυνθεί κάποιος στους προέδρους της Λύσης και της Πλεύσης.

Τέτοιες αντικοινοβουλευτικές πρακτικές είναι απαραίτητο κατά τον Κανονισμό της Βουλής να τιμωρούνται αυστηρότερα και όχι απλώς με την περικοπή της μισής βουλευτικής αποζημίωσης ενός μήνα.

Η κρίση στη Ρουμανία είναι μια προειδοποίηση: η κατάρρευση της δημοκρατίας δεν έρχεται πάντα με ένα ηχηρό πραξικόπημα, αλλά συχνά με μια σταδιακή διάβρωση των θεσμών, την υπονόμευση της εμπιστοσύνης των πολιτών και την κανονικοποίηση του αυταρχισμού.

Ένα «Μαξίμου-Λεβιάθαν» είναι μάλλον απίθανο να ευνοήσει τον εύλογο στόχο της μεγαλύτερης κυβερνητικής αποδοτικότητας.

Δυστυχώς – με διακομματική ευθύνη των Προέδρων της Βουλής της τελευταίας εικοσαετίας – ο ρόλος της βουλής ως ελεγκτικού μηχανισμού είναι στη χώρα μας εξαιρετικά αδύναμος.

Ο Αρβανίτης κάνει ό,τι μπορεί αλλά μάλλον τον έχουν πάρει χαμπάρι από την εποχή της «μικρής Μαρίας» στον Εβρο.

Το στοίχημα του νέου κυβερνητικού σχήματος είναι μια λέξη. Καθημερινότητα. Εκεί θα κριθούν αποτελεσματικότητα και αντοχές. Χωρίς να υπάρχει καμιά περίοδος χάριτος. Και χωρίς να υπάρχει διάθεση επιείκειας.

Από το Μέγαρο Μαξίμου εκπορευόταν η πρόθεση του Πρωθυπουργού να κάνει δομικές αλλαγές, να ανανεώσει σε βάθος τα υπουργεία, να φτιάξει μια ομάδα εκλογικής μάχης. Αν πράγματι ήταν αυτή η πρόθεσή του, ο ανασχηματισμός διαπνέεται από την αντίθετη φιλοσοφία.

Η συζήτηση για την πολιτιστική ιδιοκτησία δεν είναι απλώς μια νομική διαμάχη ή ένα πολιτικό debate

Στην κοσμοθεωρία του Τραμπ οι διεθνείς σχέσεις δεν βασίζονται σε κοινές αξίες και αρχές, αλλά αποκλειστικά στο συμφέρον

Ο σημαντικός βαθμός εμπλοκής της εκτελεστικής στη δικαστική εξουσία αποδυναμώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών

Δεν είναι η πρώτη φορά στην Ιστορία που η τεχνολογία μετασχηματίζει τις πραγματικότητες αλλά και τις εικόνες της ζωής

Ο Donald Trump είναι αυτός που καθιέρωσε τα social media ως δίαυλο επίσημων ανακοινώσεων των πολιτικών του επιλογών και αντιπαραθέσεων.

Σε ποιον ανήκει τελικά το νερό ενός ποταμού; Ποιος έχει δικαίωμα στη χρήση του;

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε πως ο διάλογος, οι συνεννοήσεις και οι συναινέσεις στα μεγάλα και στα μικρά βρίσκονται στη βάση της δημοκρατίας.

Eνα μόνο μεγάλο κέντρο δεδομένων μπορεί να καταναλώνει όση ηλεκτρική ενέργεια καταναλώνουν 50.000 κατοικίες!