Σε τροχιά επικίνδυνης κλιμάκωσης εισέρχεται η στρατιωτική αντιπαράθεση στη Μέση Ανατολή, καθώς το Ισραήλ οριστικοποιεί τα σχέδια για τη σημαντική επέκταση των χερσαίων επιχειρήσεών του στο νότιο Λίβανο.

Σύμφωνα με Ισραηλινούς και Αμερικανούς αξιωματούχους που επικαλείται το Axios, ο αντικειμενικός σκοπός της επιχείρησης είναι η κατάληψη της γεωγραφικής ζώνης νότια του ποταμού Λιτάνι και η ολοκληρωτική εξάρθρωση των στρατιωτικών υποδομών της Χεζμπολάχ. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη χερσαία εισβολή στον βόρειο γείτονα του Ισραήλ από το 2006, εξέλιξη που απειλεί να μετατρέψει τον Λίβανο στο κεντρικό πεδίο του κλιμακούμενου πολέμου με το Ιράν.

Η στρατηγική μεταβολή του Τελ Αβίβ

Η στάση του Τελ Αβίβ μεταβλήθηκε άρδην μετά τη μαζική επίθεση της περασμένης Τετάρτης, όταν η Χεζμπολάχ, σε συντονισμό με την Τεχεράνη, εξαπέλυσε περισσότερους από 200 πυραύλους κατά του ισραηλινού εδάφους. Ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος υπογράμμισε πως, ενώ η κυβέρνηση Νετανιάχου ήταν αρχικά προετοιμαζόμενη για κατάπαυση του πυρός, η εν λόγω επίθεση κατέστησε τη μαζική επιχείρηση μονόδρομο.

Στο πλαίσιο αυτό, ο ισραηλινός στρατός έχει ήδη αναπτύξει τρεις μεραρχίες στα σύνορα, κινητοποιώντας επιπλέον εφεδρείες και εκδίδοντας εντολές εκκένωσης που αφορούν πλέον και περιοχές βόρεια του Λιτάνι, καθώς και προπύργια της οργάνωσης στα νότια προάστια της Βηρυτού.

Ο ρόλος της Ουάσιγκτον και το διπλωματικό παρασκήνιο

Η κυβέρνηση Τραμπ εμφανίζεται να στηρίζει την επιχείρηση αφοπλισμού της Χεζμπολάχ, ασκώντας ωστόσο πιέσεις για τον περιορισμό των πληγμάτων στις κρατικές υποδομές του Λιβάνου. Παρότι το Ισραήλ φέρεται να συμφώνησε να εξαιρέσει το διεθνές αεροδρόμιο της Βηρυτού από τους βομβαρδισμούς, οι επιθέσεις σε γέφυρες και οδικούς άξονες συνεχίζονται, με το Τελ Αβίβ να επικαλείται τη χρήση τους για τη διακίνηση οπλισμού.

Στο διπλωματικό παρασκήνιο, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου έχει αναθέσει στον στενό του συνεργάτη, Ρον Ντέρμερ, τη διαχείριση του λιβανικού φακέλου. Από την αμερικανική πλευρά, ο σύμβουλος Μασάντ Μπούλος διεξάγει διαβουλεύσεις με Άραβες αξιωματούχους, με στόχο την έναρξη άμεσων διαπραγματεύσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια ιστορική συμφωνία τερματισμού της εμπόλεμης κατάστασης που διαρκεί από το 1948.

Ανθρωπιστικές επιπτώσεις και η απάντηση της Χεζμπολάχ

Την ίδια στιγμή, η ανθρωπιστική κρίση λαμβάνει δραματικές διαστάσεις, με περίπου 800.000 Λιβανέζους να έχουν εκτοπιστεί και τον αριθμό των νεκρών να αυξάνεται συνεχώς. Η κυβέρνηση του Λιβάνου εκφράζει έντονη ανησυχία για ολοκληρωτική καταστροφή της χώρας, δηλώνοντας ωστόσο έτοιμη για συνομιλίες χωρίς προϋποθέσεις.

Από την πλευρά του, ο ηγέτης της Χεζμπολάχ, Ναΐμ Κασέμ, απέρριψε τις διπλωματικές προσπάθειες, υποστηρίζοντας ότι η αντίσταση είναι η μόνη επιλογή και χαρακτηρίζοντας την επικείμενη χερσαία εισβολή ως παγίδα για τις ισραηλινές δυνάμεις. Καθώς οι επιχειρήσεις κλιμακώνονται, η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με έκδηλη ανησυχία το ενδεχόμενο μιας νέας παρατεταμένης κατοχής του νοτίου Λιβάνου.