Με τον «Καποδίστρια» του Γιάννη Σμαραγδή να πλησιάζει πια το μισό εκατομμύριο εισιτήρια, οι νέες ταινίες της εβδομάδας, που με εξαίρεση το «Greenland 2» και το πρώτο μέρος της κινηματογραφικής εκδοχής του «Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή;» ανήκουν στο εναλλακτικό κύκλωμα, αναζητούν, με δυσκολία, κοινό.
Greenland 2 – (Greenland 2: Migration)
Παραγωγή: ΗΠΑ, 2026
Σκηνοθεσία: Ρικ Ρόμαν Γουό
Ηθοποιοί: Τζέραρντ Μπάτλερ, Μορίνα Μπακαρίν, Ρόμαν Γκρίφιν Ντέιβις
Η ασταμάτητης δράσης, στενάχωρη αλλά και με την αχνή λάμψη της αισιοδοξίας κάπου στον ορίζοντα περιπέτεια του Ρικ Ρόμαν Γουό, ακολουθεί τα χνάρια του «Greenland: Το τελευταίο καταφύγιο» (2020), του ιδίου όπου συναντήσαμε για πρώτη φορά την οικογένεια Γκάρετ (Τζέραρντ Μπάτλερ, Μορίνα Μπακαρίν, Ρόμαν Γκρίφιν Ντέιβις) στο κατώφλι μιας κατεστραμμένης γης. Οι Γκάρετ προσπαθούν και πάλι να επιβιώσουν καθώς όπως περίπου το περιμένεις, η κεντρική ιδέα της δεύτερης ταινία δεν θα μπορούσε να διαφέρει από εκείνη της πρώτης με κάποιες παραλλαγές στην ίδια, ουσιαστικά, ιστορία.
Ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων που έχουν απομείνει ζωντανοί, underground προκειμένου να προστατευτεί από τα καιρικά φαινόμενα που είναι θανάσιμα με τον μολυσμένο αέρα να κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα. Όταν όμως το υπόγειο καταφύγιο επίσης καταστρέφεται, η οικογένεια Γκάρετ θα πρέπει να βρει νέους τρόπους επιβίωσης και νέους στόχους για την συνέχεια της ζωής της.
Επομένως βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακόμα εξαιρετικά γυρισμένη μετα-αποκαλυπτική περιπέτεια, της λογικής των ταινιών «Mad Max» αλλά χωρίς το στοιχείο της εκδίκησης παρά μόνο της επιβίωσης. Αυτό που κυρίως θαυμάζεις εδώ είναι το πειστικότατο γύρισμα, νευρώδες και με αεικίνητη την χρήση της μηχανής και των drones. Σπίτια γκρεμίζονται, τσουνάμι καταπίνουν κόσμο, το κανάλι της Μάγχης χωρίς νερό, γέφυρες από σχοινί με την άβυσσο από κάτω, παντού εκρήξεις και τρεις άνθρωποι που τρέχουν για να γλιτώσουν. Το θέαμα είναι εντυπωσιακό αλλά όχι πρωτότυπο και η «βρώμικη» φωτογραφία του Μάρτιν Αλγκρεν συμβάλλει θετικά στην ατμόσφαιρα.
Βαθμολογία: 2 ½
ΑΘΗΝΑ: OΛΑ ΤΑ OPTIONS – ΓΑΛΑΞΙΑΣ, ΑΕΛΛΩ, ΟΛΑ ΤΑ VILLAGE – ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ – WEST CITY – ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ κ.α. ΘΕΣ/ΚΗ: CINEMA ONE – ODEON
Ένα πράγμα με φτερά
(The thing with feathers)
Παραγωγή: Αγγλία, 2025
Σκηνοθεσία: Ντίλαν Σάουθερν
Ηθοποιοί: Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Σαμ Σπρούελ, Ντέιβιντ Θιούλις (φωνή)
Αυτή η αξιόλογη προσπάθεια του Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, να σταθεί επαξίως στον σύνθετο ρόλο του χήρου που προσπαθεί να καταπολεμήσει την θλίψη του θανάτου της γυναίκας του και να προχωρήσει την ζωή του διατηρώντας με τον σωστό τρόπο τα πατρικά του καθήκοντα (έχει δύο ανήλικους γιούς), αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Μαξ Πόρτερ «Η θλίψη είναι ένα πράγμα με φτερά» (Grief is the Thing With Feathers) – που έχει συμπεριληφθεί στη λίστα των «100 Καλύτερων Μυθιστορημάτων του Εικοστού Πρώτου Αιώνα» της εφημερίδας The Sunday Times.
Μπορεί ο ρόλος να μην δείχνει εκ πρώτης και τόσο περίπλοκος, όμως είναι. Γιατί εδώ, την διαφορά κάνει το «πρόσωπο» της θλίψης. Ο χηρος παλεύει με το υποσυνείδητο και τις (αδικαιολόγητες; ) ενοχές του και ο αντίπαλός του, το «πράγμα με φτερά» του τίτλου της ταινίας, έχει την μορφή τεράστιου κορακιού που διαρκώς τον πιέζει. Είναι μια αντανάκλαση του υποσυνειδήτου του καθώς οι ρίζες του πλάσματα βρίσκονται στα ίδια τα σκίτσα που φτιάχνει ως σχεδιαστής graphic novels.
Μέσα από αυτό το παράξενο σχήμα το οποίο κατά το 80 % της ταινίας είναι περιορισμένο μέσα στο στενό σπίτι του άνδρα και των γιών του, ο σκηνοθέτης Ντίλαν Σάουθερν φλερτάρει ακόμα και με το θρίλερ, χωρίς η ταινία να έχει κάποια άμεση σχέση με αυτό το είδος (η φωνή του Ντέιβιντ Θιούλις στον ρόλο του Κορακιού). Η αρένα του θρίλερ είναι η ίδια η ψυχή του κεντρικού ήρωα που δείχνει αδύναμος μπροστά στο πρόβλημα και την περισσότερη ώρα κλαίει για την μοίρα του – κάτι απολύτως κατανοητό όπως και θεμιτό, γιατί κάποιοι άνθρωποι, απλώς είναι έτσι.
Βαθμολογία: 2 ½
ΑΘΗΝΑ: ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ – ΓΑΛΑΞΙΑΣ – NEWMAN – ΚΗΦΙΣΙΑ – ΖΕΑ κ.α.
Το αριστερό μου χέρι
(Zuopiezi nuha /Left handed girl)
Παραγωγή: Ταϊβάν/ Γαλλία/ ΗΠΑ/ Αγγλία, 2025
Σκηνοθεσία: Σι-Τσινγκ Τσου
Ηθοποιοί: Τζανέλ Τσάι, Σιχ-Γιουάν Μα, Νίνα Γε
Η δεύτερη μεγάλου μήκους της Ταϊβανέζας Σι-Τσινγκ Τσου, γυρίστηκε με υποστήριξη του Σον Μπέικερ (σκηνοθέτης της «Ανόρα»), που είναι επίσης ένας από τους σεναριογράφους της όπως και ο μοντέρ της (μαζί είχαν συνσκηνοθετήσει την πρώτη ταινία της Τσου, «Take out»). Παρακολουθούμε την ιστορία μιας μάνας (Τζανέλ Τσάι) και των δύο κορών της – μια στην εφηβεία και μια πολύ μικρότερη (Σιχ-Γιουάν Μα, Νίνα Γε αντιστοίχως) που μετακομίζουν από την επαρχία στην Ταϊπέι, στο σπίτι των γονιών της πρώτης. Οι σχέσεις τους μέσα σε έναν μη αναγνωρίσημο, ξένο χώρο, τα νέα πρόσωπα στη ζωή τους, η σύγκρουση της μάνας με τους δικούς της γονείς όπως και οι τσακωμοί της με την έφηβη κόρη δημιουργούν μια επαναλαμβανόμενη ένταση που άλλοτε την παρακολουθείς με περιέργεια, άλλοτε όμως σε αφήνει αδιάφορ. Ενδιαφέρον έχει η αίσθηση του χώρου της ταινίας (που σημειωτέον γυρίστηκε με I Phone). Φτιάχνοντας ένα καλειδοσκόπιο χρωμάτων πολύ ερεθιστικό στην όψη, η Σι-Τσινγκ Τσου σε βάζει «μέσα» στην λαϊκή νυχτερινή αγορά όπου η μάνα έχει ανοίξει την δική της καντίνα με κουζίνα νουντλς. Αστέρι της ταινίας όμως, είναι η μικρή Νίνα Γε, που με τη μυστηριώδη ματιά της πραγματικά σε σκλαβώνει.
Βαθμολογία: 2
ΑΘΗΝΑ: CINOBO ΟΠΕΡΑ – ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ – ΔΑΝΑΟΣ – ΚΗΦΙΣΙΑ κ.α.
Το μυστηριώδες βλέμμα του ροζ φλαμίνγκο
( La misteriosa mirada del flamenco / The mysterious gaze of the flamingο)
Παραγωγή: Χιλή /Γαλλία/ Ισπανία/ Γερμανία/ Βέλγιο, 2025
Σκηνοθεσία: Ντιέγκο Τσεσπέδες
Ηθοποιοί: Ταμάρα Κορτές, Ματίας Καταλάν
Πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Χιλιανού Ντιέγκο Τσεσπέδες τοποθετείται στην Χιλή του 1982 και μοιάζει με συνδυασμό ταινίας ενηλικίωσης – αλληγορίας για τη νόσο του AIDS που εκείνη την εποχή δεν είχε κάνει επισήμως την εμφάνισή της, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι άνθρωποι δεν πέθαιναν ήδη. Ακούμε διαρκώς για την «πανούκλα», εστία μόλυνσης της οποίας είναι το «σπίτι» μιας ομάδας τραβεστί το οποίο βρίσκεται στη μέση του πουθενά, σε μια έρημο. Την ιστορία του σπιτιού και των ανθρώπων του, μαζί με όλα τα υπόλοιπα γραφικά δρώμενα, την παρακολουθούμε μέσα από τα μάτια ενός ανήλικου κοριτσιού (Ταμάρα Κορτές) που μεγαλώνει με τα τραβεστί. Ολα όμως τα βιώνουμε μέσα σε ένα απωθητικό πλαίσιο με εμετούς, ανθρώπους να αφοδεύουν (και να ακούμε το «πλατς!») ή να περιγράφουν πως οι κακοί άντρες τους ξερίζωσαν τους όρχεις. Στιγμές συγκίνησης υπάρχουν αλλά θα πρέπει να αντέξεις και όλα τα υπόλοιπα που σίγουρα ακολουθούν τους κανόνες του ρεαλιστικού σινεμά αλλά συγγνώμη, σε σημείο ταλαιπωρίας.
Βαθμολογία: 1 ½
ΑΘΗΝΑ: ΑΣΤΥ
Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή; – Μέρος Πρώτο
Παραγωγή: Ελλάδα, 2026
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Ρήγας
Ηθοποιοί: Βασιλική Ανδρίτσου, Παναγιώτα Βλαντή, Μαρία Λεκάκη, Λένα Ουζουνίδου, Γιάννης Στάνκογλου κ.α.
Το πρώτο μέρος μιας κινηματογραφικής παραλλαγής της ομότιτλης τηλεοπτικής σειράς του 2000 η οποία στην εποχή της, έμεινε ανολοκλήρωτη, είναι μια μείξη κωμωδίας – δράματος ώστε ο δημιουργός της σειράς Αλέξανδρος Ρήγας να σχολιάσει καυτά ζητήματα στα οποία τον πρώτο λόγο έχουν η παιδική και γυναικεία κακοποίηση. Η Βασιλική Ανδρίτσου, η Παναγιώτα Βλαντή, η Μαρία Λεκάκη και η Λένα Ουζουνίδου πρωταγωνιστούν στους ρόλους των εντελώς διαφορετικών σε νοοτροπία γυναικών που θέλουν να εκδικηθούν τον άνθρωπο που τις κακοποιούσε όταν ήταν παιδιά σε ίδρυμα, την ώρα που και στην ζωή τους κακοποιούνται από οικεία πρόσωπα αρσενικού γένους. Οι ερμηνείες είναι συμπαθητικές, στο πλαίσιο πάντα της ελληνικής τηλεοπτικής κωμωδίας, αλλά το βασικό πρόβλημα της ταινίας είναι η βιντεοκλιπίστικη προσέγγιση του θέματος με τα απανωτά πλάνα ανά λεπτό που εμποδίζουν την προσήλωση αφήγηση, ιδίως για τους θεατές που δεν είχαν επαφή με την σειρά.
Βαθμολογία: 2
ΑΘΗΝΑ: ΑΤHINAION EXPERIENCE – ΓΑΛΑΞΙΑΣ – ΚΗΦΙΣΙΑ – ΟΛΑ ΤΑ VILLAGE – ΑΕΛΛΩ – ΒΑΡΚΙΖΑ κ.α. ΘΕΣ/ΚΗ: VILLAGE κ.α.
Επίσης στις αίθουσες
«Primate»
Ενας χιμπατζής που είχε «καθήκοντα» κατοικίδιου ζώου, αλλάζει συμπεριφορά και προκαλεί τον τρόμο σε μια παρέα φίλων συγκεντρωμένων σε ένα σπίτι με πισίνα στην Χαβάη. Όλα αυτά στο καλοσκηνοθετημένο σε ότι αφορά το χωροταξικό του b movie τρόμου «Primate» (ΗΠΑ, 2026) του Τζοχάνες Ρόμπερτς, το οποίο έχει κάτι από ατμόσφαιρα ταινίας του Τζον Κάρπεντερ, αλλά τραβάει πολύ και πολύ συχνά τα ουρλιαχτά απελπισίας μαζί με την μουσική στη διαπασών σου κάνουν τα νεύρα τσατάλια, όχι απαραιτήτως λόγω τρόμου (Βαθμολογία: 2).
Σκανδιναβικά κινούμενα σχέδια
Τέλος, στην ταινία σκανδιναβικών κινουμένων σχεδίων «Ο σούπερ Τσάρλι» (Super Charlie, 2024) του Γιον Χόλμπεργκ ο ήρωας του τίτλου είναι ένα υπερ-βρέφος.
Επανέκδοση
«Γερτρούδη»
Η «Γερτρούδη» (Gertrud, Δανία, 1964) τελευταία ταινία του Καρλ Ντράγιερ (1889-1968), προβάλλεται αποκλειστικά στο ΣΤΟΥΝΤΙΟ, και μας θυμίζει ότι ο κορυφαίος Δανός δημιουργός, υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες του γυναικείου προσώπου. Οπως και σε άλλες ταινίες του Καρλ Ντράγιερ («Το πάθος της Ζαν Ντ’Αρκ», «Μέρες οργής» κ.α.), έτσι και εδώ η κεντρική ηρωίδα (Νίνα Πενς Ρόντε) είναι ένα πρόσωπο που βιώνει το απόλυτο (ερωτικό) πάθος με ένα διόλου εμφανή τρόπο. Αφαίρεση, λιτότητα και αυστηρότητα χαρακτηρίζουν το σκηνοθετικό ύφος. Και εδώ θα βρεθούμε μπροστά σε πλάνα μεγάλης διάρκειας, σε προσεκτικά σχεδιασμένες κινήσεις της κινηματογραφικής μηχανής, σε μια την επιμελή σύνθεση του κινηματογραφικού κάδρου. Όμως όσο η αφήγηση προχωρά, τόσο ο θεατής αδιαφορεί για τα τεκταινόμενα και βυθίζεται στον εσωτερικό κόσμο της ηρωίδας. Ο Ντράγιερ εισέρχεται και διαπρέπει σε ένα χώρο κινηματογραφικά δύσκολο, τον χώρο των συναισθημάτων – της εσωτερικής θλίψης και της μελαγχολίας, των μαρτυρίων της ψυχής και της καρδιάς.
Βαθμολογία: 4
