Συνεδρίαση της Βουλής αφιερωμένη στη μνήμη του Κων.Μητσοτάκη

Στη μνήμη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη θα είναι αφιερωμένη η ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής, την Τετάρτη.

Στη μνήμη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ήταν αφιερωμένη η ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής, την Τετάρτη.

Η Βουλή των Ελλήνων ττίμησε τη μνήμη του πρώην πρωθυπουργού και επίτιμου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, στην ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας.

Η συνεδρίαση διεξήχθη σε επίπεδο προέδρων Κοινοβουλευτικών Ομάδων, υπό την προεδρία του προέδρου της Βουλής, Νίκου Βούτση.

Τσίπρας: Συνέβαλε στην υπέρβαση των διαχωριστικών γραμμών του εμφυλίου

Για την Αριστερά, ήταν πάντα πολιτικός αντίπαλος, αλλά αναγνωρίζουμε ότι κατά την Δικτατορία εργάστηκε για την διεθνή καταδίκη των Συνταγματαρχών, είπε για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ο Αλέξης Τσίπρας, τονίζοντας ότι ο εκλιπών ήταν άνθρωπος ανοιχτόμυαλος και ανοιχτός στο διάλογο, απαλλαγμένος από τις προκαταλήψεις του εμφυλίου. Ιδιαίτερα εκείνη την εποχή δεν θεωρούνταν δεδομένα τα χαρακτηριστικά αυτά και υπήρξε συνεπής στα στάση αυτή και μετά την μεταπολίτευση, πέρα και πάνω από διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος, επισήμανε ο πρωθυπουργός και τόνισε πως «η επιλογή αυτή θα πρέπει να αναγνωριστεί ως θετική συνεισφορά στην πολιτική σκηνή του τόπου».

Ο Αλέξης Τσίπρας μάλιστα αναφέρθηκε στην κυβέρνηση συνασπισμού του 1989-1990, τονίζοντας ότι με την στάση του τότε ο Μητσοτάκης έδωσε ουσιαστικό τέλος στις διαχωριστικές γραμμές του εμφυλίου.

Ήταν ένας τολμηρός πολιτικός που δεν δίστασε να αναλάβει μεγάλα πολιτικά ρίσκα, θα τον θυμόμαστε ως έναν εξαιρετικό κοινοβουλευτικό άντρα και ρήτορα, έναν σημαντικό ηγέτη της παράταξής του που απέφυγε να υιοθετήσει την μισαλλοδοξία ως μέσο προώθησης των σχεδιασμών του, κάτι που αποτελεί παρακαταθήκη για τον πολιτικό πολιτισμό της χώρας, κατέληξε ο κύριος Τσίπρας.

Κορυφαία του κοινοβουλευτική στιγμή ήταν η ενός λεπτού ομιλία του μετά την δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη, όταν συγκράτησε τα δάκρυά του και ζήτησε αυτοσυγκράτηση, είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Βούτσης: Με την Αριστερά είχε σχέση αλληλοεκτίμησης και σεβασμού

Η Βουλή των Ελλήνων, με τη σημερινή ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας, τιμά τη μνήμη του πρώην πρωθυπουργού και επιτίμου προέδρου της ΝΔ Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Αποχαιρετά έναν από τους μεγάλους πολιτικούς της μεταπολεμικής, αλλά και της μεταπολιτευτικής περιόδου της πολιτικής μας ζωής». Με αυτά τα λόγια άνοιξε την ειδική συνεδρίαση αφιερωμένη στη μνήμη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης.

«Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξε από τις πρωταγωνιστικές μορφές αυτών των κρίσιμων περιόδων. Πρωτοεξελέγη το 1946, υπήρξε μέλος της εθνικής αντιπροσωπείας επί 6 δεκαετίες ως βουλευτής, υπουργός, αρχηγός κόμματος και πρωθυπουργός. Παροιμιώδης και κοινά αναγνωρισμένος, είναι τόσο ο ήρεμος χαρακτήρας εν μέσω ακόμα και σκληρών αντιπαραθέσεων, όσο και ο σεβασμός στην κοινοβουλευτική διαδικασία και βέβαια η ρητορική του δεινότητα», είπε ο πρόεδρος της Βουλής και πρόσθεσε: «Ως πολιτική και κοινοβουλευτική προσωπικότητα άφησε έντονο το αποτύπωμά του στη δημόσια ζωή, όχι μόνο με την ενεργό παρουσία του σε κρίσιμες περιόδους της χώρους αλλά και με το απαράμιλλο πάθος που τον χαρακτήριζε. Βρέθηκε στο επίκεντρο μεγάλων πολιτικών συγκρούσεων, ιδιαίτερα πριν τη δικτατορία, στο χώρο του Κέντρου, με ευθύνες που επιμερίζουν αντίπαλοι και φίλοι αλλά και ο ίδιος αναγνώρισε στο πλαίσιο αρνητικών φαινομένων της πολιτικής ζωής που λειτούργησαν ως θερμοκήπιο για την επτάχρονη δικτατορία, της οποίας υπήρξε ενεργητικά, κατά κοινή ομολογία, αντίπαλος».

«Ως πρωθυπουργός, παρά το σύντομο της θητείας του έδωσε το δικό του ξεχωριστό πολιτικό αφήγημα στη διακυβέρνηση του τόπου, προκαλώντας ισχυρές αντιπαλότητες στο κοινωνικό πεδίο και την πολιτική ζωή αλλά αφήνοντας και παρακαταθήκες που μέχρι σήμερα λειτουργούν ως στοιχεία ταυτότητας για την πολιτική παράταξη την οποία υπηρέτησε και ως πρόεδρος μετά την μεταπολίτευση» σημείωσε ο πρόεδρος της Βουλής, ο οποίος αναφερόμενος στη σχέση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με την αριστερά, είπε ότι «θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια σχέση αλληλοεκτίμησης και σεβασμού του πολιτικού και ιδεολογικού αντιπάλου, μέσα σε δύσκολους καιρούς που το επίπεδο των σχέσεων, δεν θεωρούνταν και δεν καλλιεργούνταν ως αυτονόητο».

«Φυσικά τα έργα και οι ημέρες του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ανήκουν πλέον στη δικαιοδοσία των ιστορικών αλλά και των πολιτικών αναλυτών του παρόντος και του μέλλοντος» είπε ο Νίκος Βούτσης και έκλεισε με αναφορά στον οικογενειάρχη Κωνσταντίνο Μητσοτάκη «που άφησε πίσω του μια τόσο μεγάλη και τόσο δεμένη οικογένεια». «Ο πολιτικός κόσμος και η Βουλή τιμούν τη μνήμη του ανδρός και εξέφρασαν και εκφράζουν την εκτίμηση του προς την οικογένεια του» ανέφερε ο Νίκος Βούτσης.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Τον χαρακτήριζε η αποστροφή οποιασδήποτε πολιτικής χυδαιότητας

Τις βασικές αξίες με τις οποίες πορεύτηκε ο πατέρας του επισήμανε ο Κυριάκος Μητσοτάκης τονίζοντας μεταξύ άλλων την διαρκή μάχη που έδινε με τον λαϊκισμό.

«Αυτό που τον χαρακτήρισε ήταν η ευγένεια και η αποστροφή οποιασδήποτε πολιτικής χυδαιότητας από όπου και αν προερχόταν» είπε μεταξύ άλλων ο αρχηγός της ΝΔ για να προσθέσει πως οι συνεχόμενες προειδοποιήσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη για την πορεία της εθνικής οικονομίας «τον είχε κάνει για πολλούς κυνικό. Ένα σύγχρονο Τειρεσία που μόνο δεινά προέβλεπε για την χώρα. Οι εξελίξεις τον δικαίωσαν αλλά δεν τον ενδιέφερε. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης όμως δεν ήταν κυνικός. Ήταν αθεράπευτα ρομαντικός και αισιόδοξος, είχε πάντα εμπιστοσύνη στον λαό. Τόνιζε τις αδυναμίες αλλά υπηρετούσε τις αρετές του. Δεν φοβόταν τον Έλληνα στο πεδίο της ΕΕ, αρκεί όπως έλεγε να το πάρουμε απόφαση και να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα. Θύμιζε πως όσο γρήγορα χαλάει η χώρα τόσο γρήγορα φτιάχνει. Προϋπόθεση για την φυγή προς τα εμπρός ήταν η αλήθεια. Ατομική και συλλογική. Αυτή υπηρέτησε».

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είπε για τον πατέρα του πως «ζώντας σε έντονες ιστορικές στιγμές απευθυνόταν στην λογική, όχι στο θυμικό. Ηξερε πώς το να κολακεύεις την κοινή γνώμη δεν σημαίνει ότι ηγείσαι. Ηξερε πως απαιτείται να πηγαίνεις και κόντρα στο ρεύμα. Το επιχείρησε πολλές φορές στην πολυτάραχη πολιτική του σταδιοδρομία με αφοπλιστική συνέπεια στις αξίες του. «Ξεκίνησα φιλελεύθερος και τερματίζω φιλελεύθερος» είπε σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις για να συνεχίσει, «δεν εξαπάτησα και δεν κορόιδεψα ποτέ μου». Αυτά ήταν και ο καθρέφτης που τον αποχαιρέτησε η κοινωνία που μπορεί να στάθηκε με σκληρή κριτική απέναντί του όμως στο τέλος αναγνώρισε την ειλικρίνεια και την σταθερότητά του».

Ο ίδιος υπογράμμισε πως ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στις εκλογές του 1990 «πέτυχε ποσοστό 47% χωρίς να λαϊκίσει και να υποσχεθεί πράγματα που δεν μπορούσε να υλοποιήσει. Υπέστη την πολιτική δυσφήμιση του Αυριανισμού που πλαστογραφώντας την ιστορία τον εμφάνισε περίπου ως συνεργάτη των ναζί. Η πόλωση και τα πάθη της εποχής βγήκαν με ευθύνη όλων εκτός ελέγχου» ενώ υποστήριξε πως «η κορυφαία στιγμή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ήταν ομιλία ενός λεπτού. Τότε που συγκράτησε τα δάκρυά του και ζήτησε από αυτό το έδρανο αυτοσυγκράτηση και τήρηση των δημοκρατικών αρχών της χώρας στην δολοφονία Μπακογιάννη».

«Το 1990 βρέθηκε στην Βουλή με 151 βουλευτές και προς στιγμήν σκέφτηκε να παει την χώρα 4η φορά σε εκλογές με άλλο σύστημα. Δεν το έκανε προτάσσοντας το συμφέρον της χώρας» είπε σε άλλο σημείο για να προσθέσει ότι η κυβέρνησή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη διακρίθηκε για την «αποκατάσταση της δημοσιονομικής ισορροπίας, την προώθηση των μεταρρυθμίσεων και την βελτίωση της διεθνούς εικόνας της χώρας».

«Με σφιχτή πολιτική βελτίωσε τις επιδόσεις της οικονομίας και έφερε για πρώτη φορά πρωτογενή πλεονάσματα. Το έκανε χωρίς να βουλιάξει η χώρα στην ύφεση. Για πρώτη φορά εκλέχθηκε κυβέρνηση που πίστευε στην ιδιωτική οικονομία και στον τερματισμό του σφιχτού εναγκαλισμού οικονομίας και κράτους» ανέφερε σε άλλο σημείο για να προσθέσει πως «στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής η Ελλάδα ισορρόπησε σε ασταθές περιβάλλον. Αναγνώρισε το Ισραήλ χωρίς να διαταράξει τις σχέσεις με τον αραβικό κόσμο. Η Ελλάδα ήταν παράγοντας περιφερειακής σταθερότητας σε περίοδο που τα Βαλκάνια φλέγονταν. Συνέβαλε στην προώθηση της ελληνοτουρκικής φιλίας. Αγωνίστηκε για βιώσιμη και δίκαιη λύση Κυπριακού. Επέδειξε εθνική αυτοπεποίθηση και γνώριζε ότι η εξωτερική πολιτική δεν ασκείτε προς τέρψιν των εσωτερικών μικροπολιτικών επιδιώξεων».

Ο ίδιος εξομολογήθηκε πως «όταν τον ρώτησα γιατί παραιτήθηκε εκείνο το βράδυ και γιατί δεν παρέμεινε στην ηγεσία της ΝΔ μου απάντησε ότι το είχε πει και είχε δεσμευτεί».

Φώφη Γεννηματά: Δεν έπαψε ποτέ μέχρι το τέλος της ζωής του να διακρίνεται για την οξεία πολιτική σκέψη

Με θερμά συλλυπητήρια, προσωπικά και εκ μέρους της ΚΟ της Δημοκρατικής Συμπαράταξης προς την οικογένεια του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ξεκίνησε την ομιλία της η Φώφη Γεννηματά δηλώνοντας πως η συζήτηση είναι «εξαιρετικά δύσκολη», καθώς «είναι νωπό το χώμα που σκεπάζει τη σορό του. Και αυτό επιβάλλει ιδιαίτερα ειλικρινή σεβασμό και στοιχειώδη ευαισθησία».

«Υπήρξε σθεναρός υποστηρικτής της δημοκρατίας και της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας, μέχρι το τέλος της ζωής του. Έζησε όλα όσα θα ήθελε ένας πολιτικός να ζήσει» είπε και πρόσθεσε: «Αποτελεί δική μου εκτίμηση ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μπορεί να αναγνωριστεί ως ένας από τους κορυφαίους κοινοβουλευτικούς», καθώς όπως είπε, «Όσο και αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τις πολιτικές επιλογές του, δεν μπορεί παρά να παραδεχθεί το υψηλό πολιτικό του ανάστημα , τη σημαντική παρουσία του στην Βουλή και την αποφασιστικότητά του στην διαχείριση των δημόσιων πραγμάτων».

«Η κυβέρνηση Ν.Δ 1990-1993 της οποίας υπήρξε πρωθυπουργός άσκησε μια πολιτική που είχε σαφές πρόσημο, συγκεκριμένο περιεχόμενο και αποτελέσματα. Η δική μας παράταξη, το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, βρεθήκαμε απέναντι στις Κυβερνητικές επιλογές του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Αντιταχθήκαμε στην λογική της βίαιης προσαρμογής της Ελληνικής Οικονομίας και της Κοινωνίας, στα κελεύσματα των πιο συντηρητικών επιλογών της νέας παγκόσμιας οικονομικής τάξης πραγμάτων. Αντιταχθήκαμε στην επικράτηση της αδιέξοδης λογικής της διαρκούς λιτότητας, της πλήρους απουσίας της εγγυητικής κρατικής παρέμβασης στην αγορά, στην υποχώρηση και αποδιοργάνωση του Κοινωνικού Κράτους. Και ήρθαμε τέλος σε ευθεία αντιπαράθεση με την μεγάλη πολιτική περιπέτεια το 1989 όταν στοχοποιήθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου με την παραπομπή του στο ειδικό δικαστήριο. Μια καθαρά πολιτική δίωξη, που δημιούργησε πόλωση και δίχασε τον ελληνικό λαό» είπε η κυρία Γεννηματά.

«Υπάρχουν μεγάλα και κρίσιμα κομμάτια της ιστορίας μας που δεν μπορούν να ξαναγραφτούν. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί τη διορατικότητα και το πολιτικό αισθητήριο του εκλιπόντος. Ανεξάρτητα από την κριτική άποψη για τις επιλογές και τις πολιτικές που ακολούθησε, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δεν έπαψε ποτέ μέχρι το τέλος της ζωής του να διακρίνεται για την οξεία πολιτική σκέψη», συμπλήρωσε και κατέληξε: «Ο ιστορικός του μέλλοντος -είμαι βέβαιη- θα αφιερώσει μεγάλο μέρος της μελέτης και του έργου του στην ανάλυση και αποτίμηση της πολυετούς σταδιοδρομίας και προσφοράς του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στον πολιτικό μας βίο. Θα φανεί γενναιόδωρος για τα θετικά και αυστηρός απέναντι σε σφάλματα και παραλείψεις. Άλλωστε, η ιστορία, η αντικειμενική ιστορική αξιολόγηση, δεν γράφεται ούτε με τη μεταθανάτια ωραιοποίηση ούτε με ανεδαφικά αναθέματα. Κάθε πρόσωπο που πέρασε κι άφησε το αποτύπωμά του στη σύγχρονη πολιτική μας ιστορία με την ένταση και τη διάρκεια που το έπραξε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, αξίζει κάτι πολύ περισσότερο από μια παθιασμένη ή εμπαθή μεταθανάτια κατάθεση διαπιστευτηρίων αγάπης και μίσους στον Τύπο και το διαδίκτυο».

Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk