Με την προϋπόθεση ότι, όπως οι περισσότερες τραγωδίες, έτσι και οι «Τρωάδες» υπερβαίνουν πλαίσια τόπου και χρόνου και αποτελούν μια ευρύτερη προειδοποίηση για τις συνέπειες των βίαιων συγκρούσεων, αυτό το χωροχρονικό «σπάσιμο» φαίνεται στην παράσταση «Οι γυναίκες της Τροίας» που είναι εμπνευσμένη από το έργο του Ευριπίδη. Υπήρξε το αποτέλεσμα μιας διεθνούς συνεργασίας ανάμεσα στο Θέατρο και στη Φιλαρμονική της Θουριγγίας της Γερμανίας, στο Tiyatro Medresesi Κιρκιντζέ της Τουρκίας και στο Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών Σάμου και υποστηρίχθηκε από το Ομοσπονδιακό Πολιτιστικό Ιδρυμα της Γερμανίας. Για την παράσταση που θα ανεβαίνει στις 16, 17 και 18 Αυγούστου στο Πυθαγόρειο της Σάμου ο γερμανός καθηγητής Ούλριχ Ζιν συνέθεσε μια νέα μετάφραση του αρχαίου κειμένου στη γερμανική γλώσσα (είναι διαθέσιμο και στην ελληνική και στην τουρκική γλώσσα). Ο συμπατριώτης του σκηνοθέτης Μπέρναρντ Στένγκελε βασίστηκε σε αυτές τις μεταφράσεις και δημιούργησε μια δική του ερμηνεία που συνδυάζει το γερμανικό κείμενο με αποσπάσματα που απαγγέλλονται στα ελληνικά και στα τουρκικά. Σύμφωνα με τους δημιουργούς, το στοίχημα ήταν «η διεθνής διανομή της παράστασης να συνδέσει διαχρονικά το έργο με τις συγκρούσεις του παρόντος». Δεν ξέρω για το αποτέλεσμα, πάντως αυτή η καλλιτεχνική συνεργασία ανάμεσα σε διαφορετικές χώρες και κουλτούρες είναι ένα έμπρακτο παράδειγμα διαπολιτισμικής κατανόησης την οποία έχουμε ανάγκη.
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ



