Χωρίς χέρι, χωρίς πόδι ή με κάποια σοβαρή μη αναστρέψιμη κατάσταση της υγείας τους, χιλιάδες πολίτες περιμένουν μήνες ολόκληρους μέχρι να κληθούν από επιτροπή του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚεΠΑ), ώρες ώσπου να έρθει η σειρά τους να εξεταστούν και, σαν να μην έφθανε η ταλαιπωρία, αναγκάζονται να υπομένουν αμίλητοι τα υποτιμητικά, ειρωνικά για την πάθησή τους σχόλια από μέλη των επιτροπών. Αντιμετωπίζονται σαν εγκληματίες, αφού από υπερβάλλοντα ζήλο τα μέλη των επιτροπών καίνε και τα «χλωρά» μαζί με τα ξερά. Πρέπει να καθαρίσει το τοπίο από τους ανάπηρους-«μαϊμού», επινόηση των ίδιων των πολιτικών, των δημοτικών αρχόντων, για κοινωνικούς και κατ’ επέκταση ψηφοθηρικούς λόγους. Από την άλλη όμως, υπάρχουν και περιπτώσεις τόσο εκκωφαντικές που σοκάρουν με τις ακραίες προθέσεις απέναντι στο σκληρό πρόσωπο της Πολιτείας.

Η αβεβαιότητα μέσα στην οποία ζουν χιλιάδες Ελληνες με αναπηρία έχει οδηγήσει αρκετούς εξ αυτών σε ακραίες σκέψεις. Σκέφτονται πλέον ακόμη και ενδεχόμενα τα οποία ουδέποτε είχαν περάσει από το μυαλό τους. Ο 47χρονος Γ.Π. (σ.σ.: τα πλήρη στοιχεία του βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας) το τελευταίο διάστημα σκέφτεται σοβαρά να ακρωτηριάσει το ήδη «νεκρό» εδώ και 20 χρόνια δεξί του χέρι μπροστά στην πιθανή, όπως ο ίδιος πιστεύει, απόφαση να μειωθεί το ποσοστό αναπηρίας του στο 67% (σήμερα έχει 80%) και να χάσει τη σύνταξή του.


«Για να μην έχω προχωρήσει σε αυτή την ενέργεια 20 χρόνια, καταλαβαίνουμε όλοι πόσο δύσκολο είναι. Δυστυχώς όμως το χέρι μου δεν “δουλεύει”, απλώς υπάρχει. Είναι τελείως παράλυτο. Και μπροστά στον φόβο να μου κόψουν τη σύνταξη, προτιμώ να κόψω το χέρι μου. Εγώ δεν εργάζομαι, η σύζυγός μου είναι άνεργη εδώ και τρία χρόνια και έχουμε δύο παιδιά, το ένα στο δημοτικό και το άλλο στο γυμνάσιο. Η σύνταξή μου είναι το μοναδικό μας εισόδημα. Αν κοπεί, πώς θα ζήσουμε;» αναρωτιέται.
Εχασε ουσιαστικά το χέρι του το 1992, όταν παρασύρθηκε από δίκυκλο. Υποβλήθηκε σε χειρουργικές επεμβάσεις, έφυγε στο εξωτερικό μήπως και αποκατασταθεί η ζημιά, αλλά τίποτα. Οι γιατροί σήκωσαν τα χέρια ψηλά. Ετσι έμαθε να ζει με το δεξί χέρι παράλυτο. «Η πρώτη περίοδος προσαρμογής είναι εξαιρετικά δύσκολη. Κατ’ αρχάς είναι τρομερό το σοκ να βλέπεις μέλος του σώματός σου να μη δουλεύει. Το πάλεψα όμως και σήμερα νομίζω ότι λίγα πράγματα δεν μπορώ να κάνω μόνος μου, όπως να δέσω τα κορδόνια των παπουτσιών μου ή να κόψω ψωμί».
Από το 1992 ως το 2010, οπότε έμεινε χωρίς δουλειά, δεν είχε κάνει αίτηση για επίδομα αναπηρικό, παρ’ ότι το δικαιούταν. Σε αυτή τη διαδικασία μπήκε πριν από τρία χρόνια και η επιτροπή του επιδίκασε αμέσως ποσοστό αναπηρίας 80%. «Τότε το ΙΚΑ έκανε ένσταση στην απόφαση των γιατρών της επιτροπής. Προσέφυγα στη δευτεροβάθμια επιτροπή και ξαναπήρα 80%» αναφέρει.
Ως τον Οκτώβριο του 2012 ο 47χρονος έπαιρνε κανονικά τη σύνταξή του, η οποία μαζί με το επικουρικό και το επίδομα τέκνων έφθανε αρχικά στα 880 ευρώ και στη συνέχεια, με τις μειώσεις που έγιναν, στα 760 ευρώ. Αίτηση για επανεξέταση έκανε περίπου τέσσερις μήνες προτού λήξει η περίοδος των δύο ετών, αλλά μόλις πριν από πέντε ημέρες τον ενημέρωσαν ότι θα περάσει από Επιτροπή τον Ιούνιο. Ολο αυτό το διάστημα η σύνταξή του, το μοναδικό εισόδημα της οικογένειας, δεν καταβαλλόταν.
Και όχι μόνον αυτό. Τα δύο παιδιά και η σύζυγός του δεν έχουν ασφαλιστική κάλυψη, αφού είναι συνδικαιούχοι στο βιβλιάριό του το οποίο έχει λήξει. Η παράταση της ασφαλιστικής κάλυψης που δόθηκε σε όσους διεκόπη η σύνταξη ή το επίδομα μέχρι να φθάσει η ώρα της επαναξιολόγησής τους αφορά μόνο τους ίδιους και όχι τα λοιπά μέλη της οικογένειάς τους. Δηλαδή, αν, ο μη γένοιτο, συμβεί κάτι στην οικογένειά τους, δεν θα μπορούν να αναζητήσουν βοήθεια ούτε στο ΕΣΥ χωρίς να πληρώσουν.

«Ως τώρα ξυπνούσα και σκεφτόμουν ότι δεν με έχουν καλέσει από την επιτροπή των ΚεΠΑ. Τις τελευταίες ημέρες έχω άλλον φόβο, ότι θα μου κατεβάσουν το ποσοστό αναπηρίας στο 67% και θα χάσω τη σύνταξη, αφού δεν έχω τα ένσημα που απαιτούνται. Αν συμβεί αυτό, σκέφτομαι να κόψω το χέρι μου, διότι μόνο με αποδεδειγμένη επιδείνωση μπορώ να ξανανέβω ποσοστό. Διαφορετικά, πώς θα ζήσουμε; Η απόφαση αυτή για εμένα είναι μονόδρομος…».

Από τον ΕΟΠΥΥ οι εξετάσεις
Εντολή Σαμαρά να δοθεί λύση για τις χιλιάδες αιτήσεις
Λιμνάζουν σήμερα 70.000 αιτήσεις ατόμων με αναπηρία στα 61 ΚεΠΑ που λειτουργούν σε όλη τη χώρα. Δεν αφορούν όλες συντάξεις και επιδόματα, αλλά και Εφορία, ΔΕΚΟ (κοινωνικά τιμολόγια ΔΕΗ κ.λπ.), μέσα μεταφοράς (μειωμένα εισιτήρια), έκδοση δελτίου στάθμευσης, υπουργείο Παιδείας (πανελλαδικές εξετάσεις, μετεγγραφές κ.ά.). «Ολο αυτό το σύστημα είναι ένα κοινωνικό σφαγείο αναπήρων. Βεβαίως και πρέπει να υπάρχει έλεγχος, διαφάνεια και αξιολόγηση, αλλά όχι διασυρμός» καταγγέλλει προς «Το Βήμα» ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία, του Ευρωπαϊκού Φόρουμ και της Παγκόσμιας Οργάνωσης Αναπήρων κ. Γιάννης Βαρδακαστάνης, τονίζοντας ότι εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Το ζήτημα των αναπηρικών συντάξεων φαίνεται ότι το τελευταίο διάστημα απασχολεί εντόνως και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Προτού φύγει για την Κίνα ο κ. Αντ. Σαμαράς κάλεσε τον διευθυντή του πολιτικού γραφείου του κ. Κώστα Μπούρα και του ζήτησε να επιληφθεί ώστε να δοθεί σύντομα λύση.
Προ ημερών έγινε μια σύσκεψη στο υπουργείο Εργασίας με τη συμμετοχή των συναρμόδιων υπουργών Εργασίας και Υγείας, κκ. Γιάννη Βρούτση, Ανδρέα Λυκουρέντζου, αντιστοίχως, και του κ. Μάριου Σαλμά, του προέδρου του ΕΟΠΥΥ κ. Λευτέρη Παπαγεωργόπουλου και του διοικητή του ΙΚΑ κ. Ροβέρτου Σπυρόπουλου. Εκεί ο κ. Σπυρόπουλος φέρεται να είπε ότι το ΙΚΑ δεν μπορεί να διαχειριστεί πλέον το θέμα των ΚεΠΑ και πρότεινε η εξέταση των ατόμων με αναπηρία να περάσει στον ΕΟΠΥΥ. Συμφώνησαν άπαντες, καθώς το ΙΚΑ δεν διαθέτει πια υγειονομικές μονάδες και ιατρικό προσωπικό. Ως εκ τούτου, η διαχείριση των ΚεΠΑ και των γιατρών που πρέπει να συμμετάσχουν στις επιτροπές είναι σχεδόν αδύνατη.
Μεταφορά των ΚεΠΑ στον ΕΟΠΥΥ από την 1η Ιανουαρίου 2014 έχει προτείνει ο πρόεδρος του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου κ. Μιχάλης Βλασταράκος, όπως και να υπάρξει διαχωρισμός της πιστοποίησης της αναπηρίας από την ασφαλιστική κάλυψη και, το κυριότερο, να μη διακόπτεται η σύνταξη ή το επίδομα στον δικαιούχο μέχρι την επανεξέτασή του όταν για την ολιγωρία ευθύνεται η Πολιτεία. Εκτιμά επίσης ότι τα ΚεΠΑ, για να μπορέσουν να εξετάσουν τον μεγάλο όγκο των αιτημάτων, πρέπει να ξεχωρίσουν τα αιτήματα για χορήγηση σύνταξης ή επιδόματος από τα άλλα. Επιπλέον «για να επιτρέψει σε μεγαλύτερο αριθμό γιατρών να συμμετάσχει στη διαδικασία και να ομαλοποιηθεί η λειτουργία των ΚεΠΑ» ο κ. Βλασταράκος κρίνει αναγκαία την πρόσληψη νέων γιατρών στον ΕΟΠΥΥ και την ανανέωση των συμβάσεων των γιατρών που υπηρετούσαν στον Οργανισμό.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ