Οταν απαγορεύθηκαν τα σπασίματα, επιτράπηκε ο λουλουδοπόλεμος. Αρχικά με γαρδένιες, στη συνέχεια με γαρίφαλα που είναι φθηνότερα στην αγορά αλλά όχι και στην πώληση. Ενα πανεράκι κοστίζει από 15 ως 20 ευρώ αλλά κανένας δεν παίρνει μόνο ένα. Από πέντε και πάνω. Εφέτος όλα τα μαγαζιά πουλάνε γαρίφαλα, εκτός από τη Μαρινέλλα και τον Ρέμο που πουλάνε και γαρδένιες. Ακόμη και ο Μιχάλης Χατζηγιάννης που υποτίθεται απευθύνεται σε νεανικό κοινό, με θεατές χαμηλού μπάτζετ, πατάει τα γαρίφαλα που του αναλογούν, υπερασπιζόμενος τη φήμη του μεγάλου σταρ. Στην αθώα εποχή των λουλουδιών οι θεατές τα πέταγαν μόνο στον σταρ της πίστας, αποδεικνύοντας τον θαυμασμό τους. Τον αποθέωναν. Μετά, τα συναισθήματα φάνηκε να αλλάζουν: επίδειξη, μεγαλομανία, χαβαλές. Τα λουλούδια συχνά δεν έχουν κατεύθυνση την πίστα αλλά την παρέα στο απέναντι τραπέζι ή την εντυπωσιακή συνοδό που χρειάζεται τη… λεζάντα της. Στις παλιές ελληνικές ταινίες ο τραγουδιστής πρέπει να πιει λίγη από τη σαμπάνια που στέλνει ο πελάτης ως ένδειξη ευχαρίστησης. Στη σημερινή πραγματικότητα της αθηναϊκής νύχτας ο πελάτης στέλνει δεκάδες πανεράκια για να τα αδειάσει η λουλουδού στο κεφάλι του. Μετά, θα βγουν οι σκούπες να τα μαζέψουν και κατά τον Νίκο Ευαγγελάτο θα τα ξαναβάλουν σε πανέρια για να τα ξαναπουλήσουν! Φεύγουν πολλά λεφτά στα λουλούδια. Black χρήμα. Μεγάλοι λογαριασμοί. Τώρα η αποθέωση αφορά κυρίως τον μαγαζάτορα, παρ’ όλο που οι μεγάλες φίρμες έχουν το ποσοστό τους.