Η βάση τους είναι το παραμύθι του Κυανοπώγωνα. Ωστόσο επιμένουν ότι η δική τους παράσταση είναι φτιαγμένη στα καθ’ ημάς. Η υπόθεση φαινομενικά απλή. Ο Κυανοπώγων παντρεύεται διαδοχικά τέσσερις γυναίκες από τις οποίες σκοτώνει τις τρεις. Η πρώτη γυναίκα δεν επιβιώνει, απλώς σκοτώνεται κατά λάθος πάνω σε έναν καβγά… Ολες αγωνιούν να μάθουν το μυστικό και να αποκαλύψουν το περιεχόμενο που κρύβεται πίσω από την ασφαλισμένη πόρτα. Οποιαδήποτε ανοίξει το δωμάτιο γίνεται υποψήφιο θύμα… Ο Μαρκ φον Χένινγκ διασκευάζει τον μύθο του Κυανοπώγωνα και σκηνοθετεί μαζί με τους ηθοποιούς την παράσταση του θεάτρου του Νότου. Τις λεπτομέρειες αποκαλύπτουν οι ίδιοι οι συντελεστές… Ακύλας Καραζήσης Ο Κυανοπώγων
«Ο Κυανοπώγων βάζει έναν όρο συμβίωσης τον οποίο οι σύζυγοί του “σπάνε”. Το πρόβλημα είναι ότι αναρωτιέσαι γιατί ωθείται να κάνει αυτό το πράγμα. Δεν είναι όμως ένας σίριαλ κίλερ. Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες. Μία είναι ότι τις σκοτώνει κάθε φορά που αυτές επιμένουν σε κάποιο μυστικό δικό του που πρέπει να μάθουν. Μόλις το μάθουν πεθαίνουν.
Είναι απλό… Το πρόσωπο αυτό έρχεται από παλιά και έχει μια αναντιστοιχία με τον καθημερινό τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα. Δεν είναι φανερό το γιατί τις σκοτώνει, κατά τη γνώμη μου. Είναι ένα είδος τιμωρού. Δεν σκοτώνει μόνο λόγω της γυναικείας περιέργειας.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ο τρόπος δουλειάς του σκηνοθέτη. Ξαναγράφει μαζί μας το έργο, φτιάχνει μαζί μας την παράσταση με την έννοια της γραφής. Αυτό που θα προκύψει είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας όχι μόνο ως προς τη μορφή αλλά και ως προς το περιεχόμενο».
Μαρία Σκουλά Η τέταρτη σύζυγος
«Στο παραμύθι του Περό τα αδέλφια τής τελευταίας συζύγου σκοτώνουν τον Κυανοπώγωνα και τη σώζουν. Στην παράσταση αυτό δεν γίνεται. Το καλό και το κακό μπερδεύονται. Η Μαργκαρέτε είναι μια κανονική γυναίκα η οποία κρατάει κατά κάποιον τρόπο την υπόσχεσή της. Αφήνει στον άντρα της να καθορίσει τον χώρο και δεν απαιτεί κάτι παραπάνω από αυτό που θέλει. Δεν είχε κοινωνική ζωή, παντρεύτηκε αυτόν τον άνθρωπο τον οποίο και φροντίζει. Αυτό που κυριαρχεί στη σχέση τους είναι ο γάμος τους, αν και διαρκεί μόνο μία ημέρα. Βρίσκει νόημα η ζωή της μέσα από αυτόν τον γάμο.
Η ηρωίδα μου δεν ελκύεται από τον Κυανοπώγωνα σε σχέση με το μυστήριο που εκπέμπει. Θα περιμένει ώσπου εκείνος να της αποκαλύψει το μυστικό.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της παράστασης είναι ο τρόπος της αφήγησης. Εχεις την αίσθηση ως θεατής και ως ηθοποιός ότι δεν σε ενδιαφέρει η ιστορία αλλά οι σχέσεις που αναπτύσσονται και η ατμόσφαιρα που δημιουργείται».
Μαρία Κεχαγιόγλου Η Αφροδίτη
«Η γυναίκα που υποδύομαι είναι συγγραφέας, της αρέσει να πίνει κρασί και να παίζει σκάκι. Στη σχέση της με αυτόν τον άντρα διεκδικεί τον χώρο που θα της επιτρέπει να αισθάνεται και ελεύθερη. Αυτή η διεκδίκηση είναι που δημιουργεί συνθήκες επικινδυνότητας και ευαίσθητων ισορροπιών. Αυτή η γυναίκα δεν θα μπορούσε να υπάρχει αν δεν υπήρχαν οι άλλες τρεις. Είναι σαν και οι τέσσερις να συμπληρώνουν τα κομμάτια μιας και μοναδικής γυναίκας.
Για τα πρόσωπα της παράστασης δεν υπάρχουν γραμμένοι ρόλοι, απουσιάζει το θεατρικό κείμενο με την έννοια που το έχουμε συνηθίσει και αυτό στην αρχή μου έλειπε. Σιγά σιγά συνειδητοποίησα ότι σε αντιστάθμισμα αυτού πρέπει να ενεργοποιήσω θετικά τον εαυτό μου και να αντιμετωπίσω εμένα ως ρόλο. Κάτι που δημιουργεί μερικές φορές αίσθημα αμηχανίας και ντροπής αλλά από την άλλη επειδή το κάνω για πρώτη φορά είμαι και πολύ περίεργη γι’ αυτό».
Ναταλία Δραγούμη Η Οζελίκ
«Είναι η μόνη η οποία δεν έχει παντρευτεί τον Κυανοπώγωνα. Υποδύομαι μια Ελληνογαλλίδα την οποία γοήτευσε ο αινιγματικός χαρακτήρας του. Πηγαίνω μόνη μου στο σπίτι του, ανοίγω την πόρτα και μπαίνω. Ο χαρακτήρας είναι διπλός, είναι διαφορετική κάθε φορά. Με γοήτευσε λόγω του μυστικού…
Δεν υπάρχει στοιχείο ρεαλισμού στο έργο. Είναι σαν ένα παζλ από διάφορες εικόνες και είναι ελεύθερα στηριγμένο επάνω στον Κυανοπώγωνα. Υπάρχουν εικόνες οι οποίες είναι άσχετες με τον μύθο. Προσπαθούμε να βρούμε το εσωτερικό νήμα της παράστασης. Στόχος είναι να μην αναρωτηθεί κανένας γι’ αυτή την ιστορία.
Μου αρέσει η διαδικασία που δεν έχεις κείμενο και δημιουργείται εκείνη τη στιγμή που μπορείς υποκριτικά να πας πολύ μακριά. Η σχέση των τεσσάρων γυναικών είναι η σχέση της Μαρίας, της Αννας, της Μαρίας και της Ναταλίας. Ουσιαστικά δεν υποδυόμεθα κάποιον ρόλο σε ό,τι αφορά τη σχέση μας».
Αννα Μάσχα Η Λυδία
«Είναι η πρώτη γυναίκα για την οποία κανένας δεν ξέρει για ποιον λόγο τη σκότωσε ο Κυανοπώγων. Είναι πλούσια και ζει σε καλή κοινωνία. Είχε ξαναπαντρευτεί, αλλά με τον άντρα της δεν είχε κάνει έρωτα και αποκαλύπτεται ότι είναι παρθένα. Είναι μάλλον συνδεδεμένη με τον Κυανοπώγωνα λόγω του μυστηριώδους και της εκκεντρικότητάς του. Οι επόμενες σύζυγοι βρίσκουν τον θάνατο επειδή ανακαλύπτουν τα πτώματα των προηγούμενων, κάτι που δεν ισχύει για την ηρωίδα που υποδύομαι. Ανοίγει την πόρτα από καθαρή περιέργεια. Είμαι η πιο ανυπόμονη, η πιο περίεργη.
Η σύλληψη είναι πολύ ενδιαφέρουσα και ο καθένας κάνει τους δικούς του συνειρμούς. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι δεν προσπαθείς να εξηγήσεις, δεν φεύγεις με λυμένες τις απορίες. Δεν ακολουθεί καθαρά ψυχολογική γραμμή η παράσταση. Η ατμόσφαιρα είναι πολύ σημαντική».
Νίκος Χατζόπουλος Ο αφηγητής
«Υποδύομαι έναν ρόλο ανεξάρτητο από τα δρώμενα της παράστασης. Είμαι ο παρουσιαστής μιας ιστορίας η οποία με απασχολεί και η οποία ίσως έχει κάποια κοινά σημεία με τον μύθο του Κυανοπώγωνα. Ακολουθούν τα δρώμενα της παράστασης. Εισάγω τους θεατές στην ιστορία του Κυανοπώγωνα αλλά και αυτής που θα δούμε να διαδραματίζεται. Εμφανίζομαι στη συνέχεια στον ρόλο του ιερέα που εξομολογεί τον Κυανοπώγωνα.
Η παράσταση θέτει ερωτήματα, δεν τα απαντά. Είναι μια αφορμή για να χτιστεί ένας προβληματισμός στη διάσταση των ανθρώπινων σχέσεων. Το ενδιαφέρον στοιχείο για μένα είναι η άμεση σχέση με το κοινό. Ο ρόλος μου είναι σαν μια διάλεξη που δίνεται ένα στοίχημα για το πόσο θα καταφέρει να κρατήσει σε όλη τη διάρκεια που κυλάει. Δεν είναι επιθεώρηση ούτε ερμηνεία είναι συνομιλία με το κοινό. Ο τρόπος που δουλεύουμε είναι πολύ ενδιαφέρων και δεν απαντάται συχνά στην Ελλάδα. Η δουλειά βγαίνει σε συνάρτηση με το υλικό που υπάρχει διαθέσιμο, το ανθρώπινο και το τεχνικό».
Σκέψεις του Μαρκ φον Χένινγκ για τον Κυανοπώγωνα
* Ο Κυανοπώγων είναι ένα πραγματικό πρόσωπο, όχι ένας θρύλος.
* Βρέθηκε σε αυτή την κατάσταση τυχαία.
* Δεν είναι δυνατός όπως ο Θεός, δεν μπορεί να παραβεί τους κανόνες.
* Βρέθηκε σε αυτή τη θέση κατά λάθος (διαπράττοντας τον πρώτο φόνο) και πιστεύοντας ότι δεν τον υπάκουσαν.
* Νιώθει την ανάγκη να κυριαρχεί στις γυναίκες.
* Το σχέδιο δεν λειτουργεί πολύ καλά. Δεν έχει ένα μεγάλο σχέδιο όπως ο Θεός.
* Δεν μπορεί να συγχωρήσει, δεν είναι παντοδύναμος.
* Υπάρχει προφανώς ένα μυστικό και κανείς δεν θέλει να το μάθει.
* Δεν είναι Θεός και γι’ αυτό πεθαίνει.
* Είναι μάγειρας με παράξενη και παρακμιακή γεύση.
* Η παρακμή γι’ αυτόν είναι αποπλανητική…
Η πρεμιέρα της παράστασης θα δοθεί στις 31 Οκτωβρίου στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου Αμόρε.
