Μανόλης Αναγνωστάκης

Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά. Τότε ο Αναγνωστάκης σηκώθηκε, ξεκρέμασε την κιθάρα και άρχισε το τραγούδι με έναν δικό του προσωπικό τρόπο, τονίζοντας τις λέξεις και χτυπώντας τις χορδές

Παρά το γεγονός ότι η κοινή αντίληψη τον θέλει να σιωπά μετά τα Ποιήματα του 1971, η πραγματικότητα της καθημερινής και δημόσιας παρουσίας του είναι ακριβώς η αντίθετη

«Θα 'λεγα ότι η κριτική», γράφει στα Συμπληρωματικά, «αποτέλεσε ένα πάρεργο για μένα, αν είχα πράγματι ξεκαθαρίσει τι εννοούμε με το πάρεργο και ποια η διαφορά του από το λεγόμενο Εργο»

Πετυχαίνοντας να αναγάγει τα προσωπικά του βιώματα από ποιητικά σε συλλογικά, ο Μανόλης Αναγνωστάκης παραμένει σε κάθε όψη του ένας ποιητής της νεότητας που διαβάζεται και ξαναδιαβάζεται

Ψηφίδες της προσωπικότητας του Αναγνωστάκη επιχειρούν να καταγράψουν ή να φωτίσουν οι εκδόσεις που κυκλοφόρησαν φέτος απαντώντας ή δίνοντας προεκτάσεις στο ερώτημα «Ποιος ήταν ο Μανόλης Αναγνωστάκης»

Ο νεοελληνιστής Δημήτρης Κόκορης μιλάει για τα κριτικά στερεότυπα αλλά και τον αναπροσδιορισμό της πρόσληψης του Μανόλη Αναγνωστάκη με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία συλλογικού τόμου κριτικών κειμένων για το έργο του