Την ώρα που ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την έναρξη της δίκης για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, οι δημόσιες δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού για ανάμειξή της με την ενεργό πολιτική έχουν προκαλέσει ισχυρές αναταράξεις και στον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων της τραγωδίας.
Για τη Μαρία Καρυστιανού έχουν γραφεί πάρα πολλά και θα γραφούν περισσότερα. Η δράση της στον Σύλλογο Συγγενών, που εκπροσωπούσε δημόσια τους ανθρώπους που βρίσκονται, όπως και εκείνη, στην τραγική θέση να θρηνούν άδικες απώλειες αγαπημένων τους προσώπων, υπήρξε πρωταγωνιστική.
Δύσκολα θα βρεθεί κάποιος που δεν θα της πιστώσει ότι πρωτοστάτησε στις προσπάθειες των συγγενών να αποδοθεί δικαιοσύνη, να βρεθούν στοιχεία για τους υπευθύνους αυτής της τραγωδίας και να κινητοποιηθεί η κοινή γνώμη προς αυτή την κατεύθυνση. Ο Σύλλογος Συγγενών, με άλλα λόγια, με επικεφαλής την Καρυστιανού, πρόσφερε στις έρευνες, ανέδειξε πτυχές του τραγικού δυστυχήματος, φώτισε ευθύνες σε όλα τα επίπεδα.
Η προσφορά της Μαρίας Καρυστιανού και άλλων μελών του Συλλόγου Συγγενών υπήρξε, χωρίς αμφιβολία, θετική. Ωστόσο, ο προσανατολισμός σε έρευνες για ξυλόλια ή άλλες χημικές ουσίες, σε χαμένα βαγόνια, σε ύποπτα φορτία της εμπορικής αμαξοστοιχίας, που δεν επιβεβαιώθηκαν από τις ανακριτικές διαδικασίες και τις επισταμένες έρευνες αρμόδιων υπηρεσιών, προσέδωσε στις προσπάθειες για αναζήτηση της αλήθειας έντονα στοιχεία συνωμοσιολογικών προσεγγίσεων, που σε κρίσιμες φάσεις των ερευνών αποπροσανατόλισαν το ζητούμενο, που ήταν η απόδοση ευθυνών σε όλα τα επίπεδα και ασφαλώς στο πεδίο της άσκησης πολιτικής.
Τα ξυλόλια και τα χαμένα βαγόνια προσέδωσαν στην όλη υπόθεση στοιχεία σκοτεινών αναζητήσεων. Ολα αυτά, αν αποτιμηθεί η δράση του Συλλόγου Συγγενών με νηφαλιότητα, έδρασαν ανασταλτικά στην αναζήτηση της αλήθειας, καθώς γεγονότα και ευθύνες καλύφθηκαν από μια τεράστια σκόνη αμφισβήτησης με όρους συνωμοσίας, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά αντισυστημικών προσεγγίσεων. Αυτά συνέβησαν, κυριάρχησαν στον δημόσιο διάλογο, προκάλεσαν στείρες και έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις και τελικά η συζήτηση για τις πραγματικές πολιτικές ευθύνες χάθηκε μέσα στον κυκεώνα του ξυλολίου και των ύποπτων φορτίων.
Εν όψει της δίκης, ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών βρίσκεται στη δίνη αντιπαραθέσεων μετά την αναγκαστική παραίτηση της Μαρίας Καρυστιανού, ύστερα από τις δηλώσεις για ανάμειξη στην πολιτική είτε ως επικεφαλής είτε ως μετέχουσα σε πολιτικό κόμμα. Η ίδια άφησε, παραιτούμενη, αιχμές κατά άλλων μελών, ενώ συμμετέχοντες στον Σύλλογο δημόσια ή σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις τής καταλογίζουν πολλά.
Προς το παρόν, είναι δύσκολο να υπάρξουν προβλέψεις τι θα γίνει με τον Σύλλογο Συγγενών, αν θα αναδειχθούν άλλα πρόσωπα που θα τον εκπροσωπήσουν εν όψει της δίκης ή αν η πλειοψηφία των συγγενών θα επιλέξει, ο καθένας με το δικό του προσωπικό φορτίο, να αντιμετωπίσει τη σκληρή καθημερινότητα μιας μακρόχρονης δικαστικής διαδικασίας.
Η πορεία της Μαρίας Καρυστιανού, άλλωστε, κινείται πλέον έξω από τα πλαίσια αυτού του Συλλόγου, μέσω του οποίου πρωτοστάτησε και αναδείχθηκε. Η εμπλοκή της με την πολιτική εκφεύγει των ορίων ενός Συλλόγου με αίτημα την απόδοση της δικαιοσύνης και τη θέτει, εκ των πραγμάτων, στο σύνθετο πεδίο της πολιτικής, όπου θα κριθεί και θα δοκιμαστεί.
Πάντως, η επιλογή Καρυστιανού να εμπλακεί με την πολιτική έχει προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις από συγγενείς των θυμάτων της σιδηροδρομικής τραγωδίας, καθώς αντιλαμβάνονται ότι κινδυνεύει με απαξίωση η προσπάθειά τους και με απομείωση η αξιοπιστία τους προς την κοινωνία, που τους στήριξε ομόθυμα.
Από την άλλη, θέματα οικονομικής διαχείρισης που άρχισαν να αναδεικνύονται μέσα στη δίνη των τελευταίων εξελίξεων, αλλά και όσα ακούγονται για οικονομικές απαιτήσεις δικηγόρων και τεχνικών συμβούλων που στήριξαν τις αναζητήσεις για τα ύποπτα φορτία, ενδέχεται να φέρουν στο φως άγνωστες πτυχές στην όλη υπόθεση.
