Μαριλένα Αστραπέλλου

«Η βίαιη φύση ορισμένων από τα έργα μπορεί να σκανδαλίσει κάποιους επισκέπτες». Σε μια έκθεση που τιτλοφορείται «Σαντ: Επίθεση στον ήλιο» το σοκ και το δέος θα έπρεπε λίγο-πολύ να είναι αναμενόμενα.

Είναι ωραία παράσταση ο «Σωσίας» με τον Αρη Σερβετάλη, ιδιαίτερη, αξιομνημόνευτη

Στην τζαμένια πόρτα της εισόδου τα γράμματα σχηματίζουν τις λέξεις «Ιδιωτικές έρευνες».

Ηταν για να γελάς και για να κλαις. Η κόντρα της επί δεκατέσσερα χρόνια διευθύντριας του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης

Η είδηση κυκλοφόρησε ευρέως στις εφημερίδες και ακολούθησε η ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού

Είναι Πολωνός, αλλά δεν είναι υπερβολή να πεις ότι είναι «δικός μας». Μάλιστα από τη στιγμή που ανακοίνωσε ότι η επόμενη Documenta

Τώρα που οι ισχυρές δόσεις Αμφίπολης υποχώρησαν, και έως ότου νομοτελειακά ένα νέο κύμα ερμηνειών ξαναφέρει στην επικαιρότητα τον τύμβο Καστά, πέρα από Καρυάτιδες, Σφίγγες, ψηφιδωτά και λοιπά ευρήματα αυτό που μένει είναι οι τρεις γυναίκες αρχαιολόγοι που ταυτίστηκαν με την εικόνα του: η γενική γραμματέας Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, η διευθύντρια της ΚΗ΄ Εφορείας Κλασικών και Προϊστορικών Αρχαιοτήτων Κατερίνα Περιστέρη και η καθηγήτρια Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Ολγα Παλαγγιά.

Αυτή τη φορά δεν θα ανεβεί στη σκηνή, θα είναι αθέατος. Θα περιοριστεί στη σκηνοθεσία και στον σχεδιασμό των κινούμενων εικόνων της ανατρεπτικής παράστασης «Ο Υμπύ και η Επιτροπή της Αλήθειας», μια συμπαραγωγή με τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

«Το θέατρο του Τερζόπουλου δεν απευθύνεται στο θυμικό αλλά στο στομάχι. Στη συγκεκριμένη παράσταση έχουμε έναν άντρα και μια γυναίκα. Ο άντρας χαλιναγωγεί τη γυναίκα, την εκποιεί καθώς επιδίδεται σε μια εξωφρενική, ατέρμονη καταμέτρηση αριθμών και χρηματιστηριακών όρων. Το ίδιο και η γυναίκα. Θέλοντας να ικανοποιήσει τον θύτη της, φτάνει στο σημείο να ξεπουλάει τον ίδιο της τον εαυτό, το σώμα της, τα όργανά της και, τέλος, την ψυχή της. Μια δημοπρασία, λοιπόν, ένα παζάρι αξιών. Επικαλούνται την αγάπη, δεν συναντιούνται όμως ποτέ. Είναι ένα σχόλιο για το πώς γινόμαστε αντικείμενο αγοραπωλησίας σε όλα τα επίπεδα».

Ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης κατάφερε εφέτος να ακούσει διθυράμβους για τη δουλειά του ερμηνεύοντας έναν πολύ δύσκολο, καλειδοσκοπικό ρόλο: τον παρενδυτικό δόκτορα Φρανκ Ν. Φέρτερ, από τον πλανήτη Τρανσιλβάνια, έναν σατανικό και απρόσμενα σέξι επιστήμονα που πράττει αυτά που κηρύσσει.

Ενα πρόγραμμα φιλοξενίας καλλιτεχνών (residency) ονόματι Χιέρχους σε ένα παλιό κτίριο του Στρατού Σωτηρίας και ένα Μουσείο Ρέγγας που έχει αποσπάσει διεθνή βραβεία. Κρίμα που δεν μπορούμε να προφέρουμε το Siglufjordur, το όνομα της παραθαλάσσιας ισλανδικής κωμόπολης των μόλις 1.200 κατοίκων, όπως της αξίζει.

Την Πέμπτη το πρωί, μια μέρα μετά την ανακοίνωση του υπουργείου, μιλήσαμε με τη νέα διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. «Είχαμε μια συζήτηση με τον υπουργό αλλά δεν μπορώ να πω πολλά πράγματα γιατί δεν είμαι διορισμένη ακόμα, δεν έχει βγει το ΦΕΚ, δεν έχω αναλάβει καθήκοντα» λέει στο «Βήμα» η κυρία Κοσκινά.

Ουδείς προφήτης στον τόπο του. Ο τρόπος που στήθηκε και λειτούργησε

Παρά την έντονη φημολογία των τελευταίων ημερών από δημοσιογραφικά site, που λειτουργούν ως προπομποί των ανακοινώσεων του Υπουργείου Πολιτισμού η μετά βεβαιότητας αντικατάσταση της Αννας Καφέτση από την Κατερίνα Κοσκινά, πρόεδρο του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και καλλιτεχνική διευθύντρια του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστόπουλου, δεν έχει προχωρήσει ακόμη.

«Για μένα η αστυνομική λογοτεχνία δεν έχει καμία σχέση με την ανεύρεση του ενόχου. Απλώς σκιαγραφεί με τον καλύτερο τρόπο την κοινωνία μιας πόλης, μιας χώρας.

«Σκοτεινή», «under-ground φιγούρα». Τίποτε δεν θυμίζει τους χαρακτηρισμούς που καταδιώκουν τη Μαρία Μήτσορα

Aν ήταν ταινία θα ανήκε στο είδος της φαρσοκωμωδίας. Θα ξεκινούσε ωστόσο παραπλανητικά, με στοιχεία πολεμικού δράματος.

Aν ήταν ταινία θα ανήκε στο είδος της φαρσοκωμωδίας. Θα ξεκινούσε ωστόσο παραπλανητικά, με στοιχεία πολεμικού δράματος.

Να το θυμάστε, τον αδικεί πολύ το παρουσιαστικό του. Είναι ψηλός, αθλητικός, ωραίος, όμως το δυνατό του χαρτί δεν είναι η εξωτερική του εμφάνιση. Ούτε το γεγονός ότι υποδύεται πολύ πειστικά τον άντρα που προδίδει τη συζυγική και ερωτική πίστη που είχε υποσχεθεί στην Αγγελική Παπούλια, στη νέα του ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα, «Μια έκρηξη». Οχι ότι πρόκειται για μικρό επίτευγμα, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι η συμμετοχή του στην ταινία συνιστά την πρώτη του επαφή με την τέχνη της υποκριτικής και ότι αντεπεξήλθε στις δύσκολες ερωτικές σκηνές που επέβαλλε το σενάριο με άνεση έμπειρου επαγγελματία.

Μπορεί το «έτος Δομήνικου Θεοτοκόπουλου» να φτάνει στο τέλος του, όμως στην Αθήνα οι εκδηλώσεις για την επέτειο της συμπλήρωσης 400 χρόνων από το θάνατο του μεγάλου ζωγράφου μόλις αρχίζουν. Δυο εκθέσεις και ένα συνέδριο στο Μπενάκη θα εγκαινιαστούν παρουσία της βασίλισσας της Ισπανίας, Σοφίας, ενώ στον άξονα των μουσείων της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, το Βυζαντινό και το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης θα συμμετέχουν με τη σειρά τους στις εκδηλώσεις.