Χαρακτηρίζεται «αιρετικός» και «βλάσφημος», όμως τα διαπιστευτήριά του δεν κλόνισαν την απόφαση του εφημέριου του Καθεδρικού Ναού της Παναγίας της Αμβέρσας
Ενα περιστέρι κρατάει στο στόμα του ένα κλαδάκι ελιάς και είναι λουσμένο στο κίτρινο φως ενός μικρού ήλιου και ενός μικρού φεγγαριού.
Σαν μια μίνι αναδρομική, μικρή αλλά πολύ περιεκτική ως προς την πορεία διαμόρφωσης της προσωπικής γραφής του Δημοσθένη Κοκκινίδη μπορεί να ειδωθεί η έκθεση «Λησμονημένα ρολά ζωγραφικής 1952-1974» που εγκαινιάζεται σήμερα στο Μουσείο Μπενάκη. Πρόκειται για σαράντα έργα από μια εικοσαετία στην οποία δημιούργησε ορισμένες από τις πιο σημαντικές θεματικές ενότητες της καλλιτεχνικής του πορείας.
Είναι οι νεότεροι νικητές στην 31χρονη ιστορία του θεσμού, όλοι τους μεταξύ 26 και 29 ετών, αλλά δεν θεωρούν εαυτούς καλλιτέχνες.
Mαζευτήκαμε σε ένα δωμάτιο του Μπάγκειου, του πάλαι ποτέ ξενοδοχείου που χτίστηκε με έξοδα του Iωάννη Μπάγκα στα τέλη του 19ου αιώνα.
Δύο διαγωνισμοί δεν φέρνουν την άνοιξη, αλλά δείχνουν ότι στο Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, ΤΑΠ, επικρατεί ένα εύκρατο κλίμα.
«Περπατούσα στη rue de Charonne, με κατεύθυνση τη Βαστίλλη. Επικρατούσε ηρεμία στον δρόμο.
«Παρίσι, 1955. Mου στέλνουν από την Ελλάδα ένα περιοδικό, μεγάλο σε μέγεθος, το οποίο λέγεται "Ζυγός"
Η ενημέρωση για τα επερχόμενα εγκαίνια της Μπιενάλε Αθήνας η οποία ξεκινάει αύριο 18 Νοεμβρίου, δεν περιελάμβανε μια απαρίθμηση των εκδηλώσεων που πρόκειται να λάβουν χώρα στο Μπάγκειο της Ομόνοιας ή στο θέατρο Rex και την ευρύτερη γειτονιά της Ομόνοιας αλλά μια προσπάθεια περιγραφής της φιλοσοφίας που τη διέπει. «Προσπάθεια», διότι οι συνιδρυτές της Poka Yio και Ξένια Καλπακτσόγλου έχουν βάλει δύσκολα στον εαυτό τους καθώς στόχος τους είναι να οδηγήσουν τη Μπιενάλε της Αθήνας ένα αχαρτογράφητο βήμα πιο πέρα από εκεί που την άφησαν την τελευταία φορά, να την επικαιροποιήσουν σύμφωνα με τα αιτήματα των καιρών που διανύουμε.
Ηταν Μεγάλη Πέμπτη όταν διάβασε στα «Νέα» για την «πολύ ωραία Ανάσταση» μιας αιθιοπικής εκκλησίας στην Αθήνα.
Την γνωρίζουμε ως καλλιτεχνική διευθύντρια του προγράμματος Residency της γκαλερί Καππάτος αλλά και μέσα από την πολιτιστική πλατφόρμα out of the box media την οποία έχει ιδρύσει.
Λαμπρά έργα της συλλογής Βαλαδώρου συστήνει στο κοινό του το Μουσείο Μπενάκη από σήμερα μέσα από την έκθεση «Ενας συλλέκτης στην Αθήνα του 20ου αιώνα- Η δωρεά Βαλαδώρου στο Μουσείο Μπενάκη».
Στη Στεμνίτσα της ορεινής Αρκαδίας, στο σχολείο της ταινίας «Μάθε, παιδί μου, γράμματα», όπου ο ηθοποιός Βασίλης Διαμαντόπουλος
Η αντίδραση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη μετά την πανωλεθρία του Αλέξη Τσίπρα στη δημόσια συζήτηση με τον Μπιλ Κλίντον ήταν χαρακτηριστική: «Δεν είναι κακό να έχεις μεταφραστή..». Η άγνοια βγάζει μάτι όμως ας το παραδεχτούμε: τη διαφορά ανάμεσα στη διερμηνεία και τη μετάφραση ελάχιστοι την αντιλαμβάνονται ή τη συνειδητοποιούν.
Σαντορίνη, μέσα Οκτωβρίου. Ο καιρός καλοκαιρινός και τα στενά των Φηρών και της Οίας ασφυκτικά γεμάτα από τουρίστες όλων των φυλών και ηλικιών. Ατενίζουν το ηλιοβασίλεμα, φωτογραφίζονται στην καλντέρα, επισκέπτονται τον εντυπωσιακό αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου, θαυμάζουν τα κτίρια του προϊστορικού οικισμού υπό τη σκέπη του εντυπωσιακού και λειτουργικότατου στέγαστρου του αρχιτέκτονα Νίκου Φιντικάκη.
Στο Παρίσι του 1917 το θεατρικό γεγονός «Παρέλαση» των Ρωσικών Μπαλέτων είχε προκαλέσει μεγάλη αίσθηση. Το κοινό εξαγριωμένο αδυνατούσε να ερμηνεύσει την παράσταση στην οποία ο Πικάσο
Εχει κλείσει 85 έτη, αλλά η ενέργειά του βάζει κάτω άνδρες που έχουν τα μισά του χρόνια. Η νέα έκθεση έργων του έχει τίτλο «Στοιχεία δημιουργίας πιθανών αριστουργημάτων»
«Η ιστορία ξαναγράφεται από αυτόν τον χειμώνα». Οι καλυμμένες τζαμαρίες του Zonar's επί της Σταδίου δίνουν μια δελεαστική υπόσχεση στους περαστικούς.
Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου είχε γράψει για αυτόν το 1932: «...από όλους όσοι τα τελευταία δέκα χρόνια μας εκάλεσαν να ιδούμε στας εκθέσεις των μοντέρνα τέχνη, ο πράγματι προικισμένος με ζωγραφικά χαρίσματα είνε αυτός.