Μυρτώ Λοβέρδου

O Nίκος Μαστοράκης στο θέατρο Αλίκη.

«Το μόνο που ήθελα ήταν να γίνω σκηνογράφος και τίποτε άλλο. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που συνεχίζω να αγαπώ με το ίδιο πάθος αυτό που κάνω».

Ξεκινώντας από την άποψη ότι «είναι αφύσικο πράγμα να ζεις», ο Ευγένιος Ιονέσκο (1909-1994) έθεσε μέσα από το έργο του τη βάση για ένα καινούργιο θέατρο. Εκεί κάπου στα μέσα του 20ού αιώνα, παρέα με τον Σάμιουελ Μπέκετ, τον Ζαν Ζενέ, τον Αρτίρ Ανταμόφ αλλά και τον Χάρολντ Πίντερ, κοίταξε και εκείνος κάπως αλλιώς τη ζωή. Και τους είπαν «παράλογους».

Ο Νίκος Κουρής ξεκίνησε τη σεζόν με τον ρόλο του Τρέπλιεφ στον «Γλάρο» του Τσέχοφ που ανέβασε ο Γιάννης Χουβαρδάς στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά.

«Γούρι» (δεν) έφερε τελικά στην υπουργό Πολιτισμού το Θεατρικό Μουσείο... Τίποτε δεν είναι ισχυρότερο στο ΥΠΠΟ από τα αρχαία και τους αρχαιολόγους. Ούτε ο υπουργός, φυσικά...

Πολύ ωραίο για να είναι αληθινό: Η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λυδία Κονιόρδου ανακοίνωσε την περασμένη Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου, την «οριστική και συνολική λύση για το Θεατρικό Μουσείο». Μια λύση που παραπέμπει στη μεταστέγαση του Κέντρου Μελέτης και Ερευνας του Ελληνικού Θεάτρου - Θεατρικού Μουσείου (ΚΜΕΕΘ-ΘΜ) σε ένα κτίριο στο κέντρο της Αθήνας, το οποίο θα παραχωρηθεί, βάσει συμφωνίας, από την Εθνική Πινακοθήκη στο ΥΠΠΟΑ.

Και ξαφνικά το θέατρο πήρε τ' απάνω του.

Ο Δημήτρης Καταλειφός δεν γνώριζε το έργο του Ντέιβιντ Χέαρ «Skylight».

Κι άλλες άγριες πάπιες...

Η Βίκυ Βολιώτη θα ερμηνεύσει την Πενθεσίλεια στο ομώνυμο έργο του Χάινριχ Κλάιστ, διακόπτοντας για τρεις εβδομάδες τη συμμετοχή της στον «Αύγουστο».

Το φθινόπωρο στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού: Ο Δημήτρης Μαυρίκιος επιστρέφει στον Πιραντέλο και παρέα με τους ήχους του Μάνου Χατζιδάκι σκηνοθετεί και παίζει (;)...

Ενα τρίγωνο: ο εραστής, η γυναίκα, ο σύζυγος. Φίλοι. Ποιος προδίδει; Ποιος προδίδεται;

Ο Ομηρος στο Yale

Στην Ελλάδα της κρίσης το θέατρο αποδείχθηκε ο πιο δυνατός κρίκος στην αλυσίδα της ψυχαγωγίας: σαν στυλοβάτης και συμπαραστάτης μαζί, στάθηκε δίπλα στον κόσμο, με έναν τρόπο που μπορεί να μην είχε τεθεί εκ προθέσεως, αλλά αποδείχτηκε σωτήριος στο αποτέλεσμα.

Ενα θέατρο είναι οι άνθρωποί του και οι παραστάσεις που παρουσιάζει. Γι' αυτό και το Θέατρο του Νέου Κόσμου είχε κάθε λόγο να γιορτάσει τα εικοσάχρονά του (1997-2017).

Το πρώτο θεατρικό βραβείο «Δημήτρης Χορν», δεκαεπτά χρόνια μετά: ο Δημήτρης Ημελλος φόρεσε τον χρυσό σταυρό το 2001, για την ερμηνεία του στη «Φρεναπάτη», και από τότε συνεχίζει μια πορεία γεμάτη παραστάσεις και συναντήσεις.

«Μισάνθρωπος» και Γιάννης Χουβαρδάς...

Η Ρένη Πιττακή επιλέγει να ερμηνεύσει μια ηρωίδα πέρα από τα όρια - την Ανι Γουίλκς, στο «Misery», το δυνατό θρίλερ που βασίζεται στο ομώνυμο μπεστ σέλερ του Στίβεν Κινγκ, σε σκηνοθεσία του Τάκη Τζαμαργιά. Η πιστή και αγαπημένη μαθήτρια του Καρόλου Κουν, η ηθοποιός που έχει πίσω της πενήντα χρόνια θέατρο, συνεχίζει να γοητεύει, να εκπλήσσει και να πειραματίζεται.

Μουσικοί αυτοσχεδιασμοί

Η «Αντιγόνη» στην Επίδαυρο, το 1992, ήταν η τελευταία του παράσταση. Κατά σύμπτωση, η ίδια «Αντιγόνη» αποτέλεσε και την πρώτη του επαγγελματική σκηνοθεσία στον χώρο της τραγωδίας. Το 1942 την ανέβασε στην αγγλική γλώσσα με τους μαθητές του από τη Δραματική Ακαδημία του Λονδίνου. Και έτσι, όπως είχε πει ο ίδιος, «ο κύκλος ολοκληρώθηκε σοφόκλεια».