«Ο θάνατος της Άννας Ψαρούδα - Μπενάκη είναι μια καλή ευκαιρία για αναδρομή σε μια εποχή κατά την οποία η πολιτική προσείλκυε προσωπικότητες που είχαν ήδη ξεχωρίσει για τη διαδρομή τους στον επαγγελματικό στίβο»
Η αναθεωρητική πρωτοβουλία ανελήφθη ως πρωθυπουργοκεντρική, απευθυνόμενη πρωτίστως στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας
Κάπου στο βάθος, ο Πρωθυπουργός – που το 2018 από την αντιπολίτευση δήλωνε πως η συζήτηση για την Αναθεώρηση πρέπει να γίνεται σε ήρεμη περίοδο – καλεί σε διακομματική συναίνεση για το Σύνταγμα. Σαν να παρεμβάλλεται σκηνή από κάποια άλλη ταινία
Η νομική αξίωση της Ελλάδας για την απόκτηση των φωτογραφικών τεκμηρίων της ναζιστικής εκτέλεσης των 200 αντιστασιακών στην Καισαριανή
Ο Παναθηναϊκός του Μπενίτεθ σπρώχνει τον βράχο της προσδοκίας στην ανηφόρα ενός ελπιδοφόρου αποτελέσματος και τον βλέπει να κατρακυλά στο αμέσως επόμενο παιχνίδι.
Για να μπορέσει ο τομέας της Υγείας να δώσει πίσω στον μέσο πολίτη αυτά που χρειάζεται, απαιτούνται δομές και υποδομές
Το εθνικό σπορ του blame game παίζεται με μόλις έναν κανόνα και τελειώνει όταν σβήνει και ο τελευταίος προβολέας της δημοσιότητας
Η θέσπιση του πιλοτικού προγράμματος του προσωπικού βοηθού αντανακλά μια θεμελιώδη αλλαγή παραδείγματος, αφού μεταβαίνουμε πλέον στην πράξη από το παρωχημένο ιατρικό μοντέλο θεώρησης της αναπηρίας στο σύγχρονο δικαιωματικό μοντέλο που εδράζεται στην ανεξάρτητη διαβίωση και αντιμετωπίζει τα άτομα με αναπηρία ως υποκείμενα δικαιωμάτων.
Οι δημοκρατίες υπονομεύονται σήμερα μέσα από τη διάβρωση των θεσμών
Η ομιλία του στο Μόναχο επιβεβαιώνει τους φόβους των Ευρωπαίων. Το μήνυμά του, ναι στις διατλαντικές σχέσεις, αλλά υπό αμερικανικούς όρους. Οι επόμενοι σταθμοί του μετά το Μόναχο, είναι ενδεικτικοί. Ο Ρούμπιο επισκέπτεται την Ουγγαρία και τη Σλοβακία
Η πολιτική έχει το δικό της θεματολόγιο, το δικό της περιεχόμενο και τις δικές της συντεταγμένες. Παίζει άλλο ρεπερτόριο. Γεγονός που εξηγεί γιατί σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις το πολιτικό τοπίο παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητο.
Στο πεδίο της πολιτικής το μοναδικό κριτήριο της αλήθειας είναι η ζώσα πραγματικότητα
Εξέλιξη που χρήζει ερμηνείας. Διότι οι αντισυστημικοί ψηφοφόροι του σήμερα, υπήρξαν εν πολλοίς οι αντιμνημονιακοί ψηφοφόροι του χθες
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο
Σκάνδαλα ή έστω αμφιλεγόμενες υποθέσεις μπορεί να υπάρξουν. Τα έχει η δημόσια ζωή. Αυτό που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό σε καμία περίπτωση είναι η διαπόμπευση αθώων ανθρώπων για κομματικές σκοπιμότητες ή πολιτικές ίντριγκες.
Τα κόμματα, κυβέρνηση και αντιπολίτευση στην Ελλάδα, οφείλουν να χαράζουν από κοινού την στρατηγική τους για την αντιμετώπιση της αιωνίας γείτονος αλλά και αιωνίας αντιπάλου Τουρκίας
Ιστορίες κοριτσιών σαν τη Λόρα, που φεύγουν κυνηγημένα, ή κοριτσιών σαν την παιδική μου φίλη, που πάνε κι έρχονται χωρίς κανείς να τ’ αναζητά, τέμνονται στη σιωπή που περικλείει την παρουσία τους, στο εκούσιο ή ακούσιο κενό της απάντησης προς ένα «πού είσαι;» ή «τι κάνεις;»
Ισως, τελικά, το θέατρο απλώς σε ακολουθεί εκεί που ήδη ζεις: σε έναν κόσμο όπου οι συναντήσεις συμβαίνουν σε ενδιάμεσους χώρους, ανάμεσα στο πραγματικό και στο ψηφιακό, ανάμεσα στη μοναξιά και στην κοινή εμπειρία.
Ενα απλό αλλά στοχευμένο μέτρο δημόσιας υγείας, το οποίο μάλιστα, όπως επισημαίνεται στο άρθρο, δεν έγινε καν αντιληπτό από τον πληθυσμό, σώζει κάθε χρόνο στη Γαλλία περισσότερες από χίλιες ζωές. Ενα καλό παράδειγμα προς μίμηση...
Το τέλος των ιδεαλιστικών μανιφέστων σηματοδοτεί τον θρίαμβο της πιο υλιστικής πραγματικότητας. Οι πολιτικές ηγεσίες επιδίδονται σε ευχολόγια με ύφος Τσάμπερλεν πριν την καταστροφή. Ας το καταλάβουμε: Είμαστε μόνοι.