Γνώμες

Αν ο δήμαρχος είναι έμμισθη θέση πολιτικού χαρακτήρα στην αυτοδιοίκηση, δεν θα έπρεπε να σηκωθεί, έστω ένας, σε πρώτο χρόνο, και να  του πει «που πας ρε Δούκα με το ασυμβίβαστο;». Δεν άκουσα κάτι.

Θα χρειαστούν πολλές απογοητεύσεις και πλήρης αποτυχία του δόγματος Μητσοτάκη προκειμένου να στηθεί απέναντί του αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση.

Αν στην κυβέρνηση επιλέγουν να παραμείνουν εγκλωβισμένοι στη μυθολογία τους, οι πολίτες δεν έχουν καμία τέτοια υποχρέωση

Ζούμε ταυτόχρονα τους δύο κύκλους που επικαλύπτονταν αρχικά και αργότερα αποξενώθηκαν. Ο πολιτικός και προσωπικός χρόνος δεν είναι ενιαίος και ομοιόμορφος.

Γύρω από αυτή την παράσταση εξελίσσεται κάθε φορά και χτίζεται έντεχνα μια σκηνοθεσία ισχύος, σχεδόν, παντοδυναμίας, προς όφελος του εκάστοτε διαχειριστή των ζητημάτων της Πολιτείας.

Τα πράγματα δεν είναι ρόδινα και τίποτε δεν μπορεί να τα ωραιοποιήσει.

Παρά τις συζητήσεις που εξελίσσονται φανερά αλλά και παρασκηνιακά, όλοι ξορκίζουν το ενδεχόμενο της «συγχώνευσης» και της διαμόρφωσης ενός νέου ενιαίου κόμματος.

Η Νέα Αριστερά κατηγορήθηκε ότι δεν ανέλαβε αυτοκριτικά τη δική της ευθύνη απέναντι στην απροσδόκητα μεγάλη ήττα στις εκλογές του 2023. Αλλά η κατηγορία εμπεριέχει μια λαθροχειρία και μια απόκρυψη.

Ο Κασσελάκης είναι το σύμπτωμα, όχι το αίτιο της σημερινής διαλυτικής κατάστασης.

Διανύουμε, μέσα σε συνθήκες ανισοτήτων και ανασφάλειας, αδικιών και αβεβαιότητας, απογοητεύσεων και απαισιοδοξίας, μία εντελώς αντιφατική μεταβατική περίοδο: τη μεταπολίτευση της Μεταπολίτευσης.

Οι εσωκομματικές μάχες που θα ακολουθήσουν αναμένεται να είναι σκληρές, καθώς η πλευρά Κασσσελάκη δεν θα παραδώσει εύκολα τα όπλα.

Ασφαλώς πρέπει να προσέχει κανείς τι εύχεται.

Το βέβαιο είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ που ξέραμε έχει τελειώσει. Οδεύει στο κοιμητήριο των κομμάτων που γέννησε η κρίση και έφυγαν μαζί της.

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.

Είναι προφανές πως η εκλογική αναμέτρηση του ΠαΣοΚ αποτελεί μία ανοιχτή δυνατότητα. Ευθύνη όσων μετέχουν είναι να την αναβαθμίσουν σε μία κερδισμένη και όχι χαμένη ευκαιρία για τον τόπο και τους ανθρώπους του.

Για να κερδίσει λοιπόν το ΠαΣοΚ μια «δεύτερη ζωή» χρειάζεται να εφεύρει έναν «δεύτερο εαυτό». Ο οποίος αφού τιμήσει την «3η του Σεπτέμβρη», τον Ανδρέα Παπανδρέου κι όποιον άλλο διαλέξει το ακροατήριο, θα απευθυνθεί σε σημερινούς ανθρώπους.

Είναι ξεκάθαρο από την ομιλία του Κασσελάκη που επικαλέστηκε τον Γκράμσι και μίλησε για το παλιό που πεθαίνει και το νέο που δεν μπορεί να γεννηθεί αλλά ξέχασε την αναφορά στην εποχή των τεράτων, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ που ξέραμε τελειώνει στην παρούσα Κ.Ε.

Το ΠΑΣΟΚ έχει χώρο, μπορεί να αποκτήσει και μεγαλύτερο. Αλλά...  Πρέπει να βρει κάτι να πει και κάτι να δείξει. Προς το παρόν παρακολουθούμε συγκινητικές τελετές μνήμης και έναν διαγωνισμό υποψηφίων αρχηγών που δεν φαίνεται να ενθουσιάζει τα πλήθη.

Και να ήθελαν οι πολιτικοί να αποφύγουν το ψεύδος, όσο και αν φαίνεται περίεργο, δεν επιθυμούν να μην το ακούν οι αποδέκτες του.

Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση πίστευε ότι αν αύξανε τον κατώτατο μισθό, αυτόματα θα έσπρωχνε και τα μεγαλύτερα μισθολόγια υψηλότερα. Αυτό δεν έγινε.