Αυτό που είναι σαφές είναι ότι η Λατινική Αμερική, γενικά, και η Νότια Αμερική, ειδικότερα, δεν θα αποτελέσουν τον ακρογωνιαίο λίθο της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ των δύο υποψηφίων για την προεδρία.
Ο θυμός θεμελιώνει ένα ανεξέλεγκτο δικαίωμα στο σορολόπ. Οποιος το αμφισβητεί θεωρείται εχθρός του δικαιώματος, όχι του σορολόπ.
Στις 6 Νοεμβρίου η Ελλάδα και όλη η Ευρώπη θα ξυπνήσει αναμένοντας εάν στον Λευκό Οίκο από τον Ιανουάριο θα βρίσκεται η Χάρις με ευήκοα ώτα προς εταίρους και συμμάχους ή ο Τραμπ με την παγιωμένη του αποστροφή για τους διεθνείς θεσμούς.
Οι σχέσεις ΗΠΑ-Καναδά είναι από τις πιο παραγωγικές και επωφελείς στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η διατάραξή τους, η οποία είναι το πιθανό αποτέλεσμα ούτως ή άλλως, αλλά πολύ περισσότερο με μια προεδρία Τραμπ.
Ανεξάρτητα από το ποιος θα κερδίσει τις προεδρικές εκλογές του 2024 στις ΗΠΑ, οι σκανδιναβικές χώρες θα παραμείνουν εξαρτημένες από τις Ηνωμένες Πολιτείες για την ασφάλεια, την ευημερία και τη διεθνή επιρροή τους.
Ας κατανοήσει και η Διοίκηση ότι οι χήρες δεν είναι πλούσιες, δεν αντέχουν μαζί με το πένθος και νέες περικοπές.
Η Δημοκρατία κινδυνεύει στις ΗΠΑ... Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα θεωρείται ότι ιδεολογικά αντιστοιχεί στην ευρωπαϊκή ακροδεξιά...
Είναι το συμβολικό όριο, το κατώφλι της ανθρώπινης συνθήκης εκείνης πριν και μετά από το οποίο ορίζεται η αξιοπρέπεια.
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.
Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η στάση της εκλογικής αποχής ως μια στάση επιλογής ενισχύεται από το έλλειμμα πολιτικής εμπιστοσύνης στο οποίο η λαϊκιστική ρητορική έχει κατεξοχήν ασκηθεί στην ενίσχυσή του.
Η Αμερική καλείται να αφήσει την απομόνωση και να επενδύσει σε μία συλλογική πρόοδο που αγκαλιάζει την πολυφωνία και την ποικιλομορφία.
Οσο πιο πολύ μίσος εκτοξεύεται από σκηνής τόσο πιο πολύ εξάπτεται το κοινό.
Οι κοινωνιολόγοι και οι φιλόσοφοι που παρακολουθούν τα λεγόμενα του Ντόναλντ Τραμπ σημειώνουν ότι η ρητορική του δεν είναι μόνο ρατσιστική αλλά εμπεριέχει και στοιχεία ευγονικής.
Μηνύματα που διαλύουν τους θεσμούς, τη δημοκρατική νομιμότητα και το κράτος δικαίου. Τι δεν καταλαβαίνουν λοιπόν ορισμένοι μέσα στη Δικαιοσύνη;
Όπως σχεδόν πάντοτε στην ΕΕ οι καλές ιδέες δεν λείπουν. Εκεί που χωλαίνει η ΕΕ είναι στην εφαρμογή τους.
Χωρίς τους χρηματοοικονομικούς κανόνες που επιτρέπουν την αδιαφάνεια στις επενδύσεις, χωρίς τη συνεργασία τραπεζών, δικηγόρων και λογιστών, οι δικτάτορες δεν θα μπορούσαν να κρύβουν στη Δύση το προϊόν των κλεπτοκρατικών πρακτικών τους
Παρ' όλες τις προφανείς διαφορές μεταξύ της Χάρις και του Τραμπ όσον αφορά τις αξίες και τις προτιμήσεις, οι ηγέτες του Κόλπου γνωρίζουν ότι καλώς ή κακώς θα πρέπει να αναμένουν μάλλον συνέχεια παρά αλλαγή της πολιτικής των ΗΠΑ στον Κόλπο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή.
Αν ενδιαφέρεται συνεπώς η αντιπολίτευση να διεκδικήσει τον ρόλο της θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι αποτελεί μέρος μιας ομαλής θεσμικής λειτουργίας. Κι όταν καταξιωθεί σε αυτόν τον ρόλο, τότε θα έχει ψηλώσει αρκετά ώστε να διεκδικήσει κάτι μεγαλύτερο.
Είναι αλήθεια ότι τέτοιες συνθήκες δεν είναι καινούργιες στην Ελλάδα. Εχουν ευδοκιμήσει πολλές φορές στο παρελθόν. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια η ευνοιοκρατία περισσεύει με μεγάλη ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας.
Η βάση του MAGA δομείται στην αντίληψη ότι στις διεθνείς σχέσεις οι ΗΠΑ έχουν μειωμένο ηγετικό ρόλο και θα πρέπει να γίνουν πιο ισχυρές και ότι στο εσωτερικό ένα διεφθαρμένο γραφειοκρατικό σύστημα δεν ακούει τον μέσο αμερικανό