Νέες Εποχές

«Η αριστερή πολιτική είναι ακινητοποιημένη στο επίπεδο της θεωρίας, άρα και της πρακτικής, από την ιδέα ότι πρέπει να περνά τον χρόνο της ψάχνοντας στα σπλάχνα του παρόντος για σημάδια καταστροφής και σωτηρίας». T.J. Clark Μεταπανδημική αισιοδοξία, μεταπανδημικός πεσιμισμός, ως εάν η κανονικότητα να μπορούσε να αντιληφθεί το «αδύνατο», ή ως εάν το «αδύνατο» να […]

Πριν από λίγες ημέρες, μια χώρα, μέσω του προέδρου της, προσέρχεται, στην κυριολεξία «προσέρχεται», με τον πιο επίσημο τρόπο για να ζητήσει δημόσια συγγνώμη για ό,τι κάποτε απίστευτο διεπράχθη. Ο Εμανουέλ Μακρόν, στην ομιλία του στις 28 Μαΐου στο Kigali στη Ρουάντα, παραδέχθηκε όσα εκεί φρικτά συντελέστηκαν και τα οποία η μέχρι χθες κρατική θέση […]

H πανδημία τραυμάτισε δύο πράγματα. Τις σιγουριές μας – σε όσους τις είχαν ακόμη – και την επαφή. Ο ακανόνιστος κόσμος, ένα άθροισμα τυφλής τύχης και ακαθόριστων συγχρονισμών, έβγαλε τη γλώσσα για ακόμη μία φορά στα σπιτάκια που χτίζουμε στην άμμο. Παιχνίδια στα χέρια των παιδιών, που λέει το τραγούδι. Η απόσταση μας ανάγκασε να βρούμε τρόπους, […]

Μπελάδες: μετακομίζουν στην πολυκατοικία μας, έχουν δύο ημέρες τώρα συνεχώς πιασμένο το ασανσέρ και δεν μπορώ να το χρησιμοποιήσω – ευτυχώς, πετάγεται ο Μπούφος και φέρνει εφημερίδες και τα λοιπά χρειώδη από το μίνι μάρκετ. Αδειάζουν διαμέρισμα κάτω από το δικό μου, ακατοίκητο χρόνια τώρα – άρα κάποιος καινούργιος θα έρθει. Ηταν ανάγκη; Εχω κουραστεί από γνωριμίες […]

«Εάν οι Αραβες αφήσουν τα όπλα, τότε δεν θα υπάρχει πόλεμος – εάν οι Ισραηλινοί αφήσουν τα όπλα, τότε δεν θα υπάρχει Ισραήλ». Η ρήση αυτή αποδίδεται στην Γκόλντα Μέιρ, την πρώτη γυναίκα πρωθυπουργό του Ισραήλ, όταν το εβραϊκό κράτος ήταν περικυκλωμένο από αραβικά κράτη που επιδίωκαν την καταστροφή του, με αλλεπάλληλους πολέμους που είχαν διεξαγάγει […]

-Ε,  τον φάγαμε τον γάιδαρο! Είπε ο φίλος. – Μας μένει η ουρά… είπα, παραδοσιακά, εγώ. Είχαμε μόλις κάνει χρήση των νέων «ελευθεριών» μας. Είχαμε καθίσει σε ένα τραπεζάκι, στο πεζοδρόμιο, κάτω από την τέντα ενός παραδοσιακού καφέ, και είχαμε καταναλώσει: αναψυκτικό ο φίλος και τσάι εγώ. Μεγάλη υπόθεση! Μήνες και μήνες ονειρευόμασταν μία τέτοια […]

Η καταδίκη του αστυνομικού δολοφόνου του Τζορτζ Φλόιντ έδωσε μια ανάσα στην αμερικανική Δημοκρατία. Οι Δυτικές Δημοκρατίες όμως βρίσκονται ακόμη στην εντατική και χρειάζονται πολλά ακόμη για να αρχίσουν να αναπνέουν χωρίς μηχανική υποστήριξη. Οι αναπνευστικές δυσλειτουργίες των δημοκρατιών είχαν ξεκινήσει πολύ πριν από τον κορωνοϊό και εντάθηκαν με αυτόν, δεν οφείλονται όμως μόνο σε […]

Σαν διπλόχορδο ή τριπλόχορδο όργανο μουσικό ήταν πάντα η ζωή σου Η μία χορδή ποτέ δεν σου ήταν αρκετή Νίκος Παυλίδης, «Κορωνοϊού συνέχεια» Το έχω γράψει πολλές φορές και σε κάθε ευκαιρία. Η βία και η ανομία έχουν μπει στην καθημερινότητά μας. Δεν έχει πλέον τόσο νόημα να βρούμε τον πατέρα και τη μητέρα τους […]

Δικαστικές ποινές, ιατρικές διαγνώσεις, ασφαλιστικές προσφορές. Πρόκειται για αποφάσεις κρίσεως που οι άνθρωποι παίρνουν κάθε μέρα. Πώς όμως παίρνονται αυτές οι αποφάσεις; Με ατελή τρόπο, καταλήγει ένας κορυφαίος σύγχρονος επιστήμονας. Ακουσα ένα podcast στη σειρά «Sway» με καλεσμένο τον γλυκύτατο, 87χρονο πλέον, βραβευμένο με Νομπέλ Οικονομικών Επιστημών οικονομολόγο και ψυχολόγο Daniel Kahneman. Το μέσον τού […]

Η συνεχιζόμενη αναστάτωση και αβεβαιότητα που βιώνει η παγκόσμια κοινότητα με την εκδήλωση της κρίσης COVID-19 χτυπά την πόρτα του αύριο, εγείροντας πολλαπλά ερωτήματα και διαμορφώνοντας νέα δεδομένα που αφορούν όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων μας: την απασχόληση, την εκπαίδευση, τις ενδοοικογενειακές σχέσεις, την ίδια την καθημερινότητα και τον τρόπο που κυλά το 24ωρό μας! […]

Με αφορμή το αποτρόπαιο έγκλημα στα Γλυκά Νερά, το οποίο ήρθε σε συνέχεια σειράς άλλων εγκλημάτων, ξεκίνησε πάλι έντονα η δημόσια συζήτηση για την – οργανωμένη ή μη – εγκληματικότητα στη χώρα μας. Ιδίως εγκλήματα όπως το συγκεκριμένο εντείνουν τον φόβο και την ανησυχία κάθε πολίτη, καθώς καθένας μας αυτομάτως σκέφτεται ότι θα μπορούσε να είναι στη […]

Η κατακόρυφη αύξηση της έντασης στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο ως αποτέλεσμα της τουρκικής στρατηγικής επιδίωξης της «Γαλάζιας Πατρίδας» έφερε με βίαιο τρόπο στην ελληνική δημόσια συζήτηση το ενδεχόμενο μιας θερμής σύγκρουσης με τους γείτονες. Η αδιέξοδη αντιπαράθεση (standoff) των δύο πολεμικών ναυτικών και η επικίνδυνη εγγύτητα που ίσως να καθιστούσε μια ακούσια κλιμάκωση […]

Οσο δύσκολο, δημαγωγικό και επικίνδυνο είναι να φαντασθούμε την Ελλάδα εκτός Ευρώπης και ευρώ, άλλο τόσο δύσκολο και επικίνδυνο είναι να φαντασθούμε μια μααστριχτική Ευρώπη, με διευρυνόμενες κοινωνικές ανισότητες, γεωπολιτικά ανίσχυρη, εντός της οποίας η Ελλάδα θα αντιπροσωπεύει έναν τουριστικό θύλακα. Μια επόμενη κρίση στις σχέσεις μεταξύ της Ενωσης και της Ελλάδας το πιθανότερο είναι […]

Αν θα έπρεπε να συνοψίσω σε τέσσερις αρχές τις προϋποθέσεις για επιτυχή συμμετοχή μιας χώρας στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, θα πρότεινα επιγραμματικά (και κατ’ ανάγκη αξιωματικά) τις παρακάτω: l Η ενεργητική στάση είναι πάντοτε αποδοτικότερη επιλογή από την παθητική/αμυντική στάση. l Το μεγαλύτερο όπλο μιας χώρας δεν είναι η δυνατή φωνή, αλλά η αξιοπιστία […]

Η επέτειος των 40 χρόνων από την ένταξη της χώρας μας στις ΕΚ συμπίπτει με μια ιστορικών διαστάσεων καμπή στην πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Η ανάγκη αντιμετώπισης της πανδημίας δεν άφησε σχεδόν τίποτε ανέγγιχτο στη λειτουργία της ΕΕ, ούτε καν ακρογωνιαίους λίθους της, όπως η πολιτική ανταγωνισμού και το σύμφωνο σταθερότητας. Η κορυφαία όμως πράξη […]

Ο πρώην πρόεδρος της Κομισιόν και πρώην πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου μιλάει για τα 40 χρόνια της Ελλάδας στην ΕΕ, για το μέλλον της Ενωσης, ενώ τάσσεται υπέρ της αλλαγής Συνθηκών και ενός πιο ευέλικτου Συμφώνου Σταθερότητας

Πριν από 42 χρόνια, στις 28 Μαΐου 1979, ήμουν στο Ζάππειο στην τελετή υπογραφής της Πράξης Προσχώρησης της Ελλάδας στην τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ), σημερινή Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ),  από την ευρωπαική ηγεσία και τον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή. Ως σύμβουλος του ΥΠΕΞ – στενός συνεργάτης του επικεφαλής της ενταξιακής διαπραγμάτευσης, πρέσβεως Β. Θεοδωρόπουλου, αισθανόμουν τη […]

Κλείσαμε λοιπόν 40 χρόνια ως μέλη της ευρωπαϊκής οικογένειας. Και με τη βούλα. Ομως, η ευρωπαϊκή μας σχέση δεν υπήρξε διόλου ανέφελη. Αντίθετα, ήταν γεμάτη κρίσεις. Κοιτώντας πίσω, μπορούμε πλέον να βγάλουμε μερικά χρήσιμα συμπεράσματα για το μέλλον. Αλλωστε, σε αυτό δεν χρησιμεύουν κυρίως οι επέτειοι; Να θυμόμαστε και να μαθαίνουμε. Το πρώτο συμπέρασμα που […]

Η Ευρωπαϊκή Ενωση ιδρύθηκε με την προοπτική της εξέλιξής της σε Ομοσπονδία. Αυτό σημαίνει ότι ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας των κρατών-μελών εκχωρήθηκε σε ένα υπερεθνικό όργανο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το σύστημα σε γενικές γραμμές λειτουργεί με δύο τρόπους: τον κοινοτικό και τον διακυβερνητικό. Στην πρώτη περίπτωση οι αποφάσεις του ανώτατου οργάνου – Ευρωπαϊκό Συμβούλιο – εκτελούνται […]