Μετά την κατάκτηση της πολυπόθητης μεγάλης πλειοψηφίας από το Συντηρητικό Κόμμα υπό τον πρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον είναι πλέον βέβαιο ότι το Brexit, η έξοδος του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ενωση, γίνεται πραγματικότητα το αργότερο μέχρι την 31η Ιανουαρίου 2020. Η Συμφωνία Αποχώρησης θα επικυρωθεί από τη Βουλή των Κοινοτήτων και θα ακολουθήσει η έξοδος. […]
Ανθρωπο κίνησα να πλάσω και πήρα τον πηλό στα χέρια Πάντως, με τους θεούς δεν συνεβρέθηκα Μ. Φρονιμάδη-Ματίτση, Κυοφορώντας την Ελπίδα Οι ιστορικές ταυτότητες του Ελληνισμού έχουν αλλοιωθεί τόσο που μόνον η ζελατίνα έχει απομείνει. Οι ευρωπαϊκοί πολυμορφισμοί, οι θεωρητικοί μονόδρομοι των ...-ισμών και οι εθνικοί «πολυθεϊσμοί» των χαρισματικών ηγετών προκαλούν άλλοτε ιδεολογική αμνησία, άλλοτε […]
Στον σημερινό κόσμο η δημαγωγία, η λογική των εύκολων λύσεων, στρέφεται κυρίως προς τα δεξιά, προς την περιοχή ενός ευέλικτου, αφομοιωτικού και απρόβλεπτου συντηρητισμού. Η νέα Δεξιά δεν πρωτοτυπεί τόσο με καινούργιες ιδέες όσο με την ελεύθερη ενσωμάτωση στοιχείων από όλες τις άλλες παραδόσεις και «ατζέντες». Για παράδειγμα, ο Μπόρις Τζόνσον μίλησε τη ριζοσπαστική γλώσσα […]
Οδιάλογος (πολιτικός και ακαδημαϊκός) που αναπτύχθηκε τις τελευταίες μέρες μετά τη συμφωνία Τουρκίας και του φιλοτουρκικού καθεστώτος της Λιβύης επιβεβαίωσε σε γενικές γραμμές πως η Αγκυρα έχει την ευθύνη για τη διατήρηση της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και πως οι ρυθμίσεις του Δικαίου της Θάλασσας και ειδικά αυτές οι οποίες αφορούν ζητήματα ειδικού ελληνικού ενδιαφέροντος […]
-Νίκο, εσύ που ξέρεις τόσο κόσμο, δεν μπορείς να βρεις έναν εφοπλιστή να αγοράσει τον ΔΟΛ; – Μη μου πείτε, κύριε Λαμπράκη, πως θέλετε να πουλήσετε τον ΔΟΛ; – Εχω κουραστεί. Εμένα με ενδιαφέρει μόνο η μουσική και το καΐκι μου. Να αρμενίζω και να ακούω. Βρες μου έναν εφοπλιστή, από αυτούς της Νέας Υόρκης […]
Πρώτα μια κατάθεση για τον Χρήστο Λαμπράκη, δύσκολα πιστευτή. Στα 32 χρόνια που μου είχε εμπιστευθεί τη διεύθυνση του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» ουδέποτε παρενέβη στο έργο μου, παρά μόνο για να βοηθήσει ή να προστατεύσει την ανεξαρτησία και την ελεύθερη φωνή του. Και ουδέποτε υπέδειξε τι θα γράφουμε ή τι θα πρέπει να αποσιωπούμε, όπως είθισται. […]
ΟΧρήστος Λαμπράκης υπήρξε για εμένα ο άνθρωπος που επηρέασε πιο πολύ από τον καθένα τη ζωή μου. Υπήρξε ο μέντοράς μου, ο δάσκαλος και σπάνιος φίλος. Τον γνώρισα όταν κέρδισα το βραβείο των υποτροφιών Μαρία Κάλλας και γίναμε αμέσως στενοί φίλοι. Πάντοτε παρών στις πρεμιέρες μου ανά τον κόσμο, χαρούμενος ωσάν μικρό παιδί με τις […]
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που, όπως κι εγώ, θεωρούμε τη Μουσική την υψηλότερη τέχνη και κορωνίδα της την Οπερα, που είναι η πιο ποικίλη, πολύπλοκη και επιβλητική μορφή της. Ο Χρήστος Λαμπράκης υπήρξε λάτρης της Οπερας και υπηρέτης της Μουσικής. Οραματίστηκε την Ελλάδα να δημιουργεί έργα μεγάλης πολιτιστικής αξίας, ανάλογα εκείνων των λοιπών ευρωπαϊκών κρατών και […]
Ο Χρήστος Λαμπράκης ήταν ένας κρυφός και ιδιωτικός άνθρωπος. Ηταν ταυτόχρονα γενναιόδωρος και δίκαιος. Δεν άφησε αρχείο, τουλάχιστον απ’ ό,τι ξέρουμε, ούτε νοιαζόταν για την υστεροφημία του. Το μόνο σίγουρο αρχείο είναι τα δημοσιευμένα και υπογεγραμμένα άρθρα του, που λένε πολλά για την ιδεολογία του, τους πολιτικούς προσανατολισμούς του, την ευρωπαϊκή ταυτότητά του. Ας κρινόταν […]
Μια ολόκληρη εποχή, την οποία είχε σφραγίσει με το όνομά του, έφυγε με τον θάνατο του Χρήστου Λαμπράκη πριν από δέκα χρόνια. Υπήρξε ο τελευταίος από την παλιά γενιά των εκδοτών που πίστευαν στο λειτούργημα του δημοσιογράφου και το ασκούσαν από τη θέση του εκδότη. Διότι σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει με τους σημερινούς εκδότες, […]
Η Τουρκία έχει συγκεκριμένο πλάνο που ακολουθεί σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Η επιχειρηματολογία της εδράζεται στην κατηγορία πως οι υπόλοιπες χώρες της περιοχής, ειδικότερα δε η Κύπρος, έχουν προβεί σε μονομερείς ενέργειες. Πιο συγκεκριμένα, κατά τους ισχυρισμούς της Αγκυρας, οι Ελληνοκύπριοι έχουν περιθωριοποιήσει από τις διαδικασίες αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου της Κύπρου τους Τουρκοκυπρίους, […]
Ακόμα κατά τη δεκαετία του 1980, για τη συντριπτική πλειοψηφία του μουσικού κόσμου στην Ελλάδα ο Χρήστος Λαμπράκης ήταν, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, ένα όνομα χωρίς εικόνα: μια μυστηριώδης σκιά της οποίας οι βουλές καθόριζαν απόλυτα την πορεία του Συγκροτήματος, ένας ισχυρός της δημοσιογραφίας που, φιλόμουσος ων, μαθαίναμε ότι τελευταία βρισκόταν επιπλέον αναμεμειγμένος στις τύχες […]
Η τουρκική κίνηση προέκτασης των διεκδικήσεών της επί της ελλαδικής υφαλοκρηπίδας αποτελεί τη σοβαρότερη απειλή κατά των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων μετά τη διατύπωση της θεωρίας των Γκρίζων Ζωνών. Η πρόκληση αυτή δεν είναι ωστόσο κάτι το καινοφανές, ούτε πρέπει να προκαλεί πανικό. Η απάντηση στην Τουρκία δεν θα δοθεί μέσω τηλεοπτικών διαγωνισμών όπου θα κερδίσει […]
Ο Χρήστος Λαμπράκης ήταν κάτι πολύ περισσότερο από μια ηγετική φυσιογνωμία στο χώρο της ενημέρωσης, της πολιτικής και του πολιτισμού. Τον περιέβαλε από πολύ νωρίς ένας ανθεκτικός αστικός μύθος γύρω από την ισχύ και τις δυνατότητες παρέμβασης που είχε σε όλο σχεδόν το φάσμα των δημοσίων πραγμάτων. Λογικό για έναν άνθρωπο που ανέλαβε σε ηλικία […]
Τα δέκα χρόνια που μεσολάβησαν από τον θάνατο του Χρήστου Λαμπράκη αναρωτήθηκα πολλές φορές τι είναι εκείνο που έχει περισσότερο λείψει με την απουσία του. Θα μπορούσα να συλλέξω πολλές απαντήσεις. Αλλωστε ακόμη κι όσοι δεν τον συμπαθούσαν, δύσκολα θα αρνηθούν ότι ήταν ένας ξεχωριστός άνθρωπος του οποίου η παρουσία σφράγισε τη δημόσια ζωή για […]
Ακης, Αλέξης, Τζέρεμι Ο Μπόρις Τζόνσον, δύο ημέρες πριν από τις εκλογές, υποσχέθηκε πως «μετά το Brexit ο έρωτας θ’ ανθήσει σε όλη τη χώρα» – ο δεύτερος μεγαλύτερος θεωρητικός του «σοσιαλισμού σε μία μόνο χώρα» μετά τον Λένιν, ο χορτοφάγος Τζέρεμι Κόρμπιν, υποσχέθηκε να μπολσεβικοποιήσει τα τρένα. Κέρδισε ο έρωτας, έχασαν οι νοσταλγοί του μπολσεβικισμού, […]
Γεννηθήκαμε τον ίδιο χρόνο, το 1934, Φεβρουάριο εκείνος, Απρίλιο εγώ. Το 1957, μετά τον θάνατο του πατέρα του θα αναλάβει το βαρύ φορτίο της διαχείρισης του ιστορικού Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη. Το 1958 θα ανεβώ τις σκάλες του Συγκροτήματος με την ελπίδα ότι θα γίνω δεκτός και θα συνεχίσω τη δημοσιογραφία, την οποία είχα αρχίσει το […]
Οι εκδότες εφημερίδων και οι διευθυντές είναι φοβερά ενδιαφέροντες τύποι. Αν μάλιστα συμπέσουν η ιδιοκτησία και το διευθυντηλίκι, τότε μιλάμε για κατάσταση που δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις παρά μόνο όρθιος και σιωπών. Ακούς, δηλαδή, βγάζεις τον σκασμό και πας να κάνεις ό,τι σου είπαν ή πας σπίτι σου. Με τον Χρήστο Λαμπράκη είχε επινοηθεί μάλιστα […]
Οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν στη σκοτεινή εποχή που επιμέναμε να ελπίζουμε: στα χρόνια της Χούντας. Μέσα σε μια ακίνητη χώρα, με πολίτες χωρίς δικαιώματα και με τους ανιστόρητους εξουσιαστές που ήθελαν να πιστεύουν πως η «επανάσταση» είναι μια στρατιωτική επιχείρηση ερήμην του λαού, τη «σωτηρία» του οποίου διά της βίας υπολάμβαναν σαν suprema lex. Αιτία […]
Δεν βαριόμαστε ποτέ. Είμαστε καθημερινά μέσα σε όλες τις μικρές διαφωνίες και τις μεγάλες «μάχες» που προκύπτουν, κυρίως μέσα στα social media. Ετοιμοπόλεμοι ανά πάσα στιγμή και με εμπεριστατωμένη άποψη η οποία προλαβαίνει και σφυρηλατείται και γίνεται και απόλυτη μέσα στα τρία με τέσσερα λεπτά. Τόσο μας παίρνει συνήθως γιατί πρέπει να προλάβουμε να πάρουμε […]