Google Button Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή

Αυτά που βλέπουμε και διαβάζουμε για τα όσα συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι πράγματα που δεν έχουν ξαναγίνει. Είναι ένα θέατρο (πολιτικού) παραλόγου.

Όχι, πως προκαλεί εντύπωση, η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να αυτοδιαλυθεί, γιατί περί αυτού πρόκειται. Αλλά έχουμε να κάνουμε με πολιτικές συμπεριφορές, που στο όνομα κάποιας ένωσης του προοδευτικού χώρου, προσπαθούν να κρύψουν μια πολιτική κακομοιριά και μια έλλειψη αξιοπρέπειας.

Καλός, χρυσός, ο κ. Φάμελλος, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί τον έπιασε πρεμούρα να αποδεχθεί μια πρόσκληση που δεν του έχει γίνει. Από όσο ξέρω, ο κ. Τσίπρας δεν τον κάλεσε, σε συμπόρευση. Ούτε του είπε να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπερδεύεται, λέει, στα εσωτερικά άλλων κομμάτων ο κ. Τσίπρας.

Έχουν χιούμορ εκεί στην Αμαλίας. Πόσο να μπερδευτεί; Απαξίωσε και τώρα καταπίνει τον ΣΥΡΙΖΑ, τι άλλο να κάνει;

Τελοσπάντων, ο κ. Τσίπρας έχει ξεκάθαρα διαμηνύσει, ότι στην ΕΛ.Α.Σ δε θα προσχωρήσουν συλλογικοί φορείς, αλλά μόνο μεμονωμένα πρόσωπα και αυτά υπό προϋποθέσεις. Μία από αυτές, είναι και η παραίτηση από τη βουλευτική έδρα, για όσους είναι βουλευτές. Τις άλλες, θα τις αποφασίσει ο ίδιος.

Συνεπώς, προκύπτει ένα ερώτημα.

Με ποια λογική διαλύεται ένα κόμμα για να στηρίξει ένα άλλο κόμμα, που μπορεί να τους θέλει, μπορεί και όχι. Συνεπώς, δεν υπάρχει μια συλλογική προσδοκία από την απόφαση. Δημιουργεί μια κατάσταση, που εύστοχα περιγράφεται και ως «ως σώζων εαυτόν σωθήτω».

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει, επί της ουσίας, μετά την απόφαση της κεντρικής επιτροπής και τα μέλη του είναι ελεύθερα να αποφασίσουν κατά το δοκούν.

Τις επόμενες μέρες, το πιθανότερο σενάριο είναι να παρακολουθήσουμε μια μετακίνηση όσων στελεχών θέλει ο Τσίπρας, στον ΕΛ.Α.Σ, και η σεμνή τελετή θα λάβει τέλος. Μέχρι τις εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ένα κόμμα-κουφάρι. Ήδη κόμμα-κουφάρι είναι και η «Νέα Αριστερά».

Και η πολιτική κληρονομιά του… πτώματος; Τι θα απογίνει;

Κανένα πρόβλημα, θα την αναλάβει ο Τσίπρας. Ή μάλλον θα αναλάβει ό,τι τον συμφέρει. Τη θύμηση της πρώτης φοράς Αριστερά (με Καμμένο), την έξοδο από τα μνημόνια (το τρίτο ήταν δικό του και το εφάρμοσε θαυμάσια) τα γεμάτα ταμεία, τις Πρέσπες, κλπ.

Θα την προσθέσει στην κληρονομιά που πήρε από το ΠαΣοΚ, την περίοδο των πρώτων κυβερνήσεων του ΠαΣοΚ και όλα καλά. Οι «μαύρες τρύπες» της διακυβέρνησης 2015-2019 δεν τον αφορούν.

Σε κάθε περίπτωση, η πρωτοβουλία στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς ανήκει στον κ. Τσίπρα. Μένει να δούμε, αν θα κυριαρχήσει και στο χώρο της Κεντροαριστεράς, διατηρώντας τη δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις.

Ο θάνατος του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς, νομίζω, δε φτάνει.